Journals / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Volume: 9 Issue: 1

AİLE KATILIMI VE SOSYAL BECERİ EĞİTİMİ PROGRAMLARININ TEK BAŞINA VE BİRLİKTE 4-5 YAŞ ÇOCUKLARININ SOSYAL BECERİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Pages
0–0
Publication Date
2016-06-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmanın bulgularına göre; Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın, Deney Grubu3; Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın Deney Grubu2; Aile Katılımı Etkinlikleri’nin Deney Grubu1’deki 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri (kişiler arası beceriler, kızgınlık davranışlarını kontrol etme ve değişikliklere uyum sağlama becerileri, akran baskısı ile başa çıkma, kendini kontrol etme, sözel açıklama, sonuçları kabul etme, dinleme, amaç oluşturma, görevleri tamamlama) üzerinde anlamlı düzeyde etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p<.01).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, 4-5 yaş çocukları için hazırlanan Aile Katılımı ve Sosyal Beceri Eğitim Programlarının tek başına ve birlikte 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubu, Deney Grubu1 (Aile Katılımı Etkinlikleri’nin uygulandığı grup), Deney Grubu2 (Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın uygulandığı grup), Deney Grubu3 (Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın uygulandığı grup) ve Kontrol Grubu (Herhangi bir program uygulanmayan grup) olmak üzere dört alt gruptan oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmanın bulgularına göre; Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın, Deney Grubu3; Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın Deney Grubu2; Aile Katılımı Etkinlikleri’nin Deney Grubu1’deki 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri (kişiler arası beceriler, kızgınlık davranışlarını kontrol etme ve değişikliklere uyum sağlama becerileri, akran baskısı ile başa çıkma, kendini kontrol etme, sözel açıklama, sonuçları kabul etme, dinleme, amaç oluşturma, görevleri tamamlama) üzerinde anlamlı düzeyde etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p<.01).
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı, 4-5 yaş çocukları için hazırlanan Aile Katılımı ve Sosyal Beceri Eğitim Programlarının tek başına ve birlikte 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırmada ön test – son test ve izleme testi kontrol gruplu yarı deneysel model kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, Deney Grubu1 (Aile Katılımı Etkinlikleri’nin uygulandığı grup), Deney Grubu2 (Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın uygulandığı grup), Deney Grubu3 (Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın uygulandığı grup) ve Kontrol Grubu (Herhangi bir program uygulanmayan grup) olmak üzere dört alt gruptan oluşmaktadır. Deney Grubu1’de 34 çocuk, 34 anne, 34 baba; Deney Grubu2’de 32 çocuk; Deney Grubu3’de 30 çocuk, 30 anne, 30 baba; Kontrol grubunda 32 çocuk, 32 anne, 32 baba yer almaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak, Kişisel Bilgi Formu ve Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği (Avcıoğlu, 2007) yer almıştır. Araştırmanın bulgularına göre; Aile Katılımlı Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın, Deney Grubu3; Sosyal Beceri Eğitim Programı’nın Deney Grubu2; Aile Katılımı Etkinlikleri’nin Deney Grubu1’deki 4-5 yaş çocuklarının sosyal becerileri (kişiler arası beceriler, kızgınlık davranışlarını kontrol etme ve değişikliklere uyum sağlama becerileri, akran baskısı ile başa çıkma, kendini kontrol etme, sözel açıklama, sonuçları kabul etme, dinleme, amaç oluşturma, görevleri tamamlama) üzerinde anlamlı düzeyde etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p<.01).

🔖

Cite This Article

Göktaş, İ., Ogelman, H. G. (2016). AİLE KATILIMI VE SOSYAL BECERİ EĞİTİMİ PROGRAMLARININ TEK BAŞINA VE BİRLİKTE 4-5 YAŞ ÇOCUKLARININ SOSYAL BECERİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Volume: 9 Issue: 1, 0–0. https://doi.org/10.17218/husbed.31108

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (116)

