Journals / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 1

Öğretmen Adaylarının Bireysel Ekolojik Ayak İzinin Bazı Değişkenlere Göre Değerlendirilmesi

Banu Tepe(Giresun Üniversitesi)0000-0002-3428-8167
Hatice Güler(Giresun Üniversitesi)0000-0001-7811-6642
Pages
390–402
Publication Date
2022-04-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca, öğretmen adaylarının barınak bileşeni açısından kız olmasının ve kentsel alanda yaşamış olmasının, hem anketin tamamı hem de hizmetler bileşeni açısından anadolu lisesinden mezun olmasının, hem anketin tamamı hem de mal ve hizmetler bileşeni açısından fen bilgisi öğretmenliğinde öğrenim görmesinin ve gıda bileşeni açısından çevre dersi almasının toplam ekolojik ayak izi değerlerini artırmada anlamlı etkisinin olduğu söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada Giresun Üniversitesi eğitim fakültesinde öğrenim gören öğretmen adaylarının ekolojik ayak izi seviyelerini belirlemek ve çeşitli değişkenler açısından bir değerlendirmesini yapmak amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubu, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Giresun Üniversitesi Eğitim Fakültesi 4. sınıf öğrenim düzeyindeki 259 öğretmen adayından oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca, öğretmen adaylarının barınak bileşeni açısından kız olmasının ve kentsel alanda yaşamış olmasının, hem anketin tamamı hem de hizmetler bileşeni açısından anadolu lisesinden mezun olmasının, hem anketin tamamı hem de mal ve hizmetler bileşeni açısından fen bilgisi öğretmenliğinde öğrenim görmesinin ve gıda bileşeni açısından çevre dersi almasının toplam ekolojik ayak izi değerlerini artırmada anlamlı etkisinin olduğu söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Ekolojik ayak izi · öğretmen adayı · ilişkisel tarama

Özet

Bu araştırmada Giresun Üniversitesi eğitim fakültesinde öğrenim gören öğretmen adaylarının ekolojik ayak izi seviyelerini belirlemek ve çeşitli değişkenler açısından bir değerlendirmesini yapmak amaçlanmıştır. Araştırma tarama modelinde yapılmış, araştırmaya katılan öğretmen adaylarının ekolojik ayak izlerini hesaplamak amacıyla veri toplama aracı olarak “Ekolojik Ayak İzi Hesaplama Aracı” kullanılmıştır. Demografik bilgilerini öğrenmek için de araştırmacılar tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Giresun Üniversitesi Eğitim Fakültesi 4. sınıf öğrenim düzeyindeki 259 öğretmen adayından oluşmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, öğretmen adaylarının kişi başına düşen ekolojik ayak izi ortalamasının, dünyada kişi başına düşen ayak izi ortalamasından daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, öğretmen adaylarının barınak bileşeni açısından kız olmasının ve kentsel alanda yaşamış olmasının, hem anketin tamamı hem de hizmetler bileşeni açısından anadolu lisesinden mezun olmasının, hem anketin tamamı hem de mal ve hizmetler bileşeni açısından fen bilgisi öğretmenliğinde öğrenim görmesinin ve gıda bileşeni açısından çevre dersi almasının toplam ekolojik ayak izi değerlerini artırmada anlamlı etkisinin olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Özyürek, C., Demirci, F., Sarıgöl, J., Tepe, B., Güler, H. (2022). Öğretmen Adaylarının Bireysel Ekolojik Ayak İzinin Bazı Değişkenlere Göre Değerlendirilmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 1, 390–402. https://doi.org/10.33437/ksusbd.407082

