Journals / Değerler Eğitimi Dergisi / 2026 / Cilt: 2 Sayı: 5

Din Dilinin Mahiyeti ve Kavramsal Uzlaşı Sorunu

Pages
7–20
Publication Date
2004-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Din dilinin mahiyetinin, fonksiyonlarının ve ikna yönteminin irdelendiği makalede bu dili kullanma güçlüklerine işaret edilerek bazı örneklerden hareketle dini kavramlar üzerinde uzlaşmanın gerekliliğine dikkat çekilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Din dilinin gerek oluşumu, gerekse mantık bağlamlarına ve fonksiyonlarına dair farklı özellikleri, onu günlük dilden bir ölçüde ayırmakla beraber din dilinin günlük dille doğrudan ilişkili olması da kaçınılmazdır.
📊
Key Findings & Data:Zira günlük dilin hem "bizi anlatma" hem de "bize anlatma" şeklindeki fonksiyonu din dili içinde geçerlidir.
💡
Conclusion & Impact:Din dilinin mahiyetinin, fonksiyonlarının ve ikna yönteminin irdelendiği makalede bu dili kullanma güçlüklerine işaret edilerek bazı örneklerden hareketle dini kavramlar üzerinde uzlaşmanın gerekliliğine dikkat çekilmektedir.
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Din Dili · Dini Kavram · Dini Anlatım

Özet

Din dilinin gerek oluşumu, gerekse mantık bağlamlarına ve fonksiyonlarına dair farklı özellikleri, onu günlük dilden bir ölçüde ayırmakla beraber din dilinin günlük dille doğrudan ilişkili olması da kaçınılmazdır. Zira günlük dilin hem "bizi anlatma" hem de "bize anlatma" şeklindeki fonksiyonu din dili içinde geçerlidir. Bununla birlikte iletilen dini mesajı kavratma ve kastedilen anlam konusunda ikna etme bakımından din dilinin kendine özgü işlevi ve ikna etme yöntemi göz ardı edilemez. Günlük dilin ve buna paralel olarak din dilinin gelişme sürecinde değişmez dini anlamların doğru intikalinin ve sürekliliğinin temini sorunu, din dilinin kavramları üzerinde belli uzlaşmaları zorunlu kılmaktadır. Din dilinin mahiyetinin, fonksiyonlarının ve ikna yönteminin irdelendiği makalede bu dili kullanma güçlüklerine işaret edilerek bazı örneklerden hareketle dini kavramlar üzerinde uzlaşmanın gerekliliğine dikkat çekilmektedir.

🔖

Cite This Article

Cebeci, S. (2004). Din Dilinin Mahiyeti ve Kavramsal Uzlaşı Sorunu. Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 5, 7–20. https://ajindex.com/articles/1125473

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Bigin, N. (1999). Kolektif kimlik. lstanbul: Sistem Yayıncılık.
  2. Cebeci, S. (2003). Öğretme ve öğrenme süreçlerinde dini iletişim. İstanbul: 12 Yayıncılık. Chomsky, N. (2002). Dil ve sorumluluk (Çev. Hüsnü Özasya). Ekin yayınlan, y.y.
  3. Conclon,]. C. (1995). kelimelerin büyülü dünyası - Anlam, bilim ve iletişim (Çev. M. Çiftkaya). İstanbul.
  4. Ellul, j. (1998). Sözün düşüşü (Çev. Hüsamettin Arslan). İstanbul: Paradigma Yayınları.
  5. Ferre, F. (1987). Language, logic and God. Chicago.
  6. Ferre, F. (1999). Din dilinin anlamı (Çev. Zeki Özcan). İstanbul: Alfa Yayınları.
  7. Fiske, j. (1996). İletişim Çalışmalarına Giriş (Çev. Süleyman lrvan). Ankara: Bilim Sanat Yayınları. Gökçe, O. (2001). lletişim bilimine hiriş- lnsanlar arası ilişkileri sosyolojik bir analizi. Ankara: Turhan Kitabevi.
  8. Koç, T. (1995). Din Dili. Kayseri: Rey Yayıncılık.
  9. Koç, T. (2001). Kur'an dili açısından söz-anlam ilişkisi. Kur'an ve Dil - Dilbilim ve Hermenötik Sempozyumu, Erzurum.
  10. Leon, P. (1952). An Axistentialist - proof of the existence of God- The Hibbert Journal, 51
  11. Ong, W. J. (1999). Sözlü ve yazılı kültür (Çev. S. P. Banrın). İstanbul: Metis Yayınları.
  12. Palmer, F. R. (2001). Semantik-yeni bir anlambilim projesi (Çev. Ramazan Erıü!k). Ankara: Kitabiyat. Ramsey, 1. T. (1957). Religious Language, Londres.
  13. Said, E. W. (2000). Haberlerin ağında lslam (Çev. Alev Alatlı). İstanbul: Babil Yayınları.
  14. Zimmennann, H. D. (2001). Yazınsal iletişim (Çev. Fatih Tepebaşılı). Konya: Çizgi Kitapevi.
  15. Bigin, N. (1999). Kolektif kimlik. lstanbul: Sistem Yayıncılık.
  16. Cebeci, S. (2003). Öğretme ve öğrenme süreçlerinde dini iletişim. İstanbul: 12 Yayıncılık. Chomsky, N. (2002). Dil ve sorumluluk (Çev. Hüsnü Özasya). Ekin yayınlan, y.y.
  17. Fiske, j. (1996). İletişim Çalışmalarına Giriş (Çev. Süleyman lrvan). Ankara: Bilim Sanat Yayınları. Gökçe, O. (2001). lletişim bilimine hiriş- lnsanlar arası ilişkileri sosyolojik bir analizi. Ankara: Turhan Kitabevi.
  18. Zimmennann, H. D. (2001). Yazınsal iletişim (Çev. Fatih Tepebaşılı). Konya: Çizgi Kitapevi.