SavedAdd your journal

Journals / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 99

Rica Ediminin Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenler Tarafından Kullanımları

Hatice ALTUN ALKAN
Derya YAYLI
Pages
521–538
Publication Date
2019-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bunun yanında kişiler arasıilişkinin, yaşın ve toplumsal statünün, dilsel yetinin birinci dil olarak Türkçe konuşurlardaverilen yanıtları belirleyici olduğu da elde edilen sonuçlar arasındadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, Austin ve Searle tarafından oluşturulan Söz Edimleri Kuramıdoğrultusunda, rica söz edimlerinin farklı bağlamlar karşısında Türkçeyiyabancı dil olarak öğrenenler tarafından kullanımlarını tespit etmektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada 75birinci dil Türkçe konuşuru ve 262 ikinci dil Türkçe konuşurunun oluşturduğu ikiörneklem grubundan veriler uygun örnekleme yoluyla toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bunun yanında kişiler arasıilişkinin, yaşın ve toplumsal statünün, dilsel yetinin birinci dil olarak Türkçe konuşurlardaverilen yanıtları belirleyici olduğu da elde edilen sonuçlar arasındadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Edimbilim · Türkçe öğretimi

Özet

Bu çalışmanın amacı, Austin ve Searle tarafından oluşturulan Söz Edimleri Kuramıdoğrultusunda, rica söz edimlerinin farklı bağlamlar karşısında Türkçeyiyabancı dil olarak öğrenenler tarafından kullanımlarını tespit etmektir. Bu çalışmadabetimsel modelde nitel bir araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırmada 75birinci dil Türkçe konuşuru ve 262 ikinci dil Türkçe konuşurunun oluşturduğu ikiörneklem grubundan veriler uygun örnekleme yoluyla toplanmıştır. Araştırmanınverileri Söylem Tamamlama Testi aracılığı ile toplanmıştır. Araştırmanın problemininçözümlenmesinde Blum-Kulka ve Olshtain’in sınıflandırmasında yer alanBlum-Kulka’nın oluşturduğu rica stratejilerinden faydalanılmıştır. Bu araştırmanınsonuçlarına genel olarak bakıldığında birinci dil Türkçe konuşurlarının rica etmeediminin izin/onay isteme ve bilgi alma alt ulamlarında ikinci dil olarak Türkçe öğrenenlerden farklı stratejileri kullandıkları, ancak eylem isteme alt ulamında genellikleaynı stratejileri tercih ettikleri görülmüştür. Bunun yanında kişiler arasıilişkinin, yaşın ve toplumsal statünün, dilsel yetinin birinci dil olarak Türkçe konuşurlardaverilen yanıtları belirleyici olduğu da elde edilen sonuçlar arasındadır.

🔖

Cite This Article

ALKAN, H. A., YAYLI, D. (2019). Rica Ediminin Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenler Tarafından Kullanımları. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 99, 521–538. https://ajindex.com/articles/105931

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aktaş, T. (2005). Yabancı dil öğretiminde iletişimsel yeti. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 45-57.
  2. Aslan, S. (2005). Türkiye Türkçesinde sezdirmeye dayalı rica stratejileri. Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 1, 114-117.
  3. Austin, J. L. (1970). Quand dire, c’est faire (çev. G. Lane.). Paris: Editions du Seuil. Austin, J. L. (2009). Söylemek ve yapmak. (çev. L. Aysever). İstanbul:
  4. Metis. Balcı, A. (2009). Sosyal bilimlerde araştırma, yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  5. PegemA Bayat, N. (2012). A study on the use of speech acts. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 70, 213-221.
  6. Bayat, N. (2017). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde şikâyet ve özür edimine ilişkin görünümler. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 1-16.
  7. Brown, P., & Levinson, S. C. (1987). Studies in interactional sociolinguistics, 4. Politeness: Some universals in language usage. New York, NY, US: Cambridge University. Blum-Kulka, S. & Olshtain, E. (1984). Requests and apologies: A cross-cultural study of speech act realization patterns (CCSARP). Applied Linguistics, 5(3), 196-213.
  8. Çelebi, V. (2014). Günlük dil felsefesi ve Austin’in söz edimleri kuramı. Beytulhikme: An International Journal of Philosophy, 4(1), 73-89.
  9. Demircan, Ö. (2005). Yabancı-dil öğretim yöntemleri. İstanbul:
  10. Der. Dore, J. (1978). Conditions ort he acquisition of speech act. In: I. Markova (Ed.), The Social Context of Language (pp. 87-111). Chichester: Wiley. Eken, N. T. (2008). 4;00-6;00 Yaş aralığında iletişimsel amaç kullanımı. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  11. Ellis, R. (1994). The study of second language acquisition. Newyork: Oxford University. Erdem, B. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde iletişim yeteneklerinin geliştirilmesine etkileşimsel toplumbilimsel bir yaklaşım. D. Yaylı ve Y. Bayyurt, (Ed.), Yabancılara Türkçe öğretimi:Politika yöntem ve beceriler içinde, (3. baskı, s. 115-142). Ankara:
  12. Anı. Gass, S. M. & Houck, N. (1999). Interlanguage refusals: a cross-cultural study of Japanese-English. Berlin: Mouton de Gruyter. Gökmen, S. ve Dilber, N. Ç. (2011). Türkçe derslerinde söz edimlerin öğretimi üzerine bir değerlendirme. Dil Dergisi, 154, s. 44-60.
  13. Harlow, L. L. (1990). Do they mean what they say? Sociopragmatic competence and second language learners. The Modern Language Journal, 74, 328-349.
  14. Jalilifar, A. (2009). Request strategies: cross-sectional study of Iranian efl learners and Australian