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Akıllı, H., Kemahlı, F., Okudan, K. A. & Polat, F. (2008). Ekolojik ayak izinin kavramsal içeriği ve Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde bireysel ekolojik ayak izi hesaplaması. Akdeniz İ.B.B.F Dergisi, 15(1), 1-25.
  2. Altaş, B., Bozdoğan, C., (2017). Tıbbi Sekreterliğin ekolojik boyutu: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi örneği. Electronic Journal of Vocational Colleges-November, 80-93.
  3. Aydemir, G. & Arık, B. (2002). Yaşamak için; temiz tüketim. Buğday Ekolojik Yaşam Dergisi, 13, 1-19.
  4. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  5. Çoşkun, I. (2013). Sınıf öğretmeni adaylarının ekolojik ayak izi farkındalık düzeylerinin belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  6. Demirbaş, Ç. Ö. (2015). Öğretmen adaylarının sürdürülebilir kalkınma farkındalık düzeyleri. Marmara Coğrafya Dergisi, 31, 300-316.
  7. Du, B., Zhang, K., Song, G., Wen, Z. (2006). Methodology for an urban ecological footprınt to evaluate sustainable development in China. International Journal Of Sustainable Development and World Ecology, 13, 245-254.
  8. Eren, Ö., Parlakay, O., Hilal, M. & Bozhüyük, B. (2017). Ziraat Fakültesi akademisyenlerinin-ekolojik ayak izinin belirlenmesi: Mustafa Kemal Üniversitesi örneği, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 34(2), 138-145.
  9. Frey, S. & Barrett, J. (2006). The footprint of Scotland’s Diet: The Environmental burden of what we eat. Perthshire: WWF Scotland.
  10. Frey, S. and Barret, J. (2007). Our Health, Our Environment: The Ecological Footprint of What We Eat, International Ecological Footprint Conference, 8-10 May. Cardiff. UK.
  11. Global Footprint Network (2013). http://data.footprintnetwork.org/#/compareCountries?type=EFCpc&cn=223&yr=2013 adresinden 17 Ocak 2018 tarihinde alıntılanmıştır.
  12. Green, S. B. & Salkind, N. J. (2005). Using SPSS for windows and macintosh: analyzing and understanding data (4th Ed.). New Jersey: Pearson. Herremans, I. M. and Reid, R. E. (2002). Developing awareness of the sustainability concept. The Journal of Environmental Education, 34(1), 16-20.
  13. Karakaş, H., Doğan, A. & Sarıkaya, R. (2016). Etkinlik temelli eğitimin üstün yetenekli öğrencilerin ekolojik ayak izi farkındalığına etkisi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11/3, 1365-1386.
  14. Karasar, N. (2017). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar ilkeler teknikler (32. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  15. Keleş, Ö. & Aydoğdu, M. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının ekolojik ayak izlerini azaltma yolları konusundaki görüşleri. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 7(3), 171-187.
  16. Keleş, Ö. (2007). Sürdürülebilir yaşama yönelik çevre eğitimi aracı olarak ekolojik ayak izinin uygulanması ve değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Ankara.
  17. Keleş, Ö. (2011). Öğrenme halkası modelinin öğrencilerin ekolojik ayak izlerini azaltmasına etkisi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(3), 1143 1160.
  18. Keleş, Ö., Uzun, N. & Özsoy, S. (2008). Öğretmen adaylarının ekolojik ayak izlerinin hesaplanması ve değerlendirilmesi. Ege Eğitim Dergisi, 2(9), 1–14. Living Planet Report. (2016). The Ecological Footprint. http://awsassets.panda.org/downloads/lpr_living_planet_report_2016.pdf adresinden 15 Ocak 2018 tarihinde alınmıştır.
  19. Mózner, Z., V. & Csutora, M. (2013). Designing lifestyle-specific food policies based on nutritional requirements and ecological footprints. Sustainability: Science, Practice and Policy, 9(2), 48-59.
  20. Öztürk, G. (2010). İlköğretim 7. sınıflarda çevre eğitimi için ekolojik ayak izi kavramının kullanılması ve değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Fen ve Matematik Alanlar Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara.
  21. Du, B., Zhang, K., Song, G., Wen, Z. (2006). Methodology for an urban ecological footprınt to evaluate sustainable development in China. International Journal Of Sustainable Development and World Ecology, 13, 245-254.