Journals / Diyanet İlmi Dergi / 2018 / Cilt: 54 - Sayı: 1

MUTAWATIR QIRAATS IN TERMS OF NAHW IN ABU HAYYAN’S TAFSIR TITLED AL-BAHR AL-MUHIT

EBÛ HAYYÂN’IN EL-BAHRU’L- MUHÎT ADLI TEFSÎR’İNDE MÜTEVÂTİR KIRÂATLARIN NAHİV YÖNÜ

Pages
11–46
Publication Date
2018-04-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study will provide expla- nations, regarding how he assessed mutawatir qiraats in the aspect of nahw in his work.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The hijri 7th and 8th centuries witnessed im- portant linguists in Andu- lusia and Egypt.
📊
Key Findings & Data:Some of them were Ibn Manzur (d. 711/1311), Ibn Hisham (d. 761/1360), Ibn al-Ha- jib (d. 646/1249), Ibn ‘Usfur (d. 669/1270), and Ibn Malik (d. 672/1274).
💡
Conclusion & Impact:This study will provide expla- nations, regarding how he assessed mutawatir qiraats in the aspect of nahw in his work.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ebû Hayyân · Kur’ân · Kırâat

Abstract

The hijri 7th and 8th centuries witnessed im- portant linguists in Andu- lusia and Egypt. Some of them were Ibn Manzur (d. 711/1311), Ibn Hisham (d. 761/1360), Ibn al-Ha- jib (d. 646/1249), Ibn ‘Usfur (d. 669/1270), and Ibn Malik (d. 672/1274). One of those linguists of the time who enlightened his period and the ages to come with his works was Abu Hayyan al-Andalusi (d. 745/1344). He wrote many books in a number of fields. The most im- portant of his works is al-Bahr al-Muhit in the field of tafsir that has a very rich content in terms of qiraats. Abu Hayyan generally mentioned all the qiraat aspects ei- ther mutawatir or shazz found in every verse of the Qur’an. He analysed these qıraat aspects de- pendent on inspecting the aspects as sarf and nahw without discriminating mutawatir or shazz. This study will provide expla- nations, regarding how he assessed mutawatir qiraats in the aspect of nahw in his work.

Özet

Hicrî 7. ve 8. yüzyıllarda hem Endülüs hem de Mısır bölgelerinde önemli dil âlimleri yetişmiştir. İbn Manzûr (ö. 711/1311), İbn Hişâm (ö. 761/1360), İbnü’l-Hâcib (ö. 646/1249), İbn ‘Usfûr (ö.669/1270), İbn Mâlik (ö. 672/1274) bunlardan bazılarıdır. Bu dönemde yetişen, yaşadığı döneme ve daha sonraki asırlara bıraktığı eserlerle ışık tutan âlimlerden biri de Ebû Hayyân el-Endelûsî (ö. 745/1344)’dir. Ebû Hayyân; birçok sa- hada eserler kaleme almıştır. Bu eserlerden en önemlisi tefsîr alanında te’lif ettiği el-Bahru’l-Muhît’tir. Bu eser; kırâatlar açısından çok zengin bir muhtevaya sahiptir. Ebû Hayyân; bu eserinde genellikle her âyette mevcût olan mütevâtir olsun şâzz olsun bütün kırâat vecihlerini zikretmiştir. Bu kırâat vecihlerini; mütevâtir- şâzz ayırt etmeden sarf ve nahiv gibi yönlerden incelemeye tâbi tutmuştur. Bu makalede; müellifin eserinde mütevâtir kırâatları nahiv yönünden nasıl değerlendirdiği ile ilgili açıklamalar sunulacaktır.

🔖

Cite This Article

ULUDAŞ, İ. (2018). MUTAWATIR QIRAATS IN TERMS OF NAHW IN ABU HAYYAN’S TAFSIR TITLED AL-BAHR AL-MUHIT. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 54 - Sayı: 1, 11–46. https://ajindex.com/articles/114731

