SavedAdd your journal

Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 40 Sayı: 2

Determining the Experiences of School Counselors Working in Special Education Schools

Özel Eğitim Okullarında Görev Yapan Rehber Öğretmenlerin Deneyimlerinin Belirlenmesi

Canan Sola Özgüç(SAKARYA UNIVERSITY)0000-0002-4716-9028
Damla Altın(SAKARYA ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8091-7625
Pages
763–808
Publication Date
2021-12-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study also offers suggestions as to eliminate shortcomings concerning knowledge and practice that school counselors in special education schools face through an increase in the efficiency of the undergraduate courses on special education and inclusive classrooms, in addition to recommendations as to what can be done to satisfy the current needs in the special education schools.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to determine the experiences and needs of school counselors working in special education public schools and offer suggestions on how to support preservice counselors who will work in the field.
📊
Key Findings & Data:Data obtained by semi-structured interviews were analyzed by content analysis in the NVivo 10 program.
💡
Conclusion & Impact:This study also offers suggestions as to eliminate shortcomings concerning knowledge and practice that school counselors in special education schools face through an increase in the efficiency of the undergraduate courses on special education and inclusive classrooms, in addition to recommendations as to what can be done to satisfy the current needs in the special education schools.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Rehber öğretmen · özel eğitim okulu · öğretmen eğitimi

Abstract

This study aims to determine the experiences and needs of school counselors working in special education public schools and offer suggestions on how to support preservice counselors who will work in the field. Ten school counselors participated in the research conducted with a phenomenological pattern. Data obtained by semi-structured interviews were analyzed by content analysis in the NVivo 10 program. In-depth analysis of the data has been carried out under the headings: (a) reasons why counselors prefer to work at a special education school; (b) responsibilities of a school counselor at a school for special education; (C) school counselors’ opinions about working at a special education school; (d) challenges school counselors face while working at a special education school; (e) their opinions regarding the contribution of graduate education to working in special education; and (f) their recommendations. The most important finding of this study is that school counselors feel inadequate in terms of knowledge and practice in the field of special education. Participating school counselors justify the shortcomings by pointing out the inadequacy of the number of courses offered on individuals with special needs in undergraduate education and the content that is only theoretical in nature. Another important finding is the lack of resources to receive support for subjects where school counselors feel inadequate. The findings were supported and discussed with reference to the relevant research in the field. This study also offers suggestions as to eliminate shortcomings concerning knowledge and practice that school counselors in special education schools face through an increase in the efficiency of the undergraduate courses on special education and inclusive classrooms, in addition to recommendations as to what can be done to satisfy the current needs in the special education schools.

Özet

Bu araştırmanın amacı özel gereksinimli öğrencilerin bulunduğu özel eğitim devlet okulunda çalışan rehber öğretmenlerin, özel eğitim alanındaki deneyim ve ihtiyaçlarının belirlenerek, alanda görev yapacak öğretmen adaylarının nasıl yetiştirilmeleri gerektiği konusunda öneriler verilmesidir. Olgubilimsel (fenomenolojik) desenle yürütülen araştırmada 10 rehber öğretmen katılım göstermiştir. Yarı-yapılandırılmış görüşmeler ile elde edilen veriler, NVivo 10 programında içerik analizi ile analiz edilmiştir. Veriler, rehber öğretmenlerin (a) özel eğitim okulunu tercih etme sebepleri, (b) özel eğitim okulunda bir rehber öğretmenin sahip olduğu sorumluluklar, (c) rehber öğretmenlerin özel eğitim okulunda çalışmaya ilişkin görüşleri (d) Özel eğitim okulunda çalışırken karşılaştıkları zorluklar, (e) lisans eğitimlerinin özel eğitim alanındaki mesleki yaşantılarına katkısına ilişkin görüşleri ve (f) rehber öğretmenlerin önerileri başlıkları altında derinlemesine irdelenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen en önemli bulgu rehber öğretmenlerin özel eğitim alanında kendilerini bilgi ve uygulama bağlamında yetersiz hissetmeleridir. Katılımcı rehber öğretmenler bu durumu, lisans eğitimlerindeki özel gereksinimli bireyler için verilen derslerin sayısının az ve içeriğin yalnızca teorik boyutta verilmesi olarak açıklamışlardır. Bir diğer önemli bulgu rehber öğretmenlerin yetersiz hissettikleri konularda destek alabilecek kaynakların yetersizliğidir. Elde edilen bulgular alan yazındaki araştırmalar ile desteklenerek tartışılmıştır. Özel eğitim okullarında çalışan rehber öğretmenlerin bilgi ve uygulama alanında eksikliklerini gidermek için öğretmenlerin lisans eğitimleri sırasında özel eğitim ve kaynaştırma dersi içeriğinin daha etkili nasıl verilmesi gerektiği ve rehber öğretmenlerin özel eğitim konusunda ihtiyaçlarına yönelik neler yapılabileceği hakkında öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

