Journals / Folklor/Edebiyat / 2017 / Cilt: 23 - Sayı: 92

MÜZİK EĞİTİMİNDE YENİ YAKLAŞIMLAR: HÜMANİST FELSEFENİN MÜZİK EĞİTİMİ AÇISINDAN ÖNEMİ

Pages
195–208
Publication Date
2017-11-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu tür dayatmalar, müzikte sevgi eğitimi ve hümanizmadüşüncesiyle bağdaşmamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, hümanizma felsefesinin müzik eğitimine ilişkin yol haritasının temelinioluşturması gerektiği savından hareketle oluşturulmuştur.
📊
Key Findings & Data:İşte bu amaca müzikaracılığıyla ulaşmak, diğer yöntemlerden çok daha etkili ve kolaydır.
💡
Conclusion & Impact:Bu tür dayatmalar, müzikte sevgi eğitimi ve hümanizmadüşüncesiyle bağdaşmamaktadır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:hümanist felsefe · baskıcı eğitim · sevgi eğitimi

Özet

Bu çalışma, hümanizma felsefesinin müzik eğitimine ilişkin yol haritasının temelinioluşturması gerektiği savından hareketle oluşturulmuştur. Konservatuarların sağladığıprofesyonel müzik eğitimi dışında, diğer kurumların amacı, kesinlikle virtüöz ya dakompozitör yetiştirmek değildir. Bu çalışmada, en genel müzik eğitimi türlerine ilişkinyaklaşımın nasıl olması gerektiği sebepleriyle ele alınmıştır.Bu çalışma, literatür tarama / kütüphane çalışması aracılığıyla ve nitel araştırmayöntemiyle gerçekleştirilmiş bir betimleme/yorumlama çalışmasıdır.Çalışmada müzik eğitimi, tıpkı Yunan Antikitesi ve Platon felsefesinde olduğu gibi,insanı eğitebilme gereçlerinin en önemli sacayaklarından biri olarak görülmektedir.İnsan yetiştirirken O’nun ruhunu inceltmek, duyarlılığını, estetik algısını ve zarafetiniartırmak, eş deyişle insan ruhunu estetize ederek yontmak; O’nu hayvani duygularındanarındırılmış, duygusal zekâsı, acıması, empati kurma yeteneği ve erdemi artmış birduruma getirmek, müzik eğitiminin temel amacı olmalıdır.Aslında tüm dinlerin, felsefelerin ve sanatların da insanı eğitmekteki temel amacıbudur; bu yüce amaç, daha güzel bir dünya yaratabilmek içindir. İşte bu amaca müzikaracılığıyla ulaşmak, diğer yöntemlerden çok daha etkili ve kolaydır. Müzik, ruhu hızlıve derinden etkilediği için propaganda, savaş, iş ve çalışma motivasyonu, aşk, ağıt,dinsel ritüeller gibi hayatın her alanında bulunmaktadır. Dolayısıyla müzik, eğitimi dedaha etkili ve hızlı bir biçimde gerçekleştirmektedir.Her şeyden önemlisi, müziğin yaratıcılıkla en bağlantılı sanatlardan biri olmasıdır.Edebiyat ve şiiri, özellikle de tümel sanatlarda dekor, kostüm, drama gibi farklıalanları da kapsayan müzik, bu alanda sevgi sahibi olmayan çocuk ve yetişkinlerezorla dayatılmamalı, bu alanda sevgisi olanlar ise özel teşviklerle desteklenmelidir.Ayrıca müziğe sevgisi olup yeteneği olmadığı düşünülenler de asla bu alandan elçektirilmemelidir; çünkü müzikte sevgi, özel yetenekten daha mucizevîdir. Zaten bunedenle engelli ve akli dengesi olmayan bireylerin de engellerini en minimum seviyeyedüşüren yegâne sanat müziktir ve kendisine Antikiteden beri kutsiyet atfedilmiştir. Bunundışında, müzik eğitiminde sevgiye ve isteğe dayalı çalışabilmek adına, eğitim alacakbireyin özel yönelimleri ve müziğe yönelik kültürel donanımı da saf dışı bırakılmamalı,etnik renkliliklerinin ortaya çıktığı küresel bir köy haline dönüşen dünyada, tek bir müzikkültürü zorla dayatılmamalıdır. Bu tür dayatmalar, müzikte sevgi eğitimi ve hümanizmadüşüncesiyle bağdaşmamaktadır.