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Adıgüzel, Mehmet; Kırâatlar Açısından Fahruddin Râzî ve Tefsîr-i Ke- bîri (Basılmamış Doktora Tezi), Erzurum Atatürk Üniversitesi S.B.E., Er- zurum-1998. Afif Abdurrahman, “et-Tezkiretü li Ebî Hayyân el-Endülüsî”, Mecelletu Mecmai’l-lugati’l-Arabiyye bi Dımaşk, C.53/I, Şam-1978.
  2. Bağdatlı İsmail Paşa, Hediyyetü’l-Ârifîn Esmâu’l-Müellifîn ve Âsâ- ru’l-Musannifîn, Milli Eğitim Bakanlığı, İstanbul-1955. Beydâvî, Kâdî Nâsiruddîn Ömer; Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, 2. Baskı, Beyrut-2004. Dâvûdî, Şemsuddin Muhammed b. Ali, Tabakâtü’l-Müfessirîn, Dâ- ru’l-Kütübü’l-İlmiyye, Beyrut-ts. Dımaşkî, Ebu’l-Mehasin Şemsuddin Muhammed b. Ali el-Huseynî, Zeylu Tezkireti’l-Huffâz li’z-Zehebî, Dımaşk-ts. Dimyâtî, Ahmet b. Muhammed b. Abdi’l-ğani, İthâfu Fudalai’l-Beşer fi’l Kırâati’l-Erbea Aşer, Matbaa-i Amire, İstanbul 1285/1865. Ebû Hayyân, el-Bahru’l-Muhît fî’t-Tefsîr, Dâru’l-Fikr, Beyrût-1992. Eyice Semavî, “Akmer Câmii” mad., TDV İslam Ansiklopedisi, II, 282. Ebu’s-Suûd, Muhammed Kahire b. Muhammed, İrşâdü’l-Akli’-Selim ilâ Mezâye’l- Kitâbi’l-Kerîm, ts. Ebû Ubeyde, M’amer b. Müsenna et-Teymî, Mecâzu’l-Kur’ân, (T’alik ve thk. Sezgin Fuat), Müessesetü’r-Risâle, II. Baskı, Beyrut-1401-1981. Ebû Zür’a, Abdurrahman b. Muhammed b. Zencele, Hüccetü’l-Kırâat, (thk. Said el-Efğânî), Müessesetü’r-Risâle, II. Baskı, Beyrut-1399/1979. Fârisî, Ebû Ali Hasan b. Abdulğaffâr; el-Hüccetü li’l-Kurrâi’s-Seb’a (thk. Bedrüddin Kahveci, Beşir Cuycâtî), I. Baskı, Dimeşk- 1404/1984. Ferrâ, Ebû Zekeriyya Yahya b. Ziyad, Me’âni’l-Kur’ân, Âlemü’l-Kü- tüb, II. Baskı, Beyrut- 1371/1980. Hanbelî, Ebu’l-Felah Abdulhay b.Ahmed b. Muhammed b. El-‘İmâd, Şezerâtu’z-Zeheb fî Ahbâri men zeheb, Dâru’l-Fikr, Beyrut-ts. İbn Atıyye, Abdülhak b. Ğâlib; El-Muharraru’l-Vecîz fî Tefsî- ri’l-Kitâbi’l-Aziz, Fas – 1979-1991. İbnü’l-Cezerî, Gâyetü’n-Nihâye fî Tabakâtü’l-Kurrâ, (nşr. G. Bergstra- esser), Mektebetü’l-Hancî, Mısır-1933. İbn Hacer el-Askalânî Şihâbüddin Ahmed b. Ali, ed-Dureru’l-Kâmine fî A’yâni’l-Mieti’s-Sâmine, Dâru’l-Cîl, Beyrut- ts. İbn Haleveyh, Ebû Abdillah Hüseyin b. Ahmed, Muhtasar fî Şevâz- zi’l-Kur’ân min Kitâbi’l-Bedi’ (nşr. C. Bergstraesser), Matbaatu’l-Rahmâ- niyye, Mısır 1934. İbnü’l-Hatib Ebû Abdillah Lisânüddin Muhammed b. Abdullah, el-İhâta fî Ahbâri Gırnâta, (thk. Muhammed Abdullah ‘Inân), Mektebetü’l-Hancî, Kahire-1975. İbn Kesîr, Ebu’l-Fidâ’ İsmail; Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm, Mısır-ts. İbn-i Mücâhid, Kitabu’s-Seb’a fi’l-Kırâât (nşr. Şevkî Dayf), Dâru’l-Maâ- rif, Kahire 1400/1981, 3.