Özgüç, C. S., Altın, D. (2021). Determining the Experiences of School Counselors Working in Special Education Schools. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 40 Sayı: 2, 763–808. https://doi.org/10.7822/omuefd.984521

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (38)

  1. Aksoy, V., ve Diken, İ. H. (2009a). Rehber öğretmen özel eğitim öz-yeterlik ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 10(1), 29-37. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000131
  2. Aksoy, V., ve Diken, İ. H. (2009b). Rehber öğretmenlerin özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz yeterlik algılarının incelenmesi. Elementary Education Online, 8(3), 709-719.
  3. ASCA (American School Counselor Association) (2016). Ethical standards for school counselors. Erişim adresi: https://www.schoolcounselor.org/getmedia/f041cbd0-7004-47a5-ba01-3a5d657c6743/Ethical-Standards.pdf.
  4. Arşit, M., H. (2019). Özel eğitim okulları ile rehberlik ve araştırma merkezlerinde görev yapan rehberlik öğretmenlerinin özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerine ilişkin özyeterliliklerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Erişim adresi: https://openaccess.biruni.edu.tr/xmlui/handle/20.500.12445/1019#sthash.4ZbvxKiJ.dpbs
  5. Ateş, M. A. (2017). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık bölümü öğretmen adaylarının özel eğitim öz yeterlik algılarının belirlenmesi (Yüksek lisans tezi). Erişim adresi: http://docs.neu.edu.tr/library/6538739114.pdf
  6. Aviles, B., D., Russell-Chapin, L., ve Rybak, C., J. (2015). Role of counselors in multidisciplinary ınteractions in special education. J. Bakken ve F. E. Obiakor (Eds.), Interdisciplinary connections to special education: ımportant aspects to consider (s. 59-79) içinde. https://doi.org/10.1108/S0270-40132015000030A004
  7. Bakken, J., P. (2015). Rationale for ınterdisciplinary/multidisciplinary relations in special education. J. Bakken ve F. E. Obiakor (Eds.), Interdisciplinary connections to special education: ımportant aspects to consider (s. 1-12) içinde. https://doi.org/10.1108/S0270-40132015000030A001
  8. Barrow, J., ve Mamlin, N. (2016). Collaboration between professional school counselors and special education teachers. Ideas and Research You Can Use: VISTAS 2016.
  9. Bayar, Ö., ve Doğan, T. (2020). Okul psikolojik danışmanı adaylarının özel eğitim öz-yeterlik algıları ve yeterlilik düzeyleri: Bir karma yöntem çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Erken Görünüm. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.695682
  10. Bengi̇soy, A. ve Özdemi̇r, M. (2019). Psikolojik danışman/rehber öğretmenlerin bakış açısıyla psikolojik danışma ve rehberlik alanının sorunları. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 1 (3), 189-193. https://doi.org/10.35365/ctjpp.19.1.24.
  11. Bodvin, K., Verschueren, K., ve Struyf, E. (2018). School counsellors’ beliefs regarding collaboration with parents of students with special educational needs in Flanders: Parents as partners or opposites?. British Educational Research Journal, 44(3), 419-439. https://doi.org/10.1002/berj.3333
  12. Cimsir, E., ve Hunt, B. (2018). Students with disabilities: Practical information for school counselors in Turkey. International Journal for the Advancement of Counselling, 40(2), 122-132. https://doi.org/10.1007/s10447-017-9315-x.
  13. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed method approaches. London: Sage Publications, Inc.
  14. Deniz, S. (2016). Rehber öğretmen adaylarının özel eğitime yönelik özyeterlik algılarının incelenmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 17(38), 154-175. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sobbiad/issue/36454/413095
  15. Geltner, J. A., ve Leibforth, T. N. (2008). Advocacy in the ıep process: strengths-based school counseling in action. Professional School Counseling, 12(2), 162-165. https://doi.org/10.1177/2156759X0801200206
  16. Goodman-Scott, E., Bobzien, J., ve Milsom, A. (2018). Preparing preservice school counselors to serve students with disabilities: a case study. Professional School Counseling, 22(1), 1-11 https://doi.org/10.1177/2156759X19867338
  17. Gürbüz, S., Bozgeyikli, H. (2016). Rehberlik ve araştırma merkezlerinde çalışan rehber öğretmenlerin özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışmaya yönelik öz yeterlik algıları. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 4 (6), 79-99. https://dergipark.org.tr/tr/pub/opus/issue/22695/242291
  18. Hall, J.G. (2015). The school counselor and special education: aligning training with practice. The Professional Counselor, 5, 217-224. http://tpcjournal.nbcc.org/wp-content/uploads/2015/03/Pages%20217-224.pdf
