SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi / 2026 / Volume: 8 Issue: 50

Psikolojik Danışma Tekniklerinin Öğretilmesinde Video Modellemenin Kullanılması: Bir Pilot Uygulama

Oya Yerin Güneri
Dean W. Owen
Fidan Korkut Owen
Eda Sun Selışık
Pınar Çağ
Gökçen Aydın
Fatma Zehra Ünlü Kaynakçı
Pages
—
Publication Date
2018-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Katılımcılar, videoların psikolojik danışma tekniklerinin sınıf ortamında öğrenilmesi amacıyla kullanımını olumlu olarak değerlendirmiş, görüşlerin paylaşımına ve tartışma ortamı yaratılmasına katkı sağladığını belirtmişlerdir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Psikolojik danışmanların danışanlarla iyi iletişim kurmaları, güçlü ilişkiler oluşturabilmeleri için çeşitli bilgi, tutum, teknik ve becerilere sahip olmaları gereklidir.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda, bu video modelleme çalışmasının amacı, psikolojik danışma sürecinde yaygın olarak kullanılan teknikleri kapsayan videolar oluşturmak ve bunların psikolojik danışman eğitiminde kullanımını değerlendirmeye yönelik bir pilot çalışma yürütmektir.
💡
Conclusion & Impact:Katılımcılar, videoların psikolojik danışma tekniklerinin sınıf ortamında öğrenilmesi amacıyla kullanımını olumlu olarak değerlendirmiş, görüşlerin paylaşımına ve tartışma ortamı yaratılmasına katkı sağladığını belirtmişlerdir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Video modelleme · psikolojik danışma · psikolojik danışma sürecinde kullanılan teknikler

Özet

Psikolojik danışmanların danışanlarla iyi iletişim kurmaları, güçlü ilişkiler oluşturabilmeleri için çeşitli bilgi, tutum, teknik ve becerilere sahip olmaları gereklidir. Bunlar arasında, yardım becerileri ve teknikler ön plana çıkmaktadır. Yardım becerilerinin ve tekniklerinin öğretiminde eğitim videolarının kullanılması oldukça faydalıdır. Bu kapsamda, bu video modelleme çalışmasının amacı, psikolojik danışma sürecinde yaygın olarak kullanılan teknikleri kapsayan videolar oluşturmak ve bunların psikolojik danışman eğitiminde kullanımını değerlendirmeye yönelik bir pilot çalışma yürütmektir. Çalışmanın ilk aşamasında çeşitli psikolojik danışma tekniklerinin modellendiği kısa videolar hazırlanmıştır. İkinci aşamada, 11 psikolojik danışma ve rehberlik lisans programı öğrencisiyle bu kısa videoların gösterildiği bir eğitim ve değerlendirme toplantısı yapılmış, öğrencilerden teknikleri öğrenmelerine ve bunları kullanma konusunda kendilerini yeterli hissetmelerine videoların ne derece katkı sağladığına ilişkin görüşler alınmıştır. Çalışmada “Psikolojik Danışma Tekniklerini Kullanma Yeterliliğini Değerlendirme Formu” ile toplanan nicel verilere Wilcoxon İşaretli Sıra Testi analizi uygulanmıştır. Bulgular, videoların öğrencilerin tekniklerin kullanımına yönelik yeterlilik algılarını olumlu yönde etkilediğine işaret etmiştir. Nitel veriler içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Elde edilen nitel bulgular “videonun psikolojik danışman eğitiminde kullanımının getirebileceği kazanımlar” ve “videonun iyileştirilmesine yönelik öneriler” olmak üzere iki başlıkta toplanmıştır. Katılımcılar, videoların psikolojik danışma tekniklerinin sınıf ortamında öğrenilmesi amacıyla kullanımını olumlu olarak değerlendirmiş, görüşlerin paylaşımına ve tartışma ortamı yaratılmasına katkı sağladığını belirtmişlerdir.