  1. AKÇAMETE, G. ve Avcıoğlu, H. (2005). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin (7-
  2. yaş) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim
  3. Fakültesi Dergisi, 5, 61-77.
  4. ARABACI, N. ve Aksoy, A. B. (2005). Okul öncesi eğitime katılım programının annelerin
  5. bilgi düzeylerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 18-26.
  6. ARDA, T. B. (2011). Alternatif düşünme stratejilerinin desteklenmesi programının
  7. okul öncesi çocuklarının sosyal becerileri üzerinde etkililiğinin değerlendirilmesi.
  8. (Yayımlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi, İzmir.
  9. AVCIOĞLU, H. (2007). Sosyal becerileri değerlendirme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik
  10. çalışması (4-6 yaş). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7,
  11. BARBAKOFF, S. ve Yo, Y.P. (2002). Levels of social play: Observing and recording
  12. preschoolers. (ERIC Document Reproduction Service No. ED472748).
  13. BİLEK, M. H. (2011). Okul öncesi dönem çocuklarının ev ile okul ortamındaki sosyal
  14. becerilerinin karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Trakya
  15. Üniversitesi, Edirne.
  16. BRONFENBRENNER, U. (1979). The ecology of human development. Cambridge, MA:
  17. Harvard University Press.
  18. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014).
  19. Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  20. CLAY, C. D. (1995). A qualitative study of the social competence of at-risk native American
  21. children during their transition from an Indian Head Start Program toa public school
  22. kindergarten. Unpublished doctoral dissertation. USA: University of Denver.
  23. ÇAKIL, N. (1998). Grupla sosyal beceri eğitiminin üniversite öğrencilerinin yalnızlık
  24. düzeyleri üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi,
  25. Ankara
  26. DEARİNG, E., Kreider, H., Simpkins, S. ve Weiss, H. B. (2006) ‘Family involvement in
  27. school and low-income children’s literacy: Longitudinal associations between and
  28. within families’, Journal of Educational Psychology, 98, 653–64.
  29. DERE, H. (2001). Okulöncesi eğitiminde fen-doğa ve matematik çalışmaları. “2000’li
  30. yıllarda çocuk ve aile”. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı.
  31. DERELİ, E. (2008). Çocuklar için sosyal beceri eğitim programının 6 yaş çocukların
  32. sosyal problem çözme becerilerine etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Selçuk
  33. Üniversitesi, Konya.
  34. DURUALP, E. ve Aral, N. (2010). Altı yaşındaki çocukların sosyal becerilerine oyun
  35. temelli sosyal beceri eğitiminin etkisinin incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim
  36. Fakültesi Dergisi, 39, 160-172.
  37. EKİNCİ VURAL, D. (2006). Okul öncesi eğitim programındaki duyuşsal ve sosyal
  38. becerilere yönelik hedeflere uygun olarak hazırlanan aile katılımlı sosyal beceri
  39. eğitimi programının çocuklarda sosyal becerilerin gelişimine etkisi. (Yayımlanmamış
  40. Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  41. FANTUZZO, J., McWayne, C., Perry, M. ve Childs, S. (2004). Multiple dimensions of
  42. family involvement and their relations to behavioral and learning competencies for
  43. urban, low-income children. School Psychology Review, 33, 467-480.
  44. FREY, K. S., Hirschstein, M. K. ve Guzzo, B. A. (2000). Second Step: Preventing
  45. aggression by promoting social competence. Journal of Emotional ve Behavioral
  46. Disorders. 8, 102-114.
  47. GÜLAY H. ve Akman, B. (2009). Okul öncesi dönemde sosyal beceriler. Ankara: Pegem
  48. Akademi Yayınları.
  49. GÜRŞİMŞEK, I. (2003). Okul öncesi eğitime aile katılımı ve psikososyal gelişim. Kuram
  50. ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3, 125-144.
  51. HANBURY, C. (2005). Children for health. London: Child to Child Trust Institute of
  52. Education.
  53. HOHMANN, M. ve Weikart, D. P. (2002). Educating young children: Active learning
  54. practices for preschool and child care programs. (2nd ed.). Ypsilanti, Michigan:
  55. High/Scope Press.
  56. HONİG, A.S. ve Wittmer, D.S. (1996). Helping children become more prosocial: Ideas for
  57. classrooms, families, schools, and communities. Young Children, 51, 62-70.
  58. KARAKUŞ ÖZDEMİR, E. (2015). 4-6 yaş grubu çocukların sosyal beceri eğitimine ilişkin
