AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, the study emphasizes that tourism-centered transformation reproduces not only economic inequalities but also class-based, cultural, and political inequalities.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study comparatively examines the class-based and social dimensions of spatial transformation occurring in urban centers under the influence of global tourism. The neighborhoods of El Raval in Barcelona, Cannaregio in Venice, and Cihangir in Istanbul were selected because they have been heavily affected by short-term rental systems and frequently experience processes of displacement. The weakening of neighborhood identity and the deepening housing crisis bring debates on spatial justice to the forefront. The theoretical framework of the study is based on Castells’ approach to urban social movements, Lefebvre’s concept of the production of space, and Harvey’s notion of accumulation by dispossession. Secondary data analysis was used as the research method; academic literature, local government reports, media news, short-term rental platform data, and civil society research were examined. The findings show that strong social reactions and local forms of organization have developed against tourism-driven transformation in El Raval and Cannaregio. In Cihangir, however, despite a similar process of transformation, collective and organized responses have remained limited. This difference is considered to be related to the perception of housing in Turkey as an investment asset rather than a social right, the weakness of tenant organizations, and the limited development of protest culture. In conclusion, the study emphasizes that tourism-centered transformation reproduces not only economic inequalities but also class-based, cultural, and political inequalities.
Özet
Bu çalışma, küresel turizmin etkisiyle kent merkezlerinde ortaya çıkan mekânsal dönüşümün sınıfsal ve toplumsal boyutlarını karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Barselona-El Raval, Venedik-Cannaregio ve İstanbul-Cihangir mahalleleri; kısa süreli kiralama sisteminden yoğun biçimde etkilenmeleri ve yerinden edilme süreçlerinin sık görülmesi nedeniyle seçilmiştir. Mahalle kimliğinin zayıflaması ve konut krizinin derinleşmesi, mekânsal adalet tartışmalarını gündeme getirmektedir. Çalışmanın kuramsal çerçevesi Castells’in kentsel toplumsal hareketler, Lefebvre’in mekânın yeniden üretimi ve Harvey’in birikim için el koyma yaklaşımlarına dayanmaktadır. Yöntem olarak ikincil veri analizi kullanılmış; literatür, yerel yönetim raporları, medya haberleri, kısa dönemli kiralama platformları ve sivil toplum araştırmaları incelenmiştir. Bulgular, El Raval ve Cannaregio’da turizm kaynaklı dönüşüme karşı güçlü toplumsal tepkiler ve yerel örgütlenmeler geliştiğini göstermektedir. Cihangir’de ise benzer dönüşüme rağmen kolektif ve örgütlü tepkiler sınırlı kalmıştır. Bu farkın, Türkiye’de konutun toplumsal haktan çok yatırım aracı olarak görülmesi, kiracı örgütlenmelerinin zayıflığı ve protesto kültürünün sınırlılığıyla ilişkili olduğu değerlendirilmektedir. Sonuç olarak çalışma, turizm merkezli dönüşümün ekonomik olduğu kadar sınıfsal, kültürel ve siyasal eşitsizlikleri de yeniden ürettiğini vurgulamaktadır.