🔖

Cite This Article

Güneri, O. Y., Owen, D. W., Owen, F. K., Selışık, E. S., Çağ, P., Aydın, G., Kaynakçı, F. Z. Ü., *, P. Ç. (2018). Psikolojik Danışma Tekniklerinin Öğretilmesinde Video Modellemenin Kullanılması: Bir Pilot Uygulama. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Volume: 8 Issue: 50. https://ajindex.com/articles/1134362

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (56)

  1. American Counseling Association (2018). 24 Şubat 2018 tarihinde https://www.counseling.org/ adresinden erişildi.
  2. Abbass, A. (2004). Small-Group videotape training for psychotherapy skills development. Academic Psychiatry, 28, 151–155. doi: 10.1176/appi.ap.28.2.151
  3. Aladağ, M. (2013). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisans programlarında psikolojik danışma uygulaması öncesinde psikolojik danışma becerileri eğitimi: Betimsel bir inceleme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 55-79.
  4. Alberts,G., ve Edelsteın,B.(1990).Therapist training: A critical review of skill training studies. Clinical Psychology Review, 10, 497–511
  5. Atıcı, M. ve Ulusoy Y. (2010). Psikolojik danışman adaylarının grup rehberliği etkinliğini yürütürken kullandıkları psikolojik danışma becerilerinin, bu becerileri kullanmaya ilişkin yeterlik algılarının ve grup yönetimini sağlama yöntemlerinin incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 62-81.
  6. Atıcı, M., Özyürek, R., ve Çam, S. (2005). Okul danışmanlığı uygulamalarının yetkinlik beklentisi algıları ve mesleki benlik saygısı üzerindeki etkilerinin boylamsal olarak incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(24), 7–26.
  7. Atıcı, M., ve Çam, S. (2013). Okullarda PDR uygulamaları dersine ilişkin öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 106-119.
  8. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall Inc.
  9. Bates, T. (2015). Teaching in a digital age: Guidelines for designing teaching and learning for a digital age. Tony Bates Associates.
  10. Baum, B. E., ve Gray, J. J. (1992). Expert modeling, self-observation using videotape, and acquisition of basic therapy skills. Professional Psychology: Research and Practice, 23(3), 220-225. doi: 10.1037/0735-7028.23.3.220
  11. Berk, R. A. (2009). Multimedia teaching with video clips: TV, movies, YouTube, and mtvU in the college classroom. International Journal of Technology in Teaching and Learning, 5(1), 1–21.
  12. Bodenhorn, N., ve Skaggs, G. (2005). Development of the school counselor self-efficacy scale. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 38, 14-28. doi: 10.1080/07481756.2005.11909766.
  13. Burke, E. B. (2009). Scene video modeling and point of view video modeling: A direct comparison of procedures and an investigation of possible video modeling pre-requisite skills. Counseling Psychology Master's Theses. Paper 6. http://hdl.handle.net/2047/
  14. Burnard, P. (1991). Using video as a reflective tool in interpersonal skills training. Nurse Education Today, 11(2), 143-146. doi: 10.1016/0260-6917(91)90150-9
  15. CACREP (2015). Counselor education http://www.cacrep.org/glossary/counselor-education/
  16. CACREP (2016). Council for Accreditation of Counseling and Related Educational Programs. Erişim tarihi: 02-01-2018, http://www.cacrep.org/wp-content/uploads/2017/07/2016-Standards-with-Glossary-7.2017.pdf
  17. Campbell, J., O., Lison, C. A., Borsook, T. K., Hoover, J. A., ve Arnold, P. H. (1995). Using computer and video technologies to develop interpersonal skills. Computer in Human Behavior, 11(2), 223-239.
  18. Catania, C. N., ve Almedia, D. (2009). Video modeling to train staff to implement discrete-trial instruction. Journal of Applied Behavior Analysis, 42(2), 387-392. doi: 10.1901/jaba.2009.42-387
  19. Charlop-Christy, M. H., Le, L., ve Freeman, K. A. (2000). A comparison of video modeling with in vivo modeling for teaching children with autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 30(6), 537-552. doi: 10.1023/A:1005635326276
