Journals / Folklor/Edebiyat / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 85

Çukurova ve Kıbrıs Halk Kültüründe Ölümü Algılama

Erman Artun(Çukurova Üniversitesi Fen- Ed. Fak. Türk Dili ve Ed. Bölümü()
Pages
9–22
Publication Date
2016-01-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çukurova ve Kıbrıs halk kültüründe ölüm olayının çevresinde toplanan, ölümün çeşitli yanlarını vurgulayan, âşıkların şiirleri ve anonim ağıtlar ile âdet, inanış ve uygulamalar halkın ölümle ilgili duygu, düşünce, tepki ve davranışlarına ışık tutmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ölüm, edebiyatta sık işlenen temalardan biridir.
📊
Key Findings & Data:Ölüm, dinî-tasavvufî duyuş ve düşünüş çerçevesinde sonsuzluk ve ruhun ölmezliği düşüncesiyle işlenir.
💡
Conclusion & Impact:Çukurova ve Kıbrıs halk kültüründe ölüm olayının çevresinde toplanan, ölümün çeşitli yanlarını vurgulayan, âşıkların şiirleri ve anonim ağıtlar ile âdet, inanış ve uygulamalar halkın ölümle ilgili duygu, düşünce, tepki ve davranışlarına ışık tutmaktadır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çukurova halk kültürü · Kıbrıs Türk halk kültürü · Âşık edebiyatı

Özet

Ölüm, edebiyatta sık işlenen temalardan biridir. Ölüm, dinî-tasavvufî duyuş ve düşünüş çerçevesinde sonsuzluk ve ruhun ölmezliği düşüncesiyle işlenir. İnsanın bu dünyadaki ömrünün ‘amelleriyle’ birlikte ‘öteki’ dünyadaki varlığının da işareti olduğuna inanılır ve bunun için yaptıklarımızın iyi ve kötü anlamda mutlak bir karşılığının oluğuna inanılır. İslâm inancında ölüm, karanlık ve meçhul değildir. Mutlak son ve yok oluş anlamına gelmez. Aksine ölüm ikinci bir hayattır. İnsanın gerçek varlığı ruhtur ve ruh ölümsüzdür, ölümlü olan bedendir. Âşıklar, ölüm ve mezar konulu şiirlerini işlerken, İslami ahlakın kurallarına uyulmasını öğütler. Dünyanın geçiciliğini anlatırlarken, gerçek ebedi mutluluğun yollarını şiirlerinde dile getirirler. Âşıkların dini konulardaki bilgileri yüzeyseldir. Onlar inançlı fakat mutaassıp değildirler, şiirlerinde Allah’ın birliğini, peygamberleri anlatırlar, din ulularını sıralarlar. Ölüm korkunç ve korkulacak bir durum değil, her canlının, her insanın yaşayacağı bir gerçeklik olarak dile getirilir. Dini bilgiler âşıklık geleneğinin aktardığı kalıp bilgiler olarak alınıp tekrarlanır. Âşıklar ölümü daha çok yazgı çizgisinde yorumlayıp Allah’ın mutlak egemenliği karşısında yapacak bir şeyin olmadığını, yaratanın her şeye gücünün yettiğini söylerler. Çukurova ve Kıbrıs halk kültüründe ölüm olayının çevresinde toplanan, ölümün çeşitli yanlarını vurgulayan, âşıkların şiirleri ve anonim ağıtlar ile âdet, inanış ve uygulamalar halkın ölümle ilgili duygu, düşünce, tepki ve davranışlarına ışık tutmaktadır.

🔖

Cite This Article

Artun, E. (2016). Çukurova ve Kıbrıs Halk Kültüründe Ölümü Algılama. Folklor/Edebiyat, Cilt: 22 Sayı: 85, 9–22. https://ajindex.com/articles/1128669

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Artun, Erman (2005), “Osmaniye’de Ağıt Söyleme Geleneği ve Osmaniye Ağıtları”, Karacaoğlan’dan Bela Bartok’a Dadaloğlu’ndan Âşık Feymani’ye Osmaniye Kültür Sanat ve Folklor Sempozyumu, 2004, Osmaniye, Karacaoğlan’dan Bela Bartok’a Dadaloğlu’ndan Âşık Feymani’ye Osmaniye Kültür Sanat ve Folklor Sempozyumu Bildirileri, Ankara, 8-34.
  2. ……………. (2013). Türk Halk Edebiyatına Giriş, Karahan Yayınları, Adana.
  3. …………………… (2013). Türk Halkbilimi, Karahan Yayınları, Adana.
  4. Atun, Suna-Bülent Fevzioğlu, (2003), “Kıbrıs Türk Halk Edebiyatı Destanlarında İşlenen Maddi Öğeler”. Kıbrıs Türk Halk Edebiyatında Destanlar ve Ağıtlar Üzerine Bilgiler, Belgeler, Araştırmalar, Cilt 2. Mağusa Tarihini Araştırma ve Yazın Vakfı Yayını, KKTC.
  5. Altun, Işıl (2004), Kandıra Türkmenlerinde Doğum, Evlenme ve Ölüm, Yayıncı Yayınları, Kocaeli.
  6. Avcı, A. Haydar (1988). Halkbilimi Araştırmaları I. Ankara.
  7. Boyraz, Şeref (2003), Türkiye’de Mezar Taşı Sözleri, Akçağ Yayınları, Ankara.
  8. Erginer, Gürbüz (1997). Kurban, Kurbanın Kökenleri ve Anadolu’da Kanlı Kurban Ritüelleri, İstanbul, s.211.
  9. Fedai, Harid (2004), Kıbrıs Türk Kültürü Makaleler 1, Mağusa Tarihini Araştırma ve Yazın Vakfı Yayını, KKTC.
  10. ……………. (2003), Kıbrıs Türk Kültürü Bildiriler 2, İstanbul.
  11. İnan, Abdulkadir (1995). Tarihte ve Bugün Şamanizm. Ankara: T. T. K. Yayınları.
  12. Ocak, Ahmet Yaşar (1984). Türk Halk İnanç ve Edebiyatımızda Evliye Menkabeleri. Ankara, s.3-23.
  13. ……………………. (1992). Menakıbnameler, Ankara, s.10-14.
  14. Yorgancıoğlu, Oğuz (1986), Halkbilim Sempozyumları, K.K.T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, KKTC.
  15. …………………… (2000), Kıbrıs Türk Folkloru, Genişletilmiş İkinci Baskı, KKTC.
  16. ……………. (2003), Kıbrıs Türk Kültürü Bildiriler 2, İstanbul.