SavedAdd your journal

Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2011 / Cilt: 9 - Sayı: 3

AN OUTLOOK OF SPORT EDUCATION SECTOR IN TURKEY

TÜRKİYE’DE SPOR EĞİTİMİ SEKTÖRÜNÜN GÖRÜNÜMÜ

Sebahattin DEVECİOĞLU
Bilal ÇOBAN
Yunus Emre KARAKAYA
Pages
627–654
Publication Date
2011-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, structural features of sports education sector analized and solution recommendations about sports education sector in Turkey are tried to be produced.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The most important feature of the information society, education sector and its relationship with other areas of this sector, as evaluated.
📊
Key Findings & Data:In today's world the two concepts as integrated sports and education has come to our counter.
💡
Conclusion & Impact:In this study, structural features of sports education sector analized and solution recommendations about sports education sector in Turkey are tried to be produced.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eğitim · spor · sektör

Abstract

The most important feature of the information society, education sector and its relationship with other areas of this sector, as evaluated. In today's world the two concepts as integrated sports and education has come to our counter. Sports training, bearing different properties are sectoral sense. Under various names in sports education in Turkey and are given by different institutions, practices and problems of lack of coordination between institutions that are seen on close examination. Offering sports training institutions, in terms of new developments to comply with similar European Training Guidelines and standards of basic reference on the practices of job descriptions must be taken into account. In this study, structural features of sports education sector analized and solution recommendations about sports education sector in Turkey are tried to be produced.

Özet

Bilgi toplumunun en önemli özelliği, eğitim sektörü ve bu sektörün diğer alanlarla olan ilişkileri olarak değerlendirilmektedir. Günümüz dünyasında spor ve eğitim bütünleşmiş iki kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Spor eğitimi, sektörel anlamda farklı özellikler taşımaktadır. Türkiye’de spor eğitimi çeşitli isimler altında ve farklı kurumlar tarafından verilmekte olup, uygulamalarda problemler ve kurumlar arasında koordinasyon eksikliklerinin olduğu yakından incelendiğinde görülmektedir. Spor eğitimi sunan kurumların, yeni gelişmelere uygun hareket etmeleri açısından Avrupa Eğitim Yönergesi benzer temel referansların ve standart meslek tanımlarının yapıldığı uygulamaların dikkate alınması gerekmektedir. Bu çalışmada, spor eğitimi sektörünün yapısal özellikleri dökümantasyon metodu ile incelenerek Türkiye’deki spor eğitimi sektörüne yönelik çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

DEVECİOĞLU, S., ÇOBAN, B., KARAKAYA, Y. E. (2011). AN OUTLOOK OF SPORT EDUCATION SECTOR IN TURKEY. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 3, 627–654. https://ajindex.com/articles/112845

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Açıkada, C. (1997). Türkiye’de spor eğitimi veren kurumların yeniden yapılanması ve hakemli çalışmaların gelişimi. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, (8), 1, 17-42.
  2. Alkan, C., Doğan, H. ve Sezgin, İ. (1991). Mesleki ve teknik eğitimin esasları. Ankara:
  3. Gazi Üniversitesi Yayını, No: 170, 9. Balcı, V. (2003). Avrupa birliği ve spor. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 8, 2, 53-66.
  4. Bilge, N. (1989). Türkiye’de beden eğitimi öğretmeninin yetiştirilmesi. Ankara:
  5. Kültür Bakanlığı Yayınları, Sayfa: 3. Can, Y., Soyer, F. ve Güven, H. (2000). Spor hizmetlerinde verimliliği etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Sporda Psiko-Sosyal Alanlar, Spor Yönetim Bilimleri 1. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Kongresi, 26-27 Mayıs 2000. Ankara: 183. Camy, J., Klein, G., Madella, A. ve Petry, K. (2006). Final Conclusion & Perspectives. In: Petry, K., Froberg, K. & Madella, A. (2006). Thematic Network Project AEHESIS - Report of the Third Year. Cologne. Demirhan, G. (2008). İlköğretim beden eğitimi dersi (1-8. sınıflar) öğretmen kılavuz kitabı (Türkiye’de beden eğitimin gelişimi). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Ders Kitapları Müdürlüğü, Sayfa: 249–251.
  6. Devlet Planlama Teşkilatı. (1983). Beşinci beş yıllık kalkınma planı gençlik ve spor özel ihtisas komisyonu. Spor Komisyonu Raporu. Ankara:
  7. DPT. Eğitim Sistemi ve Bütçe. (1997). Ağustos-Eylül Birlik Haberleri. Ankara: TMMOB Yayın Organı. 33. Erkan, M. (1992). Sosyolojik açıdan spor. İstanbul: Kutsun Matbaacılık. Sayfa: 199. Ertürk, S. (1972). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Yelken Tepe Yayınları.
  8. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü (2010). İnternet’ten 05 Ocak 2010’da elde edilmiştir. http://www.gsgm.gov.tr. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. 21 Ocak 2003 tarih ve 25000 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Antrenör Eğitim Yönetmeliğinin 20. maddesinde yapılan değişiklik. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. GSGM Antrenör Eğitim Yönetmeliği. 16 Ağustos 2002 gün ve 24848 sayılı Resmi Gazete. Güçlü, M. (2001).
  9. Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri, Çin ve Türkiye’de beden eğitimi ve sporun gelişimi. Millî Eğitim Dergisi, Sayı, 150. Hoşgörür, V., ve Gezgin, G. (2005). Ekonomik ve sosyal kalkınmada eğiti. Yüzüncü Yıl Üniversitesi,
  10. Elektronik Eğitim Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 2, İnternet’ten 05 Ocak 2010’da elde edilmiştir. www.efdergi.yyu.edu.tr. İmamoğlu, A. F. ve Yerlisu, T. (2003). Spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin yöneticilik ve liderlik becerilerinin değerlendirilmesi. Gaz