SavedAdd your journal

Journals / Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 17 Sayı: 2

An Examination of Scientific Studies on Risky Play in Early Childhood Conducted in Turkiye

Erken Çocukluk Döneminde Riskli Oyun ile İlgili Türkiye’de Yapılan Bilimsel Çalışmaların İncelenmesi

Emine Betül Karabıyık(GAZİ ÜNİVERSİTESİ, GAZİ EĞİTİM FAKÜLTESİ)0009-0008-9573-6155
Serap Demiriz(GAZİ ÜNİVERSİTESİ, GAZİ EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0003-3369-5753
Pages
1607–1630
Publication Date
2026-08-28
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Findings indicate a marked increase in publications during 2023–2024; a predominance of master’s theses; a sample emphasis on parents; and methodological dominance of quantitative designs, with qualitative and mixed-methods studies remaining limited.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study reviews academic research conducted in Türkiye on risky play in early childhood.
📊
Key Findings & Data:With no start-date restriction, it covers studies published through September 2025 and examines publication type, year, sample characteristics, research design, aims, and data-collection instruments.
💡
Conclusion & Impact:Findings indicate a marked increase in publications during 2023–2024; a predominance of master’s theses; a sample emphasis on parents; and methodological dominance of quantitative designs, with qualitative and mixed-methods studies remaining limited.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2025 Verileri
⚙️Variables:Riskli oyun · Erken çocukluk · Okul öncesi

Abstract

This study reviews academic research conducted in Türkiye on risky play in early childhood. With no start-date restriction, it covers studies published through September 2025 and examines publication type, year, sample characteristics, research design, aims, and data-collection instruments. Data were drawn from master’s and doctoral theses in the Council of Higher Education (YÖK) National Thesis Center and from journal articles hosted on DergiPark and indexed in TR Dizin. Searches were conducted in title–abstract–keyword fields using “riskli oyun” (risky play), “okul öncesi” (preschool), “erken çocukluk” (early childhood), “açık hava/dış mekân oyunları” (outdoor play), “serbest oyun” (free play), “serbest parçalar (loose parts),” and the subdimension “itiş-kakış oyunları” (rough-and-tumble play). The search yielded 273 records (146 articles, 102 master’s theses, 25 doctoral theses). After deduplication, 198 records were screened against predefined inclusion criteria: a direct focus on risky play within an early-childhood context; full-text availability; a Türkiye-based sample; and publication-type eligibility (TR Dizin–indexed journal articles; theses recorded in the National Thesis Center). Ultimately, 39 studies (18 articles, 19 master’s theses, 2 doctoral theses) were included in the full-text review. Findings indicate a marked increase in publications during 2023–2024; a predominance of master’s theses; a sample emphasis on parents; and methodological dominance of quantitative designs, with qualitative and mixed-methods studies remaining limited.

Özet

Bu çalışma, erken çocukluk döneminde riskli oyuna ilişkin Türkiye’de yapılmış akademik çalışmaları incelemeyi amaçlamakta; başlangıç yılı sınırlaması olmaksızın Eylül 2025’e kadar yayımlanan araştırmaları yayın türü, yılı, örneklemi, deseni, araştırma amacı ve veri toplama araçları bakımından incelemektedir. Veriler, YÖK Ulusal Tez Merkezi’ndeki yüksek lisans ve doktora tezleri ile Dergipark ve TR Dizin kapsamındaki dergilerde yayınlanan makalelerden derlenmiştir. Tarama, başlık–özet–anahtar sözcük alanlarında “riskli oyun”, “okul öncesi”, “erken çocukluk”, “açık hava/dış mekân oyunları”, “serbest oyun”, “serbest parçalar (loose parts)” ve alt boyutlardan “itiş-kakış oyunları” terimleriyle yürütülmüştür. Bu arama sonucu 146 makale, 102 yüksek lisans ve 25 doktora tezi olmak üzere 273 kayda ulaşılmış; yinelenenler çıkarıldıktan sonra 198 kayıt dahil edilme ölçütlerine göre değerlendirilmiştir. Ölçütler; erken çocukluk bağlamında riskli oyunu doğrudan ele alma, tam metne erişilebilirlik, Türkiye örneklemi ve yayın türüne uygunluk (makaleler için TR Dizin’de yayımlanma; tezler için Ulusal Tez Merkezi kaydı) şeklinde belirlenmiştir. Nihayetinde 18 makale, 19 yüksek lisans ve 2 doktora tezi olmak üzere 39 çalışma tam metin incelemesine alınmıştır. Bulgular, 2023–2024’te yayın sayısının arttığını; yüksek lisans tezi türünde çalışmaların daha fazla olduğunu, örneklemde ebeveyn odaklı çalışmaların öne çıktığını, yöntemsel olarak ise nicel desenlerin baskın, nitel ve karma desenlerin sınırlı olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

