Journals / İDEALKENT / 2013 / Cilt: 4 Sayı: 10

“Ankara’da Edebiyat Mahfilleri” Üzerine Mehmet Aycı ile Söyleşi

Mehmet Aycı(Ulaştırma Bakanlığı)
Journal
İDEALKENT
Pages
279–283
Publication Date
2013-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Fotoğrafı bile yok öyle mekânların… Öyle mekânlar yok çünkü…

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fatih Çalmaz: Ankara’nın “bir yerlerde toplanan insan varlığı” anlamında edebiyat ve sanat mahfillerinin tarihi sanırım Ankara’nın başkent olması ile başlıyor.
📊
Key Findings & Data:Öyle bir şey daha çok 1950 sonrası oluşmaya başlayan bir şey… Eğer “otel lobisi”ni veya filanın meyhanesini, Gar Gazinosu’nu mahfil sayacaksak bu başka… Kimler kimlerle bir araya geliyordu derken sanki bir ayrışma varmış gibi bir ima da var soruda… Öyle değil… O dönem zaten çokça da “gönülsüz” Ankara’da bulunan üdebanın, şuaranın birden fazla ve farklı mekânları vardı demek doğru olmaz.
💡
Conclusion & Impact:Fotoğrafı bile yok öyle mekânların… Öyle mekânlar yok çünkü…
🔬Design:Diğer
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ankara’da Edebiyat Mahfilleri · Edebiyat Mahfilleri · Mehmet Aycı

Özet

Fatih Çalmaz: Ankara’nın “bir yerlerde toplanan insan varlığı” anlamında edebiyat ve sanat mahfillerinin tarihi sanırım Ankara’nın başkent olması ile başlıyor. Ankara’daki ilk edebi mahfiller ve sanat mahfilleri hakkında ne söylemek istersiniz? Kimler, nerelerde bir araya geliyordu? Ne konuşuluyordu?   Mehmet Aycı:  Çankaya sofrası vardı canım… Bir defa “resmi” edebiyatçının, sanatçının toplanma mekânı Çankaya sofrası değil miydi? Falih Rıfkı’nın kulakları da çınlasın tabii, kulakları çınlayacak çok kişi var.  Şaka bir yana da, o günün edebiyatçıları da elbette bir araya geliyorlardı. Meyhanelerde, kıraathanelerde, evlerde… Bu günkü anlamda mahfil miydi, bilmiyoruz. Öyle bir şey daha çok 1950 sonrası oluşmaya başlayan bir şey… Eğer “otel lobisi”ni veya filanın meyhanesini, Gar Gazinosu’nu mahfil sayacaksak bu başka… Kimler kimlerle bir araya geliyordu derken sanki bir ayrışma varmış gibi bir ima da var soruda… Öyle değil… O dönem zaten çokça da “gönülsüz” Ankara’da bulunan üdebanın, şuaranın birden fazla ve farklı mekânları vardı demek doğru olmaz. Bunlar zaten birbiriyle görüşüyorlar. Bir avuç Ankara içi… Biraz dumanlı, biraz gurbet hissiyle, içlerinde ikbal kaygısı olanlar da var, biraz gizli kırgın ve kederli… Sembolik bir dille söylersek CHP Genel Sekreteri Esendal’ın “Ayaşlı İbrahim Efendi”nin konağı hikayesi gibi… Değişen bir şey yoktu, konak aynıydı, arkadaşlar aynıydı, herkesin birbirini gördüğü, konuştuğu mekânlar… İstanbul’daki gibi İkbal, Meserret, Küllük tarzı bir yer beklemeyin lütfen… Yoktu o… Okuduklarımızdan, anılardan bunu biliyoruz. Fotoğrafı bile yok öyle mekânların… Öyle mekânlar yok çünkü…

🔖

Cite This Article

Aycı, M. (2013). “Ankara’da Edebiyat Mahfilleri” Üzerine Mehmet Aycı ile Söyleşi. İDEALKENT, Cilt: 4 Sayı: 10, 279–283. https://ajindex.com/articles/1094622

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Çalmaz, F. (2013). “Ankara’da Edebiyat Mahfilleri” Üzerine Mehmet Aycı ile Söyleşi. İdealKent Kent Araştırmaları Dergisi, 279-283