  19. Ionescu, C. L., ve Bintintan, M. D. B. (2018). Project for the multidisciplinary team and their management in the context of special education. Palestrica of The Third Millennium – Civilization And Sport, 19(2), 123-126. https://doi.org/10.26659/pm3.2018.19.2.123
  20. Janson, C., Miller, L. G., ve Rainey, S. (2007). From apprehension to advocacy: a q study into preservice school counselors' attitudes toward working with students with disabilities. Journal of Special Education Leadership 20(2), 73-83.
  21. Johnson, K., F., Belcher, T., W., Zimmerman, B., ve Franklin, J. (2020). Interprofessional partnerships involving school counsellors for children with special needs: a broad based systematic review using the PRISMA framework. Support for Learning, 35(1), 43-67. https://doi.org/10.1111/1467-9604.12285
  22. Kaya, Ö. (2014). Özel eğitimde roller ve sorumluluklar. S. Vuran (Ed.), Özel eğitim (s. 31-55) içinde. Ankara: Maya Akademi.
  23. Kolodinsky, P., Draves, P., Schroder, V., Lindsey, C., ve Zlatev, M. (2009). Reported levels of satisfaction and frustration by arizona school counselors: a desire for greater connections with students in a data-driven era. Professional School Counseling, 12(3), 193-199. http://www.jstor.org/stable/42732776
  24. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (2015). Nitel veri analizi: Genişletilmiş bir kaynak kitap (1. Baskı). S. Akbaba Altun ve A. Ersoy (Çev. Ed.). Ankara: Pagem Akademi.
  25. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliği (2012, 18 Mayıs). Resmi Gazete (Sayı: 28296). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/05/20120518-27.
  26. Milli Eğitim Bakanlığı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetleri Yönetmeliği (2020, 14 Ağustos). Resmi Gazete (Sayı: 31213). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2020/08/20200814-2.htm.
  27. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği (2018, 7 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 30471). Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/07/20180707-8.htm
  28. Milsom, A., Goodnough, G., ve Akos, P. (2007). School counselor contributions to the ındividualized education program (IEP) process, preventing school failure: alternative education for children and youth. Preventing School Failure: Alternative Education for Children and Youth, 52(1), 19-24. https://doi.org/10.3200/PSFL.52.1.19-24
  29. Mitcham, M., Agahe Portman, T. A., ve Afi Dean, A. (2009). Role of school counselors in creating equitable— educational opportunities for students with disabilities in urban settings. Urban Education, 44(4), 465–482. https://doi.org/10.1177/0042085909341042
  30. Romano, D., M., ve Paradise, L., V. (2009). School counselors' attitudes towards providing services to students receiving section 504 classroom accommodations: Implications for school counselor educators. Journal of School Counseling, 7(37), 1-36.
  31. Schmidt, J. J. (2014). Counseling in schools comprehensive programs of responsive services for all students. New York, NY: Pearson.
  32. Sönmez, N., Koçyiğit, M., ve Gürel-Selimoğlu, Ö. (2020). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık programı öğrencilerinin özel eğitimde öz-yeterlik algıları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 49, 484-505. https://doi.org/10.9779/pauefd.589837
  33. Sütçü, Z. (2007). Yasal düzenlemeler açısından rehber öğretmenlerin/psikolojik danışmanların özel eğitimle ilgili görevlerini uygulamaya yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Erişim adresi: http://acikerisimarsiv.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/9662
  34. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık
  35. Yılmaz Bi̇ngöl, T. (2018). Okul psikolojik danışman adaylarının genel öz-yeterlik ve özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışmanlığa ilişkin öz-yeterlik inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 8 (15), 1474-1493. DOI: 10.26466/opus.444225
  36. Yüksel K., Diken İ., Aksoy, V., Karaaslan, Ö., (2012). Rehber öğretmen adaylarının özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz-yeterlik algıları, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 137-148.
  37. Yükseköğretim Kurulu (2018). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisans programı. https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni-Ogretmen-Yetistirme-Lisans-Programlari/Rehberlik_ve_Psikolojik_Danismanlik_Lisans_Programi.pdf
  38. Yüksel, K., Diken, İ. H., Aksoy, V., ve Karaaslan, Ö. (2012). Rehber öğretmen adaylarının özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz-yeterlik algıları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 137-148. https://app.trdizin.gov.tr/publication/paper/detail/TVRneU1qazVPUT09