Karabıyık, E. B., Demiriz, S. (2026). An Examination of Scientific Studies on Risky Play in Early Childhood Conducted in Turkiye. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 2, 1607–1630. https://doi.org/10.51460/baebd.1834336

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (74)

  1. Açar-Canbaz, R. (2025). 36–72 aylık çocukların riskli oyun tercihleri ve okul öncesi eğitim kurumları açık alanlarının risk durumları. [Yüksek Lisans Tezi, Kastamonu Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  2. Alderson, P., and Morrow, V. (2011). The ethics of research with children and young people: A practical handbook. Sage.
  3. Altun-Ataç, C. (2025). Ebeveynlerin riskli oyuna izin verme durumları ile çocukların davranışsal öz düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  4. Arslan, K. (2025). Okul öncesi öğretmenlerin biyofilik eğilimleri ile oyunda risk toleransları arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  5. Aslan-Akçer, K. (2024). Okul öncesi dönem çocuğu olan ebeveynlerin merhamet düzeyleri ile riskli oyuna izin verme durumlarının incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  6. Ball, D., Gill, T., and Spiegal, B. (2008). Managing risk in play provision: Implementation guide. Play England. Erişim adresi: https://dera.ioe.ac.uk/8625/
  7. Banko, Ç., Akdemir, K., Gemici, M., ve Sevimli-Çelik, S. (2018). Çocuk oyun alanlarının risk içeren oyunları desteklemesi açısından incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(3), 406–417. https://doi.org/10.17679/inuefd.387479
  8. Bauer, M. E., Cunningham, L., Gilley, M., and Pike, I. (2025). Children’s risky play and resilience: Perspectives of emergency care practitioners. Child: Care, Health and Development, 51(2), e70056. https://doi.org/10.1111/cch.70056
  9. Bogdan, R. C., and Biklen, S. K. (1998). Qualitative research for education: An introduction to theory and methods (3rd ed.). Allyn & Bacon.
  10. Bora, Ü. G., ve Kılıç, Ş. (2023). Anne babaların okul öncesi dönemde çocukların riskli oyunlarına izin vermeleri ile çocukların problem davranışları ve sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (66), 683–700. https://doi.org/10.21764/maeuefd.1166359
  11. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
  12. Brussoni, M., Olsen, L. L., Pike, I., and Sleet, D. A. (2012). Risky play and children’s safety: Balancing priorities for optimal child development. International Journal of Environmental Research and Public Health, 9(9), 3134–3148. https://doi.org/10.3390/ijerph9093134
  13. Brussoni, M., Gibbons, R., Gray, C., Ishikawa, T., Sandseter, E. B. H., Bienenstock, A., … and Tremblay, M. S. (2015). What is the relationship between risky outdoor play and health in children? A systematic review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 12(6), 6423–6454. https://doi.org/10.3390/ijerph120606423
  14. Bundy, A. C., Luckett, T., Tranter, P. J., Naughton, G. A., Wyver, S. R., Ragen, J., and Spies, G. (2009). The risk is that there is ‘no risk’: A simple, innovative intervention to increase children’s activity levels. International Journal of Early Years Education, 17(1), 33–45. https://doi.org/10.1080/09669760802699878
  15. Cevher- Kalburan, N. (2014). Erken Çocukluk Döneminde Riskli Oyun. Kastamonu Eğitim Dergisi, 2(3), (943-960).
  16. Cevher-Kalburan, N., and Ivrendi, A. (2016). Risky play and parenting styles. Journal of Child and Family Studies, 25(2), 355–366. https://doi.org/10.1007/s10826-015-0236-1
  17. Cevher-Kalburan, N., Kahriman-Pamuk, D., ve Koşan, Y. (2023). Açık hava oyun parklarında riskli oyuna çok yönlü bakış. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(59), 235–261. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1117010
  18. Corbetta, P. (2003). Social research: Theory, methods and techniques. Sage.