  59. öğretmen görüşleri. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dumlupınar Üniversitesi,
  60. Kütahya.
  61. KARASAR, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi (15. Baskı) Ankara: Nobel Yayın
  62. Dağıtım.
  63. KURT, F. (2007). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden beş-altı yaş çocuklarının
  64. sosyal uyum ve becerilerine proje yaklaşımlı eğitim programlarının etkisinin
  65. incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
  66. LADD, G.W. (2005). Children’s peer relations and social competence: a century of
  67. progress. New Haven, CT: Yale University Press.
  68. MARCON, R. A. (1999). Positive relationships between parent school involvement and
  69. public school inner-city preschoolers’ development and academic performance.
  70. School Psychology Review, 28, 395-412.
  71. MATSON, J. L., Matson, M. L. ve Rivet, T. T. (2007). Social skills treatments with children
  72. with autism spectrum disorders. Behavior Modification, 31, 682-707.
  73. MAZOTTA-PERRETTİ, J. A. (2009). An evaluation of at risk students’ behaviors through a
  74. social skills ıntervention program designed to ımprove school success. Unpublished
  75. doctoral dissertation. USA: Northcentral University.
  76. NORES, M., Belfield, C. R., Barnett, S. W. ve Schweinhart, L. J. (2005). Updating
  77. the economic impacts of the high/scope Perry preschool program. Educational
  78. Evaluation and Policy Analysis, 27, 245-261.
  79. OKUR, M. (2008). Çocuklar için felsefe eğitim programının altı yaş grubu çocuklarının
  80. atılganlık, işbirliği ve kendini kontrol sosyal becerileri üzerindeki etkisi.
  81. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  82. ÖZİSKENDER, G. (2011). Orff yaklaşımı ile yapılan okulöncesi müzik eğitiminin
  83. öğrencilerin sosyal becerilerinin gelişimine etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans
  84. Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
  85. SCOTT, E. K., London, A. S. ve Hurst, A. (2005). Instability of patchworks of child care
  86. when moving from welfare to work. Journal of Marriage and Family, 67, 370–386.
  87. TANRIÖĞEN, Y. (2014). Okul öncesi dönemi çocukların yaşadıkları sosyo kültürel
  88. ortamların sosyal beceri ile olan ilişkisinin değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış
  89. Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
  90. TUNA, Y. (2012). İletişim kavramı ve iletişim süreci. Vural, İ. (Ed.). İletişim. Ankara:
  91. Pegem Akademi.
  92. TÜRKOĞLU, D. (2013). Okul öncesi dönem çocuğu olan babaların babalık rollerini
  93. algılamaları ile eşlerinden gördükleri desteğin çocuklarının sosyal beceri düzeylerine
  94. etkisinin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi,
  95. Ankara.
  96. UYSAL, A.D. (2014). Anne destekli, anne desteksiz sosyal beceri eğitimi alan ve
  97. almayan okul öncesi çocukların sosyal beceri düzeyleri ve benlik kavramlarının
  98. karşılaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi,
  99. İstanbul
  100. ÜLGEN, G. ve Fidan, E. (2003). Çocuk gelişimi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
  101. VAUGHN, S., Ae-Hwa, C., Morris-Sloan, C.V., Hughes, M.J., Elbaum, B. ve Sridhar,
  102. D. (2003). Social skills for young children with disabilities. Remedial and Special
  103. Education, 24, 2-15.
  104. WESTWOOD, P. (1993). Commonsense methods for children with special needs strategies
  105. for the regular classrom. London.
  106. WEİKART, D. P. (1991). High/Scope educational research foundation. The sixth Milton
  107. and Eleanor Fromer lecture on early childhood education. Jerusalem, Israel: The
  108. National Council of Jewish Women Research Institute for Innovation in Education.
  109. (ERIC Document Reproduction Service No. Ed363407).
  110. WİLLİAMS, C. L. ve Johnson, J. E. (2005). The Waldorf Approach to early childhood
  111. education. (Edt. Jaipaul L Roopnaire, James E. Johnson) (p. 336-362). Approaches
  112. to Early Childhood Education. USA: Prentice Hall.
  113. YENER ÖZTÜRK, P. (2014). Okul öncesi eğitim alan 60 ay ve üzeri çocukların sosyal
  114. beceri düzeyleri ile annelerinin çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkinin
  115. YILDIRIM, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara:
  116. Seçkin Yayıncılık