AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study emphasises the sipahi’s malicious use of a feature inherent in the structure of Arabic letters and his audacity in taking his unfounded complaint all the way to the Divan.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Ottoman State applied Islamic land law in its land regime, as it did in many other matters. However, it also added its own unique rules to this system. In the Ottoman land system, lands were divided and managed according to ownership into categories such as state-owned, private, and waqf lands, and according to their intended use into various sections such as vineyards, gardens, fields, forests, pastures, and meadows, and were taxed accordingly. A large portion of mirî lands were allocated to soldiers and high-ranking state officials as compensation for services rendered. In this system, known as dirlik, those who were granted timar were not owners of the land itself, but only of its taxes. The study will discuss how Hüseyin and Ebubekir, sipahis who owned the unproductive timar in Azak village, took advantage of their similar names and the dotted and undotted letter characteristics of Arabic script to collect the tax revenues of Araklu village. During the period under examination, Azak and Araklu villages belonged to two different sanjaks and kazas in the province of Sivas. The sipahis took their unjust case all the way to the Divan-ı Hümayun (Imperial Council) and somehow managed to obtain a ruling in their favour from the Divan. The case was assessed by the Divan as a karye niza’ı (village dispute) and the sipahis’ intentions could not be ascertained. Sipahi Ebubekir took advantage of the fact that the village’s name was written without dots as Arak in the Mufassal (detailed register) and collected the taxes of the village of Araklu and fled. The study emphasises the sipahi’s malicious use of a feature inherent in the structure of Arabic letters and his audacity in taking his unfounded complaint all the way to the Divan.
Özet
Osmanlı devleti, pek çok alanda olduğu gibi toprak rejiminde de İslam arazi hukukunu uygulamıştır. Ancak bu sisteme kendine özgü kurallar da eklemiştir. Osmanlı arazi sisteminde topraklar mülkiyetine göre mirî, mülk, vakıf ve kullanım amacına göre de bağ, bahçe, tarla, orman, yaylak, çayır gibi çeşitli bölümlere ayrılarak işletilmiş ve vergilendirilmiştir. Mirî toprakların büyük bir kısmı, yapılan hizmetlerin karşılığı olarak askerlere ve devletin yüksek rütbeli çalışanlarına tahsis edilmiştir. Dirlik adı verilen bu sistemde kendilerine timar tevcih edilenler arazinin mülkiyetine değil sadece vergilerine sahiplerdir. Çalışmada, Azak köyündeki çürük timarın sahibi Hüseyin ve Ebubekir isimli sipahilerin, isim benzerliğinden ve Arap harflerinin noktalı-noktasız harf özelliğinden faydalanarak Araklu köyünün vergi gelirlerini toplamalarından bahsedilecektir. İncelenen dönemde Azak ve Araklu köyleri Sivas eyaletindeki farklı iki sancağa ve kazaya bağlıdır. Sipahiler haksız davalarını Divan-ı Hümayun’a kadar taşımış ve bir şekilde Divan’dan kendi lehlerine hüküm almayı başarmışlardır. Divan’da dava karye niza’ı olarak değerlendirilmiş ve sipahilerin niyeti tahmin edilememiştir. Sipahi Ebubekir köyün isminin mufassal defterinde noktasız Arak şeklinde yazılmasından faydalanarak Araklu köyünün vergilerini toplayıp kaçmıştır. Çalışmada, Arap harflerinin yapısından kaynaklanan özelliği kötü niyetli kullanan sipahinin, asılsız şikâyetini Divan’a kadar taşıma cesaretine vurgu yapılmıştır.