  19. Çelik, F. N. (2023). Okul öncesi kurumlarına devam eden çocukların annelerinin riskli oyuna ilişkin algıları ile çocukların benlik kavramı arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  20. Çevirme, H. (2022). 4–6 yaş arasında çocuğu olan annelerin riskli oyuna izin verme düzeyleri ile çocukların öz-düzenleme becerilerinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Çankırı Karatekin Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  21. Demiroğlu, S. (2024). 4–6 yaş çocuğu olan ebeveynlerin riskli oyuna izin verme düzeyleri ile çocukların sosyal beceri düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  22. Deniz, U. H. (2023). Doğa temelli anaokullarında riskli oyun: Türkiye ve Almanya örneği. [Doktora Tezi, Pamukkale Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  23. Dereobalı, N., ve Çandır, T. (2021). Erken çocukluk döneminde motor gelişim ve riskli oyun ilişkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (60), 560–581. https://doi.org/10.21764/maeuefd.951824
  24. Dilek-Çin, B. (2022). 4–6 yaş grubu çocukların kendini yönetme davranışlarının yordayıcıları; riskli oyun, öz düzenleme becerileri ve cinsiyet. [Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  25. Dodd, H. F., and Lester, K. J. (2021). Adventurous play as a mechanism for reducing risk for childhood anxiety: A conceptual model. Clinical child and family psychology review, 24(1), 164-181. https://doi.org/10.1007/s10567-020-00338-w
  26. Eager, D., and Little, H. (2011). Risk deficit disorder. In Paper presented at the Proceedings of IPWEA International Public Works Conference, Canberra.
  27. Elmallı, Ü. G. (2021). Anne babaların okul öncesi dönemde çocukların riskli oyunlarına izin vermeleri ile çocuğun problem davranışları ve sosyal becerileri arasındaki ilişki. [Yüksek Lisans Tezi, Aksaray Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  28. Eyisi, D. (2016). The usefulness of qualitative and quantitative approaches and methods in researching problem-solving ability in science education curriculum. Journal of Education and Practice, 7(15), 91–100.
  29. Gill, T. (2007). No fear: Growing up in a risk-averse society. Calouste Gulbenkian Foundation.
  30. Gözün-Kahraman, Ö., Yazgan, E., Sökmez, D., ve Karagöz, M. (2024). Okul öncesi çocuğa sahip annelerin oyunda risk alma toleranslarının çocuğun mizacı ve çocuğa ait değişkenler bağlamında incelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(2), 454–466. https://doi.org/10.33206/mjss.1219041
  31. Güler, B. İ., ve Demir, E. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin riskli oyunlara yönelik görüş ve algıları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(2), 97–118. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.246484
  32. Hill, A., and Bundy, A. C. (2014). Reliability and validity of a new instrument to measure tolerance of everyday risk for children. Child: Care, Health and Development, 40(1), 68–76. https://doi.org/10.1111/j.1365-2214.2012.01414.x
  33. Ihrig, K. M. (2021). Teacher tolerance of risk in play scale (T-TRiPS): Evaluating the psychometric properties of a new measure. [Master’s thesis, Colorado State University]. ProQuest Dissertations & Theses Global. https://www.proquest.com/dissertations-theses/teacher-tolerance-risk-play-scale-t-trips/docview/2547498463/se-2
  34. Johnstone, A., Martin, A., Cordovil, R., Fjørtoft, I., Iivonen, S., Jidovtseff, B., Lopes, F., Reilly, J. J., Thomson, H., Wells, V., and McCrorie, P. (2022). Nature-based early childhood education and children’s social, emotional and cognitive development: A mixed-methods systematic review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(10), 5967. https://doi.org/10.3390/ijerph19105967
  35. Karaca, İ. (2025). Ebeveynlerin çocuklarının riskli oyunlara ve dijital araç kullanma alışkanlıklarına yönelik yaklaşımlarının incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  36. Karaca, N. H., ve Aral, N. (2020). Anne babaların çocukların oynadıkları riskli oyun ile ilgili görüşlerini etkileyen etmenlerin incelenmesi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 5(2), 72–86.
