KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2011 / Cilt: 9 - Sayı: 3

TÜRKİYE’DE SPOR EĞİTİMİ SEKTÖRÜNÜN GÖRÜNÜMÜ

AN OUTLOOK OF SPORT EDUCATION SECTOR IN TURKEY

Sebahattin DEVECİOĞLU
Bilal ÇOBAN
Yunus Emre KARAKAYA
Sayfa
627–654
Yayın Tarihi
2011-09-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, spor eğitimi sektörünün yapısal özellikleri dökümantasyon metodu ile incelenerek Türkiye’deki spor eğitimi sektörüne yönelik çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bilgi toplumunun en önemli özelliği, eğitim sektörü ve bu sektörün diğer alanlarla olan ilişkileri olarak değerlendirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Spor eğitimi, sektörel anlamda farklı özellikler taşımaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, spor eğitimi sektörünün yapısal özellikleri dökümantasyon metodu ile incelenerek Türkiye’deki spor eğitimi sektörüne yönelik çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eğitim · spor · sektör

Özet

Bilgi toplumunun en önemli özelliği, eğitim sektörü ve bu sektörün diğer alanlarla olan ilişkileri olarak değerlendirilmektedir. Günümüz dünyasında spor ve eğitim bütünleşmiş iki kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Spor eğitimi, sektörel anlamda farklı özellikler taşımaktadır. Türkiye’de spor eğitimi çeşitli isimler altında ve farklı kurumlar tarafından verilmekte olup, uygulamalarda problemler ve kurumlar arasında koordinasyon eksikliklerinin olduğu yakından incelendiğinde görülmektedir. Spor eğitimi sunan kurumların, yeni gelişmelere uygun hareket etmeleri açısından Avrupa Eğitim Yönergesi benzer temel referansların ve standart meslek tanımlarının yapıldığı uygulamaların dikkate alınması gerekmektedir. Bu çalışmada, spor eğitimi sektörünün yapısal özellikleri dökümantasyon metodu ile incelenerek Türkiye’deki spor eğitimi sektörüne yönelik çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır.

Abstract

The most important feature of the information society, education sector and its relationship with other areas of this sector, as evaluated. In today's world the two concepts as integrated sports and education has come to our counter. Sports training, bearing different properties are sectoral sense. Under various names in sports education in Turkey and are given by different institutions, practices and problems of lack of coordination between institutions that are seen on close examination. Offering sports training institutions, in terms of new developments to comply with similar European Training Guidelines and standards of basic reference on the practices of job descriptions must be taken into account. In this study, structural features of sports education sector analized and solution recommendations about sports education sector in Turkey are tried to be produced.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEVECİOĞLU, S., ÇOBAN, B., KARAKAYA, Y. E. (2011). TÜRKİYE’DE SPOR EĞİTİMİ SEKTÖRÜNÜN GÖRÜNÜMÜ. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 3, 627–654. https://ajindex.com/articles/112845

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Açıkada, C. (1997). Türkiye’de spor eğitimi veren kurumların yeniden yapılanması ve hakemli çalışmaların gelişimi. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, (8), 1, 17-42.
  2. Alkan, C., Doğan, H. ve Sezgin, İ. (1991). Mesleki ve teknik eğitimin esasları. Ankara:
  3. Gazi Üniversitesi Yayını, No: 170, 9. Balcı, V. (2003). Avrupa birliği ve spor. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 8, 2, 53-66.
  4. Bilge, N. (1989). Türkiye’de beden eğitimi öğretmeninin yetiştirilmesi. Ankara:
  5. Kültür Bakanlığı Yayınları, Sayfa: 3. Can, Y., Soyer, F. ve Güven, H. (2000). Spor hizmetlerinde verimliliği etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi. Sporda Psiko-Sosyal Alanlar, Spor Yönetim Bilimleri 1. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Kongresi, 26-27 Mayıs 2000. Ankara: 183. Camy, J., Klein, G., Madella, A. ve Petry, K. (2006). Final Conclusion & Perspectives. In: Petry, K., Froberg, K. & Madella, A. (2006). Thematic Network Project AEHESIS - Report of the Third Year. Cologne. Demirhan, G. (2008). İlköğretim beden eğitimi dersi (1-8. sınıflar) öğretmen kılavuz kitabı (Türkiye’de beden eğitimin gelişimi). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Ders Kitapları Müdürlüğü, Sayfa: 249–251.
  6. Devlet Planlama Teşkilatı. (1983). Beşinci beş yıllık kalkınma planı gençlik ve spor özel ihtisas komisyonu. Spor Komisyonu Raporu. Ankara:
  7. DPT. Eğitim Sistemi ve Bütçe. (1997). Ağustos-Eylül Birlik Haberleri. Ankara: TMMOB Yayın Organı. 33. Erkan, M. (1992). Sosyolojik açıdan spor. İstanbul: Kutsun Matbaacılık. Sayfa: 199. Ertürk, S. (1972). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Yelken Tepe Yayınları.
  8. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü (2010). İnternet’ten 05 Ocak 2010’da elde edilmiştir. http://www.gsgm.gov.tr. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. 21 Ocak 2003 tarih ve 25000 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Antrenör Eğitim Yönetmeliğinin 20. maddesinde yapılan değişiklik. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü. GSGM Antrenör Eğitim Yönetmeliği. 16 Ağustos 2002 gün ve 24848 sayılı Resmi Gazete. Güçlü, M. (2001).
  9. Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri, Çin ve Türkiye’de beden eğitimi ve sporun gelişimi. Millî Eğitim Dergisi, Sayı, 150. Hoşgörür, V., ve Gezgin, G. (2005). Ekonomik ve sosyal kalkınmada eğiti. Yüzüncü Yıl Üniversitesi,
  10. Elektronik Eğitim Dergisi, Cilt: 2, Sayı: 2, İnternet’ten 05 Ocak 2010’da elde edilmiştir. www.efdergi.yyu.edu.tr. İmamoğlu, A. F. ve Yerlisu, T. (2003). Spor eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin yöneticilik ve liderlik becerilerinin değerlendirilmesi. Gaz