AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this endeavor, it will give a hearing to what is voiced as well as what is left unvoiced, how the traditional binary polarities are employed within the textual universe of the book, how the Eurocentrism of the Westerners is foregrounded in the depictions and the possible subversions of this Eurocentrism.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Martha Nicol’s diary Ismeer, or Smyrna, and its British hospital in 1855, by a lady [M. Nicol] gives the observations of a female nurse who comes to Smyrna (Izmir) to help the medical staff in the British Hospital during the Crimean War. In her limited encounters with the host cultures, the narrator’s rationality and immunity to and her clinical detachment from these cultures attract attention. Her mind works as a categorizing intellect rather than an empathizing observer. As a result, what we are given in her account is taxonomic observational data and substantive appearances as she remains on the surface of things. When she is outside the hospital, the social space remains undialectical and distant for her. This essay argues that there is implicit Eurocentrism combined with imperial ideology in her attitude. Her stay in Izmir also implies a cultural encounter between the West and its ontological Other, the East, for her, and is charged with resurfacing elements from the collective memory of her culture. This essay aims to discuss her attitude toward the local cultures in İzmir and how her account is characterized by the West- East dichotomy. This essay also aims to decipher the political unconscious of the text despite its observational representationalism. In this endeavor, it will give a hearing to what is voiced as well as what is left unvoiced, how the traditional binary polarities are employed within the textual universe of the book, how the Eurocentrism of the Westerners is foregrounded in the depictions and the possible subversions of this Eurocentrism.
Özet
Martha Nicol’ün, gönüllü bir hemşire olarak geldiği İzmir ile ilgili gözlemlerini aktardığı Bir İngiliz Hemşire’nin İzmir Hatıraları eseri hem bir günlük hem de bir seyahatname olarak ele alınmaktadır. Martha Nicol, Kırım Savaşı sebebiyle geldiği İzmir’de İngiliz Hastanesi’nde altı ay kadar görev yapmıştır. Buradaki gözlem ve deneyimlerinin ürünü olan Bir İngiliz Hemşirenin İzmir Hatıraları’nda; ev sahibi kültürlerle sınırlı karşılaşmalarında anlatıcının rasyonelliği, tepkisizliği ve bu kültürlerden kopukluğu dikkat çeker. Zihni, anlatıcı konumundayken empati kuran bir gözlemciden ziyade kategorize eden bir zekâ olarak çalışır. Sonuç olarak, onun söz konusu eserindeki açıklamalarında okura sunulanlar, kendisi olayların yüze-yinde kaldığı için, bu taksonomik gözlemsel verilerin dışavurumudur. Bu makale, Martha Nicol’ün Bir İngiliz Hemşirenin İzmir Hatıraları’nda İzmir’deki yerel kültürlere yönelik tutumunun ve anlatımının Batı ve Doğu ayrımıyla nasıl karakterize edildiğini tartışmayı amaçlamaktadır. Aynı zamanda metnin gözlemsel temsiline rağmen onun politik bilinçdışını deşifre etmeyi amaçlamaktadır. İncelemede; neyin dile getirildiğinin yanı sıra neyin dile getirilmediğine, geleneksel ikiliklerin kitabın metin evreninde nasıl kullanıldığına, Batılıların Avrupa merkezciliğinin tasvirlerde nasıl ön plana çıkarıldığına ve olası tahrifatlara kulak verilmektedir.