  37. Karaca, N. H., ve Uzun, H. (2020). Okul öncesi öğretmenleri için erken çocukluk riskli oyun değerlendirme aracı–öğretmen formunun geliştirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30(2), 247–258. https://doi.org/10.18069/firatsbed.735897
  38. Karaca, N. H., Yavuz, Ş., ve Aydoğuş, R. (2023). Okul öncesi dönem çocuklarının riskli oyun oynamalarında okullarının fiziksel ortamlarının öğretmen algılarına etkisinin incelenmesi. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 6(1), 48–64. https://doi.org/10.47477/ubed.1263998
  39. Karaca, N. H., Yavuz, Ş., Baybars, F., Çolak, M., Karaer, H., Alkan, Ş., … ve Aydoğuş, H. L. (2025). Çocukların riskli oyun oynamalarına ilişkin okul öncesi öğretmenlerinin algılarında kıdem ve yaş değişkenlerinin etkisi. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 8(1), 32–42.
  40. Karakuzu, E. (2023). Okul öncesi öğretmenlerine yönelik mesleki gelişim programı: Riskli oyun ile ilgili anlayış geliştirme. [Doktora Tezi, Pamukkale Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  41. Kanyılmaz, E. S. (2016). Riskli oyuna izin verme ölçeğinin geliştirilmesi ve annelerin riskli oyuna izin verme düzeylerinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  42. Keleş, S., and Yurt, Ö. (2020). “We enjoyed our childhood to the fullest”: Early childhood teachers’ risky play memories and risky play managements. Yaşadıkça Eğitim, 34(2), 438–450. https://doi.org/10.33308/26674874.2020342197
  43. Kılıç, Z. (2024). Ebeveynlerin riskli oyunlara izin verme düzeyleri, okul öncesi dönem çocuklarının bağımsız öğrenme davranışları ve duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  44. Kvalnes, Ø. and Sandseter, E. B. (2023). Risky play, then and now. Ø. Kvalnes and E. B. Hansen Sandseter (Ed.), Risky Play: An Ethical Challenge içinde (ss. 13- 29). Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-031-25552-6
  45. Lavrysen, A., Bertrands, E., Leyssen, L., Smets, L., Vanderspikken, A., and De Graef, P. (2017). Risky-play at school: Facilitating risk perception and competence in young children. European Early Childhood Education Research Journal, 25(1), 89–105. https://doi.org/10.1080/1350293X.2015.1102412
  46. Little, H., and Eager, D. (2010). Risk, challenge and safety: Implications for play quality and playground design. European Early Childhood Education Research Journal, 18(4), 497–513. https://doi.org/10.1080/1350293X.2010.525949
  47. Little, H., and Wyver, S. (2008). Outdoor play: Does avoiding the risks reduce the benefits? Australasian Journal of Early Childhood, 33(2), 33–40. https://doi.org/10.1177/18369391080330020
  48. Little, H., Sandseter, E. B. H., and Wyver, S. (2012). Early childhood teachers’ beliefs about children’s risky play in Australia and Norway. Contemporary Issues in Early Childhood, 13(4), 300–316. https://doi.org/10.2304/ciec.2012.13.4.30
  49. Love, H. R., Cook, B. G., and Cook, L. (2022). Mixed-methods approaches in special education research. Learning Disabilities Research & Practice, 37(4), 314–323. https://doi.org/10.1111/ldrp.12295
  50. McCrorie, P., Johnstone, A., Nicholls, N., Keime, M., Jidovtseff, B., and Martin, A. (2025). Risky outdoor play in the early years: How are parental and practitioner perceptions of danger and benefits associated with young children’s outdoor play experiences? International Journal of Play, 14(2), 120–138. https://doi.org/10.1080/21594937.2025.2508649
  51. Miles, M. B., and Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Sage.
  52. Moralı, D. İ. (2019). Anaokullarında sunulan riskli oyun fırsatlarının fiziksel özellikler ve yetişkin yaklaşımları bağlamında incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  53. Sak, A. (2024). 4–6 yaş arası çocukların ilkokula hazırbulunuşluk düzeyleri ile ebeveynlerinin riskli oyuna izin verme durumlarının incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  54. Sak, R., Sak, İ. T. Ş., Şendil, Ç. Ö., ve Nas, E. (2021). Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 227-256. https://doi.org/10.33400/kuje.843306
