AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, students demonstrated moderate knowledge about skin cancer but showed variability across specific domains, particularly regarding Vitamin D physiology and safe sun exposure practices.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Skin cancer is among the most common preventable cancers worldwide, and adequate knowledge about sun exposure and Vitamin D is essential for early prevention. Medical students, as future physicians, should acquire appropriate knowledge and health-promoting behaviors during their undergraduate training. According to the National Core Curriculum (UÇEP 2020), skin tumors are addressed under the competency area of “early diagnosis and prevention (ÖnT-K).” This framework emphasizes not only diagnostic knowledge but also preventive counseling and risk reduction strategies. This study aimed to evaluate medical students’ knowledge, attitudes, and behaviors regarding skin cancer, sun exposure, and Vitamin D, and to identify gaps that may inform curriculum development. Methods: A cross-sectional survey was conducted among undergraduate medical students at a public university. “The Skin Cancer and Sun Information Scale” that has a Turkish validity and reliability was used. The validated questionnaire assessed knowledge about skin cancer risk factors and prevention, attitudes toward sun-protective behaviors, personal sun-exposure practices, and awareness of Vitamin D-related health issues. Descriptive statistics and comparative analyses were used to evaluate knowledge levels and associated factors. Results: Of the individuals participating in the study 60.2% (n=77) were female. The mean age was 21 years. The median total score of the participants' Skin Cancer and Sun Information Scale was calculated as 17 points (IQR: 4). Overall, students demonstrated moderate knowledge about skin cancer but showed variability across specific domains, particularly regarding Vitamin D physiology and safe sun exposure practices. When the behavioral status of the participants regarding vitamin D was evaluated; it was observed that 7.8% consumed oily fish at least twice a week, 17.2% took vitamin D supplements, and 21.1% knew the level of vitamin D in their blood findings. Although most students held positive attitudes toward sun protection, many reported inconsistent personal protective behaviors. Significant gaps were identified between knowledge and practice, suggesting limited translation of theoretical information into daily habits. Students across all years expressed a need for more structured curricular content on these topics. Conclusions: Medical students show important deficiencies in knowledge and behaviors related to skin cancer, sun exposure, and Vitamin D. These findings highlight the need to strengthen undergraduate medical curricula with integrated content on vitamin D intake, sun safety, and skin cancer prevention.The present findings indicate that although medical students demonstrate moderate knowledge and generally positive attitudes, these do not consistently translate into protective behaviors related to sun exposure and vitamin D intake. This gap suggests that current curricular coverage may remain largely knowledge-based, with limited emphasis on behavioral competencies and preventive counseling skills. Integrating experiential and behavior-oriented educational approaches into the curriculum may better align undergraduate medical education with UÇEP expectations. Enhancing students’ understanding during training may improve their personal health behaviors and support more effective patient counseling in their future clinical practice. These findings also highlight the necessity of strengthening undergraduate medical curricula with targeted educational content to enhance preventive competencies and promote healthier behavioral practices among future physicians.
Özet
Arka plan: Deri kanseri, dünya çapında en sık görülen önlenebilir kanserler arasında yer almakta olup, güneş ışığına maruz kalma ve D vitamini hakkında yeterli bilgi sahibi olmak erken önleme için oldukça önemlidir. Geleceğin hekimleri olan tıp öğrencileri, lisans eğitimleri sırasında uygun bilgi ve sağlık geliştirici davranışlar edinmelidir. Ulusal Çekirdek Eğitim Programı’nda (UÇEP 2020) deri tümörleri, “ön tanı ve korunma (ÖnT-K)” yeterlik alanı kapsamında ele alınmaktadır. Bu yaklaşım, yalnızca tanısal bilgiye değil, aynı zamanda risk faktörlerinin yönetimi, koruyucu hekimlik ve danışmanlık becerilerine de vurgu yapmaktadır. Amaç: Bu çalışma, tıp fakültesi öğrencilerinin deri kanseri, güneş ışığına maruz kalma ve D vitamini ile ilgili bilgi, tutum ve davranışlarını değerlendirmeyi ve müfredat geliştirme konusunda yol gösterici olabilecek eksiklikleri belirlemeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı tipte tasarlanan bu çalışmada Türkçe geçerliliği ve güvenilirliği yapılmış olan “Cilt Kanseri ve Güneş Bilgi Ölçeği” kullanılmıştır. Geçerliliği kanıtlanmış anket, deri kanseri risk faktörleri ve önlenmesi hakkındaki bilgiyi, güneşten korunma davranışlarına yönelik tutumları, kişisel güneş ışığına maruz kalma uygulamalarını ve D vitamini ile ilgili sağlık sorunlarına ilişkin farkındalığı değerlendirmiştir. Bilgi düzeylerini ve ilişkili faktörleri değerlendirmek için tanımlayıcı istatistikler ve karşılaştırmalı analizler kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin %60,2'si (n=77) kadındır. Ortalama yaş 21 idi. Katılımcıların Cilt Kanseri ve Güneş Bilgi Ölçeği'nin medyan toplam puanı 17 puan (IQR: 4) olarak hesaplandı. Katılımcıların D vitamini ile ilgili davranışsal durumları değerlendirildiğinde; %7,8'inin haftada en az iki kez yağlı balık tükettiği, %17,2'sinin D vitamini takviyesi aldığı ve %21,1'inin kan testlerindeki D vitamini seviyesini bildiği gözlemlendi. Öğrencilerin çoğu güneşten korunmaya karşı olumlu tutum sergilese de, birçoğu tutarsız kişisel koruyucu davranışlar sergilediğini bildirdi. Bu çalışmada elde edilen bulgular, tıp öğrencilerinin bilgi düzeylerinin orta düzeyde olmasına ve tutumlarının genel olarak olumlu olmasına karşın, güneşten korunma ve D vitamini ile ilişkili davranışların tutarlı olmadığını göstermektedir. Bu durum, söz konusu kazanımların müfredatta daha çok teorik düzeyde ele alındığını düşündürmekte ve davranışa yansıyan, uygulama temelli eğitim yaklaşımlarına olan gereksinimi ortaya koymaktadır. Tüm sınıflardaki öğrenciler, bu konularda daha yapılandırılmış müfredat içeriğine ihtiyaç duyduklarını ifade ettiler. Sonuç: Tıp öğrencilerinin deri kanseri, güneş ışığına maruz kalma ve D vitamini ile ilgili bilgi ve davranışlarında önemli eksiklikler olduğu görülmektedir. Bu bulgular, D vitamini alımı, güneşten korunma ve deri kanseri önlenmesi konularında bütünleşik içerikle tıp fakültesi müfredatlarının güçlendirilmesi ihtiyacını vurgulamaktadır. Eğitim sırasında öğrencilerin anlayışının geliştirilmesi, kişisel sağlık davranışlarını iyileştirebilir ve gelecekteki klinik uygulamalarında daha etkili hasta danışmanlığını destekleyebilir. Bu bulgular ayrıca, geleceğin hekimleri arasında önleyici yetkinlikleri artırmak ve daha sağlıklı davranışsal uygulamaları teşvik etmek için tıp fakültesi müfredatlarının hedefli eğitim içeriğiyle güçlendirilmesinin gerekliliğini de vurgulamaktadır.