AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese findings emphasize the significance of psychoeducational interventions focused on strengthening relationship maintenance skills among university students, highlighting the role of supportive behaviors in fostering stable, satisfying romantic partnerships during this formative stage.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The university period is a critical developmental stage in which individuals’ identity formation coincides with the development of attitudes and expectations toward romantic relationships, while experiences of intimacy and commitment intensify. The satisfaction and stability of romantic relationships during this period are closely linked to the relationship maintenance behaviors individuals exhibit. This review examines the association between relationship maintenance behaviors and romantic relationship satisfaction among university students through different theoretical perspectives. Relationship maintenance behaviors are considered within the frameworks of Interdependence Theory, Rusbult’s Investment Model, Equity Theory, and Relational Types Theory, whereas romantic relationship satisfaction is evaluated through Interdependence Theory, Rusbult’s Investment Model, Attachment Theory, and Sternberg’s Triangular Theory of Love. Findings suggest that the continuity and satisfaction of romantic relationships in emerging adulthood largely depend on the quality of these maintenance behaviors. Literature indicates that behaviors such as communication, trust, and emotional support enhance relationship satisfaction, and that higher levels of satisfaction and investment increase motivation to maintain relationships. Conversely, reduced satisfaction strongly predicts relationship dissolution. These findings emphasize the significance of psychoeducational interventions focused on strengthening relationship maintenance skills among university students, highlighting the role of supportive behaviors in fostering stable, satisfying romantic partnerships during this formative stage.
Özet
Üniversite dönemi, bireylerin kimlik gelişimiyle birlikte romantik ilişkilere yönelik tutum ve beklentilerinin şekillendiği, yakınlık ve bağlılık süreçlerinin yoğun biçimde deneyimlendiği önemli bir gelişimsel evredir. Bu dönemde kurulan romantik ilişkilerde ilişki doyumunun sağlanması ve ilişkinin sürdürülebilirliği, bireylerin sergilediği ilişki sürdürme davranışlarıyla yakından ilişkilidir. Bu derleme çalışmasının amacı, üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde ilişki sürdürme davranışları ile romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkiyi, farklı kuramsal yaklaşımlar çerçevesinde ele almaktır. İlişki sürdürme davranışları; “Karşılıklı Bağımlılık Kuramı, Rusbult Yatırım Modeli, Eşitlik (Denge) Kuramı, İlişkisel Tür Kuramı” bağlamında ele alınmıştır. Romantik ilişki doyumu ise; “Karşılıklı Bağımlılık Kuramı, Rusbult’un Yatırım Modeli, Bağlanma Kuramı, Sternberg’in Üçgen Aşk Kuramı” kapsamında değerlendirilmiştir. Bu derleme çalışmanın bulguları, beliren yetişkinlik döneminde romantik ilişkilerin sürekliliği ve doyumunun büyük ölçüde bireylerin sergilediği ilişki sürdürme davranışlarının niteliğine bağlı olduğunu göstermektedir. Alanyazın, iletişim, güven ve duygusal destek gibi ilişki sürdürme davranışlarının ilişki doyumunu artırdığını; yüksek doyum ve yatırım düzeyinin ilişkiyi sürdürmeye yönelik motivasyonu güçlendirdiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, ilişki doyumundaki azalmanın ilişkinin sona ermesini güçlü biçimde yordadığı vurgulanmaktadır. Sonuçlar, üniversite öğrencilerine yönelik ilişki sürdürme becerilerini geliştirmeye odaklanan psikoeğitsel müdahalelerin önemine işaret etmektedir.