  55. Sandseter, E. B. H. (2007a). Categorizing risky play: How can we identify risk-taking in children’s play?
  56. European Early Childhood Education Research Journal, 15(2), 237–252. https://doi.org/10.1080/13502930701321733
  57. Sandseter, E. B. H. (2007b). Risky play among four- and five-year-old children in preschool. In S. O’Brien, P. Cassidy, & H. Shonfeld (Eds.), Vision into practice: Making quality a reality in the lives of young children (Conference proceedings). CECDE.
  58. Sandseter, E. B. H. (2009). Affordances for risky play in preschool: The importance of features in the play environment. Early Childhood Education Journal, 36, 439–446. https://doi.org/10.1007/s10643-009-0307-2
  59. Sandseter, E. B. H., and Kennair, L. E. O. (2011). Children’s risky play from an evolutionary perspective: The anti-phobic effects of thrilling experiences. Evolutionary Psychology, 9(2), 257–284. https://doi.org/10.1177/147470491100900212
  60. Scott, J. (1990). A matter of record: Documentary sources in social research. Polity Press.
  61. Sicim-Sevim, B., ve Bapoğlu-Dümenci, S. S. (2020). Çocukların riskli oyunla ilgili algıları ile ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 5(1), 1–15.
  62. Stephenson, A. (2003). Physical risk-taking: Dangerous or endangered? Early Years, 23(1), 35–43. https://doi.org/10.1080/0957514032000045573
  63. Tandoğan, O. (2022). Riskli oyun ve macera oyun alanları. MEGARON / Yıldız Technical University, Faculty of Architecture E-Journal, 17(2), 389–408. https://doi.org/10.14744/MEGARON.2022.63496
  64. Tremblay, M. S., Gray, C., Babcock, S., Barnes, J., Bradstreet, C. C., Carr, D., … and Brussoni, M. (2015). Position statement on active outdoor play. International Journal of Environmental Research and Public Health, 12(6), 6475–6505. https://doi.org/10.3390/ijerph120606475
  65. Turgut-Kurt, R. (2022). Risky play in outdoor early childhood settings: Teacher attitudes and views. [Master thesis, Middle East Technical University]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  66. Ünlüer, E., Çiçek, R., and Taner Derman, M. (2024). Investigation of X and Y generation parents’ risky play allowance. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 24(64), 465–490. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1380539
  67. Ünüvar, P., ve Kanyılmaz, E. S. (2017). 4–6 yaş çocukları için riskli oyunlara izin verme ölçeğinin geliştirilmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(22), 510–523. https://doi.org/10.20875/makusobed.318028
  68. Uysal, S. (2024). Çocukların mizaçlarının, demografik özelliklerinin ve riskli oyunlara izin verilmesinin çocuk-anne baba ilişkisine etkisi. [Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  69. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  70. Yilmaz, K. (2013). Comparison of quantitative and qualitative research traditions: Epistemological, theoretical, and methodological differences. European Journal of Education, 48(2), 311–325. https://doi.org/10.1111/ejed.12014
  71. Yılmaz, S., ve Çığ, O. (2022). Oyunda risk alma toleransı ölçeği’nin (ORAT) Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 55(55), 198–218. https://doi.org/10.15285/maruaebd.992823
  72. Yılmaz-Uysal, S., ve Bozkur, B. (2024). Exploring mothers’ risk tolerance in children’s play: Investigating parental styles and various factors predicting children’s risk-taking behaviors. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 14(75), 607–618. https://doi.org/10.17066/tpdrd.1420442
  73. Yirik, E. (2022). Ebeveynlerin riskli oyunlara izin verme düzeyleri ile 48–72 aylık çocukların duygu düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.
  74. Yüksel, M. (2024). Ebeveynlerin çocuklarının riskli oyun oynamalarına yönelik tutumları ile çocukların problem çözme becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ sayfasından erişilmiştir.