Journals / Folklor/Edebiyat / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 87

ANTAKYA’DA DİNLERARASI HOŞGÖRÜ VE HABİBİ NECCAR ÖRNEĞİ

Hüseyin Türk(Ardahan Üniversitesi İnsani Bilimler ve Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü öğretim üyesi.)
Pages
155–172
Publication Date
2016-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bakımdan, Habibi Neccar’a ait kutsal mekanların dinler arasındaki hoşgörünün ortamını oluşturduğu, Habibi Neccar isminin ise Antakya’da dini hoşgörünün sembolü olarak görüldüğü söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hatay, karşılıklı etkileşim içinde birbirlerinin varlıklarına saygı gösteren farklı kültürlerin senteze uğradığı bir bölgedir.
📊
Key Findings & Data:Farklı etnik gruplar ve farklı dinlere karşı hoşgörülü olmaları, geleneklerinde ve inançlarında tutucu olmamaları, gruplar arasında yakın ilişkiler geliştirilmesine olanak sağlamış ve bu yakınlık süreç içerisinde benzer gelenek, inanç ve ritüellerin doğmasını sağlamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bakımdan, Habibi Neccar’a ait kutsal mekanların dinler arasındaki hoşgörünün ortamını oluşturduğu, Habibi Neccar isminin ise Antakya’da dini hoşgörünün sembolü olarak görüldüğü söylenebilir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hatay · Habibi Neccar · Hoşgörü

Özet

Hatay, karşılıklı etkileşim içinde birbirlerinin varlıklarına saygı gösteren farklı kültürlerin senteze uğradığı bir bölgedir. Hatay’da grup kimliğinin belirgin olduğu; ama her Hataylının da kendisinden olmayana karşı saygılı ve hoşgörülü olduğu bir etnikyapıdan söz edilebilir. Farklı etnik gruplar ve farklı dinlere karşı hoşgörülü olmaları, geleneklerinde ve inançlarında tutucu olmamaları, gruplar arasında yakın ilişkiler geliştirilmesine olanak sağlamış ve bu yakınlık süreç içerisinde benzer gelenek, inanç ve ritüellerin doğmasını sağlamıştır. Hatay’da etnik ve dini gruplar arasındaki hoşgörü ve etkileşimin en iyi örnekleri türbe inancında görülmektedir. Farklı inançtan insanlar aynı azizlere saygı duyabilmekte ve aynı dinsel mekanlarda bir araya gelebilmektedirler. Her inançtan insanın bir araya geldiği ve çeşitli inanç ve uygulamaları sergilediği ortak dinsel mekanlardan birisi Habibi Neccar adına yapılan türbe ve camidir. Bu bakımdan, Habibi Neccar’a ait kutsal mekanların dinler arasındaki hoşgörünün ortamını oluşturduğu, Habibi Neccar isminin ise Antakya’da dini hoşgörünün sembolü olarak görüldüğü söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Türk, H. (2016). ANTAKYA’DA DİNLERARASI HOŞGÖRÜ VE HABİBİ NECCAR ÖRNEĞİ. Folklor/Edebiyat, Cilt: 22 Sayı: 87, 155–172. https://ajindex.com/articles/1128649

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. A’dan Z’ye Hatay Rehberi. (2004). Tempo Dergisi eki. Sayı 50/835
  2. Atay, Tayfun, (2000). Kavramlar Kargaşası, Bilim Adamları Çatışması, Dünya’da ve Türkiye’de Sosyal İçerikli Antropolojiyi Adlandırma Sorunu. Folklor/Edebiyat, Sosyal Antropoloji Özel Sayısı. VI/ XXII 2000/2: 135-163.
  3. Boran, Aşiret. (2003). Değişim ve Etkileşim Boyutuyla Hatay’da Hıristiyan Bayramları. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, M.K.Ü. Sosyal Bilimler Ens. Antropoloji Anabilim Dalı, Hatay.
  4. Demir, Ataman.(1996). Çağlar İçinde Antakya. İstanbul: Akbank yayını.
  5. Downey, G. (1963). Ancient Antioch. Princeton: Princeton University Press.
  6. Doğruel, Fulya. (2005). İnsaniyetleri Benzer. İstanbul: iletişim yayınları.
  7. Durdu, Aydın. (2003). Hatay Arap Alevilerinde (Nusayriler) Eren İnancı ve İnanç Merkezleri. Yol, Arap Aleviliği (Nusayriler). Sayı 21: 13-25.
  8. Güvenç, Bozkurt. (1984). İnsan ve Kültür. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  9. Kasaba, Reşat (2006). Antakya’da Farklı Kimlikler: Tarihsel Bir Bakış. Eyüp Özveren ve ark. (ed.), Akdeniz Dünyası, Düşünce, Tarih Görünüm. İstanbul: İletişim Yayınları.
  10. Kara, Adem (2005). 19. Yüzyılda Bir Osmanlı Şehri Antakya. İstanbul: IQ Kültür Sanat Yayıncılık.
  11. Karasu, Mehmet. (1997). Harbiye. Antakya: Onur Ofset.
  12. Karabaş, Seyfi. (1995). Ekinlerarası Hoşgörünün Kaynağı Olarak Halkbilgileri. Uluslararası Hoşgörü Kongresi’ne sunulmuş bildiri, 10-12 Haziran. Antalya.
  13. Kızıldağlı, Edip.(1964). Antakya Kapılarında. İstanbul.
  14. Özbudun, Sibel ve Balkı Şafak. (2005). Antropoloji, Kuramlar/Kuramcılar. Ankara: Dipnot Yayınları.
  15. Özveren, Eyüp. (2006). Giriş: Zaman İçinde Avrupa, Akdeniz Dünyası ve Antakya Üzerine Düşünceler. Eyüp Özveren ve ark. (ed.), Akdeniz Dünyası, Düşünce, Tarih Görünüm. İstanbul: İletişim Yayınları.
  16. Öztürk, Mustafa. (2002). 16. ve 17. Yüzyılın Başlarında Antakya. VI. Hatay Tarih ve Kültür Sempozyumu’nda sunulmuş bildiri, Antakya.
  17. Özdemir, Rıfat. (1994). Osmanlı Döneminde Antakya’nın Fiziki ve Demoğrafik Yapısı 1706- 1860. Belleten, Cilt LVIII, Sayı 221, s. 119-157.
  18. Sarı, Zafer. (2008). Habib-i Neccar (Sahib-i Yasin). Antakya: Antakya Belediyesi Kültür Yayınları.
  19. Sılay, Mehmet. (1989). Hatay Evliyaları. İskenderun: Kültür Ofset Basımevi.
  20. Şahin, Kadriye. (2003). Antakya Geleneksel Yemek Kültürünün Beslenme Antropolojisi Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, M.K.Ü. Sosyal Bilimler Ens. Antropoloji Anabilim Dalı, Hatay.
  21. Tekin, Mehmet. (1993). Antakya’lı Din Şehidi Habib Neccar. Antakya: Kültür Ofset.
  22. Tekin, Mehmet. (1999). Hatay Tarihi. Antakya: Zirem Basımevi.
  23. Türk, Hüseyin. (2002). Nusayrilik (Arap Aleviliği) ve Nusayrilerde Hızır İnancı. Ankara: Ütopya Yayınevi.
  24. Yılmaz, Yasin. (1998). Hz. İsa- Antakya Halkı ve Habib Neccar. Ankara: Asya Ofset.
  25. Yumul, Arus. (1995). Hoşgörü ve Sınırları. Birikim, Sayı 71-72.