🔖

Cite This Article

DÖNMEZ, B. M., ŞİŞMAN, Ö. A. (2017). MÜZİK EĞİTİMİNDE YENİ YAKLAŞIMLAR: HÜMANİST FELSEFENİN MÜZİK EĞİTİMİ AÇISINDAN ÖNEMİ. Folklor/Edebiyat, Cilt: 23 - Sayı: 92, 195–208. https://ajindex.com/articles/109223

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. Akan, N. (2012). Platon’da Müzik, İstanbul:
  2. Bağlam Yayınları.
  3. Akurgal, E. (2003).
  4. Anadolu Kültür Tarihi, Ankara: TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları Dizisi. Aytaş, G. (2010). “Hacı Bektaş Veli ve Thomas More’da Hümanizm”, Türk Kültürü ve Hacı Bektaş-ı Veli Araştırma Dergisi, no. 55, (s. 139-148).
  5. Bates, V. (2014). “Rethinking Cosmopolitanism in Music Education”, Action, Criticism and Theory for Music Education”, Vol. 13, No. 1, (p. 310-327).
  6. Bloch, E. (2002).
  7. Rönesans Felsefesi, Çev. Hüsen Portakal, İstanbul:
  8. Cem Yayınevi.
  9. Cevizci, A. (1999).
  10. Felsefe Sözlüğü, İstanbul:
  11. Paradigma Yayınları.
  12. Ergen, G. (2006). “Eleştirel-Bilinçli Sevgi Eğitimi”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi,
  13. Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı:11, (s.144-152).
  14. Fromm, E. (2014). Marx’ın İnsan Anlayışı, Çev. Kaan H. Ökten, İstanbul:
  15. Say Yayınları.
  16. Gardner, H. (2004).
  17. Zihin Çerçeveleri, Çoklu Zekâ Kuramı, Çev. Ebru Kılıç, İstanbul:
  18. Alfa Yayınları.
  19. Gener, C. (2004). Ezoterik - Bâtıni Doktrinler Tarihi, Ankara:
  20. Piramit Yayıncılık. Gölpınarlı, A. (1985). 100 Soruda Tasavvuf, İstanbul:
  21. Gerçek Yayınevi.
  22. Hallac-ı Mansur (2002).
  23. Tavasin, Çev. Yaşar Günenç, İstanbul:
  24. Yaba Yayınları Hançerlioğlu, O. (1985a). Felsefe Ansiklopedisi Kavramlar ve Akımlar, Cilt:1, İstanbul:
  25. Remzi Kitabevi.
  26. Hançerlioğlu, O. (1985b). Felsefe Ansiklopedisi Kavramlar ve Akımlar Cilt: 2, İstanbul:
  27. Remzi Kitabevi.
  28. Hançerlioğlu, O. (2007).
  29. Düşünce Tarihi, İstanbul:
  30. Remzi Kitabevi Kabaağaç, S. ve Alova, E.(1995),
  31. Latince-Türkçe Sözlük, İstanbul:
  32. Sosyal Yayınlar. Kale, N. (1992). “Hümanizm”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, No: 2, Vol: 25, (s. 760-770).
  33. Kant, I. (2008).
  34. Aydınlanma Nedir Sorusuna Yanıt, Çev. Nejat Bozkurt, Ankara:
  35. Say Yayınları.
  36. Kayadibi, F. (2002). “Sevgi Faktörünün Eğitim Verimliliği Üzerine Etkisi”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, No: 5, (s. 33-50).
  37. Mustan Dönmez, Banu (2015). “Sufilik Algısının Türk Yöresel Müziğindeki Varlığı”, Alevilik Araştırmaları Dergisi, Yıl 4, No. 8, (s. 1-11).
  38. Mustan Dönmez, B., Karaburun D. (2012), “Değişen Dünyada Yeni Birer Aydınlanma Değeri Olarak ‘Eğitim Felsefesi’ ve ‘Eğitim Etiği’ ”, İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi IV. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları, 4-7 Mayıs, (s. 2239-2248).
  39. Ogunrinade, D. O. A. (2015), “Music Education as a Panaces for National Development”, Journal of Education and Practices, No. 4, Vol. 6, (p. 27-32).
  40. Öner, E. (2009). “Kant’ta Aklın Eleştirisi”, Rize: Rize Üniversitesi,
  41. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yü