  20. Cihak, D. F., ve Schrader, L. (2008). Does the model matter? Comparing video self- modeling and video adult modeling for task acquisition and maintenance by adolescents with autism spectrum disorders. Journal of Special Education Technology, 23(3), 9-20. doi: 10.1177/016264340802300302
  21. D’Ateno, P., Mangiapanello, K., ve Taylor, B.A. (2003). Using video modeling to teach complex play sequences to a preschooler with autism. Journal of Positive Behavior Interventions, 5, 5-11. doi: 10.1177/10983007030050010801
  22. Doğan, S. (2016). Psikolojik danışman eğitiminde akreditasyonun gereği ve bir model önerisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(14), 31-38.
  23. Dold, C. J., ve DuDell, G. (2012). Making it real: Faculty collaboration to create video content. Academic Services Faculty and Staff Publications. Paper 6. Education Today, 11(2), 143-146 http://scholarcommons.usf.edu/tlas_pub/6 adresinden alınmıştır.
  24. Egan, G. (1998). The skilled helper (6 th edition). Pacific Grove CA: Brooks Cole.
  25. Egan, G. (2002). The skilled helper: A problem management and opportunity approach to helping. California: Brooks/Cole Publishers.
  26. Eriksen, K. P., ve McAuliffe, G.J. (2011). Constructing the counseling skills course. In G. J. McAuliffe ve K. P. Eriksen (Eds.), Handbook of counselor preparation:Constructivist, developmental, and experiential approaches (pp. 91-109). Thousand Oaks, CA: Sage.
  27. Gladding, S. T. (2000). Counselling. USA: Printice Hall Pearson Education. Hayes, B. G., Taub, G. E., Robinson, E. H., ve Sivo, S. A. (2003). An empirical investigation of the efficacy of multimedia instruction in counseling skill development. Counselor Education and Supervision, 42(3), 177-188. doi: 10.1002/j.1556-6978.2003.tb01810.x
  28. Hill, C. H., ve Lent, R. W. (2006). A narrative and meta-analytic review of helping skills training: time to revive a dormant area of inquiry. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training, 43(2), 154–172. doi: 10.1037/0033-3204.43.2.154
  29. Hitchcock, C. H., Dowrick, P. W., ve Prater, M. A. (2003). Video self-modeling intervention in school-based settings: A review. Remedial and Special Education, 24(1), 36-45. doi: 10.1177/074193250302400104
  30. Ivey, A. E. (1986). Developmental therapy. Sac Francisco: Jossey-Bass.
  31. Ivey, A. E. (1974). Microcounseling and media therapy: State of the art. Counselor Education & Supervision, 13 (3), 172-183. doi: 10.1002/j.1556-6978.1974.tb01951.x
  32. Ivey, A. E., Normington, C.J., Miller, C. D., Morrill, W. H., ve Haase, R. F. (1968). Microcounseling and attending behavior: An approach to prepracticum counselor training. Journal of Counseling Psychology, 15(5, Pt.2), 1-12. doi: 10.1037/h0026129
  33. Kağnıcı, D. (2013). Accommodating multicultural counseling training in the guidance and counseling undergraduate programs. Turkish Psychological Counseling & Guidance Journal, 5(40), 222-23.
  34. Karataş, Z. ve Şahin Baltacı, H. (2013). Ortaöğretim kurumlarında yürütülen psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerine yönelik okul müdürü, sınıf rehber öğretmeni, öğrenci ve okul rehber öğretmeninin (psikolojik danışman) görüşlerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(2), 427-460.
  35. Keats, P. A. (2008). Buying into the profession: Looking at the impact on students of expert videotape demonstrations in counsellor education. British Journal of Guidance and Counselling, 36(3), 219-235. doi: 10.1080/03069880802088945
  36. Knight, B. K. (2013). The lived experiences of master's level counseling students in beginning skills classes: A qualitative study. (Unpublished doctoral dissertation), University of New Orleans, New Orleans.
  37. Korkut-Owen, F., Acar, T., Haskan-Avcı, Ö. ve Kızıldağ, S. (2013). Psikolojik danışma ve rehberlik programlarının mezunlar tarafından değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 23 (2), 354-372.
  38. Kuna, D. J. (1975). Lecturing, reading, and modeling in counselor restatement training. Journal of Counseling Psychology, 22(6), 542-546.
