SavedAdd your journal

Journals / Diyanet İlmi Dergi / 2019 / Cilt: 55 - Sayı: 1

SHORTENING AND COMBINING PRAYERS FROM THE JURISPRUDENTAL PERSPECTIVE

FIKHÎ AÇIDAN NAMAZLARDA CEM‘ SEBEPLERİ

Mustafa ÇAKIR
Pages
37–79
Publication Date
2019-03-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study deals, from jurisprudental perspective, with the issue of shortening and combining certain prayers and the criteria used as the basis to do so in terms of the conditions of the modern times.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Salah (prayer), which is considered to be the pillar of Islam and which enables human to communicate with Allah without any intermediaries, has an important function, in spiritual terms,to build a strong and moral society.
📊
Key Findings & Data:However, a number of practices attributed to the Prophet Muhammad and his companions in relation to shortening and combining certain obligatory prayers into a single performance at a certain time of the day has brought along controversies.
💡
Conclusion & Impact:This study deals, from jurisprudental perspective, with the issue of shortening and combining certain prayers and the criteria used as the basis to do so in terms of the conditions of the modern times.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Namaz · Vakit · Cem‘

Abstract

Salah (prayer), which is considered to be the pillar of Islam and which enables human to communicate with Allah without any intermediaries, has an important function, in spiritual terms,to build a strong and moral society. According to the prevailing jurisprudental understanding, it is essential to perform each prayer within a certain time of the day particularly designated for it. However, a number of practices attributed to the Prophet Muhammad and his companions in relation to shortening and combining certain obligatory prayers into a single performance at a certain time of the day has brought along controversies. This study deals, from jurisprudental perspective, with the issue of shortening and combining certain prayers and the criteria used as the basis to do so in terms of the conditions of the modern times.

Özet

İslâm’da dinin direği kabul edilen ve kulun Rabbi ile aracısız buluşmasını sağlayan namaz, manevi açıdan güçlü ve nezih bir toplumun inşasında önemli bir işleve sahiptir. Yaygın fıkhî anlayış doğrultusunda, farz namazlardan her birinin kendisi için tayin edilmiş özel zaman dilimi içerisinde edâ edilmesi esas olmakla birlikte, konu ile ilgili Hz. Peygamber ve sahâbeye nispet edilen bazı uygulamalar, özellikle belli farz namazların tek vakitte cem‘ edilmesi meselesine dair bazı tartışmaları beraberinde getirmiştir. Bu çalışma, genel olarak ve modern şartlar bağlamında namazların hangi sebeplere bağlı olarak cem‘ edilebileceği meselesini fıkhî açıdan ele almaktadır.

🔖

Cite This Article

ÇAKIR, M. (2019). SHORTENING AND COMBINING PRAYERS FROM THE JURISPRUDENTAL PERSPECTIVE. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 55 - Sayı: 1, 37–79. https://ajindex.com/articles/114659

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Adevî, Ebu’l-Hasen Ali b. Ahmed. Hâşiyetü’l-Adevî alâ Şerhi Kifâyeti’t-Tâlibi’r-Rabbânî. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1994. Ahmed b. Hanbel. Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel. Thk. Şuayb Arnavut. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2001.
  2. Atar, Fahrettin. “Sefer”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 3: 294-298. İstanbul: TDV Yayınları, 2009. Aynî, Bedrüddîn Mahmud b. Ahmed. Umdetü’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ts. Bağdâdî, Abdurrahman b. Muhammed. İrşâdü’s-Sâlik ilâ Eşrefi’l-Mesâlikfî Fıkhi’l-İmam Mâlik. Mısır: Matbaatü Mustafa, ts. Behûtî, Mansur b. Yunus. Keşşâfu’l-Kınâ‘ an Metni’l-İknâ‘. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1997. Bezzâr, Ebubekir Ahmed b. Amr. El-Bahru’z-Zehhâr – el-Ma’rûf bi-Müsnedi’l-Bezzâr. Thk. Mahfûzurrahman Zeynullah. Medine: Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem, 1988. Bin Bâz, Abdülaziz b. Abdullah. Fetâvâ Nûrun ale’d-Derbi. Riyad: 2008. Buhârî, Ebu Abdillah Muhammed b. İsmail. El-Câmiu’s-Sahîh. Kahire: Dâru İbni’l-Cevzî, 2010. Büceyremî, Süleyman b. Muhammed b. Ömer. Tuhfetü’l-Habîb alâ Şerhi’l- Hatîb. Medine: Dâru’l-Fikr, 1995. Büyük Haydar Efendi. Usul-i Fıkıh Dersleri. İstanbul: el-Mektebetü’l-Mahmûdiye, ts. Cezîrî, Abdurrahman b. Muhammed. El-Fıkh ale’l-Mezâhibi’l-Erbaa. Beyrut: Dâru İbn Hazm, 2001. Cüveynî, Abdülmelik b. Abdullah b. Yusuf. Nihâyetü’l-Matlab fî Dirâyeti’l- Mezheb. Beyrut: Dâru’l-Minhâc, 2007.
  3. Dalgın, Nihat. Gündemdeki Tartışmalı Dînî Konular. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2009. Dârimî, Ebu Muhammed Abdullah b. Abdurrahman. Sünen. Riyad: Dâru’l-Muğnî, 2000. Dâru’l-İftâi’l-Mısriyye. El-Fetâvâ’l-İslâmiyye. Kahire: 2010. Dihlevî, Şah Veliyyullah Ahmed b. Aburrahim. Hüccetüllâhi’l-Bâliğa. Thk. Seyyid Sâbık. Riyad: Dâru’l-Cîl, 2005. Dimyâtî, Ebubekir b. Muhammed. İ’ânetü’t-Tâlibîn alâ Halli Elfâzi Fethi’l- Muîn. Riyad: Dâru’l-Fikr, 1997. Din İşleri Yüksek Kurulu. Fetvalar. Ankara: DİB Yayınları, 2015.
  4. Duman, Soner. “Uzun Süreli Uçak Yolculuklarında Namaz ve Oruç Vakitlerinin Belirlenmesi”. DİB. Güncel Dînî Meseleler İstişare Toplantısı – V (Ankara: DİB Yayınları, 2012): 239-260. Ebû Dâvud, Süleyman b. el-Eş’as. Sünen. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2007. Ebu’l-Bekâ, Eyyûb b. Musa el-Hüseynî. El-Külliyyât – Mu’cem fi’l-Mustalahât ve’l-Furûki’l-Luğaviyye. Beyrut: Müessesetu’r-Risâle, 1998.
  5. Ekşi, Ahmet. “Tedavi Sürecinde İbadet”. İslâm Hukuku Araştırmaları Dergisi 24 (2014): 347-370. Elbânî, Muhammed Nâsıruddîn. Silsiletü’l-Ehâdîsi’s-Sahîha. Riyad: Mektebetü’l-Maarif, 1995. _____________. Sahîhu Süneni Ebî Dâvud. Kuveyt: Müe