  39. Larson, L. M., ve Daniels, J. A. (1998). Review of the counseling self- efficacy literature. The Counseling Psychologist, 26, 179–218. doi: 10.1177/0011000098262001
  40. Larson, L. M., Clark, M. P., Wesely, L. H., Koraleski, S. F., Daniels, J. A., ve Smith, P. L. (1999). Videos versus role plays to increase counseling self-efficacy in prepractica trainess. Counselor Education and Supervision, 38(4), 237-248. doi: 10.1002/j.1556-6978.1999.tb00574.x
  41. Maldonado, J. (2008). The influence of gender identification and self-efficacy on counseling students: A multicultural approach. Journal of Multicultural Gender and Minority Studies, 2(1), 1-15.
  42. Meydan, B. (2010). Psikolojik danışman adaylarının içerik yansıtma ve duygu yansıtma becerilerine ilişkin yeterlik düzeylerinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Ege Üniversitesi, İzmir.
  43. Milne, D. L. (2016). How can video recordings best contribute to clinical supervisor training? The Cognitive Behavior Therapist, 9(25), 1-14. Doi: 10.1017/S1754470X15000562
  44. Morgan, R. L., ve Salzberg, C. L. (1992). Effects of video‐assisted training on employment‐related social skills of adults with severe mental retardation. Journal of Applied Behavior Analysis, 25(2), 365-383. doi: 10.1901/jaba.1992.25-365
  45. Nikopoulos, C. K., ve Keenan, M. (2004). Effects of video modeling on social initiations by children with autism. Journal of Applied Behavior Analysis, 37(1), 93-96. doi: 10.1901/jaba.2004.37-93
  46. Noor, F. A., Syeda, A. B., Ahsen N. A., Sardar Z. I. Humaira, I. Khayyam S., ve Hammad, A. (2010). Developing counseling skills through pre-recorded videos and role play: A pre- and post-intervention study in a Pakistani medical school. Medical Education 10(7),1-8. http://www.biomedcentral.com/1472-6920/10/7
  47. Özteke, H. İ. (2011). İlköğretim okullarında çalışan psikolojik danışmanların sosyal karşılaştırma ve öz bilinç düzeyleri ile psikolojik danışman öz yeterlik inancı arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi, Konya.
  48. Rhinehart, B. A. (2011). Video modeling for teaching social skills to students with autism spectrum disorders (Unpublished Master Thesis), University of Dayton, Dayton, Ohio
  49. Stromer, R., Kimball, J.W., Kinney, E., M., ve Taylor, B.A. (2006). Activity schedules, computer technology, and teaching children with autism spectrum disorders. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 21(1), 14-24. doi: 10.1177/10883576060210010301
  50. Taub, D. J., ve Forney, D. S. (2004). Using entertainment media to inform student affairs teaching and practice related to counseling skills. New Directions for Student Services, 108, 71-81. doi:10.1002/ss.143
  51. Tetreault, A. S., ve Lerman, D. C. (2010). Teaching social skills to children with autism using point-of-view video modeling. Education and Treatment of Children, 33(3), 395-419. doi: 10.1353/etc.0.0105
  52. Tuzgöl-Dost, M. ve Keklik, İ. (2012). Alanda çalışanların gözünden psikolojik danışma ve rehberlik alanının sorunları, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 389 – 407.
  53. Uşaklı, H. (2013). Reasons of Turkish university students preference from three different therapeutic styles. The European Journal of Social and Behavioural Sciences, 15(2), 339-361. doi: 10.15405/FutureAcademy/ejsbs(2301-2218).2012.2.15
  54. Villalba, J. A., ve Redmond, R. E. (2008). Crash: Using a popular film as an experiential learning activity in a multicultural counseling course. Counselor Education and Supervision, 47(4), 264-276. doi: 10.1002/j.1556 6978.2008.tb00056.x
  55. Yam, F. C. ve İlhan, T. (2016). Psikolojik danışma öz yeterliği: Kişilik özellikleri, kaygı düzeyleri ve geçmiş eğitim yaşantıları. Journal of International Social Research, 9(42), 1304-1313.
  56. Yerin Güneri, O., Büyükgöze-Kavas, A. ve Koydemir, S. (2007). Okul psikolojik danışmanlarının kariyer gelişimi: Acemilikten uzmanlığa giden zorlu yol. R. Özyürek, F. Korkut-Owen, ve D. W. Owen (Ed), Gelişen Psikolojik Danışmanlık: Alandaki İlerlemeler (s.139-160). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.