Journals / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 99

Ankara ve Konya’da Yaşayan Nogay Türklerinde Şınlar Üzerine Bir Araştırma

Pages
501–510
Publication Date
2019-08-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmamız, Nogay Türkçesininunutulmamasına yardımcı olmak ve zengin sözlü edebi ürünlerinin tanıtılmasınısağlamak amacıyla atılan bir adımdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmamıza konu olan Nogay Türkleri, ata yurtlarının Kafkasya olduğu bilinenve 19. yüzyılın ortalarında Rusların çeşitli baskıları neticesinde Ankara veKonya’ya göç eden bir Türk topluluğudur.
📊
Key Findings & Data:Nogaylar konuştukları Nogay Türkçesiyle,çoğunluğu sözlü olmak üzere, birçok edebi ürün meydana getirmişlerdir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmamız, Nogay Türkçesininunutulmamasına yardımcı olmak ve zengin sözlü edebi ürünlerinin tanıtılmasınısağlamak amacıyla atılan bir adımdır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Nogay Türkleri · Nogay Türkçesi

Özet

Araştırmamıza konu olan Nogay Türkleri, ata yurtlarının Kafkasya olduğu bilinenve 19. yüzyılın ortalarında Rusların çeşitli baskıları neticesinde Ankara veKonya’ya göç eden bir Türk topluluğudur. Nogaylar konuştukları Nogay Türkçesiyle,çoğunluğu sözlü olmak üzere, birçok edebi ürün meydana getirmişlerdir. Buedebi ürünlerin biri de kendine özgü özellikleriyle yüzyıllardır bir gelenek içindegelişerek günümüze kadar gelmiş olan şınlardır. Bu çalışmada öncelikle şın ve şınşısözcüğünün etimolojisi incelenmiştir. Bu sözcüklerin diğer Türk lehçelerindekitelaffuzları ve anlam karşılıkları araştırılmıştır. Nogay sözlü edebiyatında karşılıklıbeyitler söylemeye dayalı bir nazım şekli olan şınlar ve şınşılık geleneği hakkındabilgiler verilmiştir. Daha sonra şın söyleyen kişiler olan şınşıların özelliklerinedair bilgiler sunulmuştur. Ayrıca şınların şekilsel özellikleri ve söylenme amaçlarıhakkında da bilgiler sunulmuştur. Bu bilgiler Nogay köylerinden yapılan derlemelerdenörnekler verilerek desteklenmiştir. Dünyada Nogay Türkçesini konuşaninsan sayısının gittikçe azaldığını göz önünde bulundurduğumuzda yapılan bu derlemelerin önemli olduğunu düşünmekteyiz. Çalışmamız, Nogay Türkçesininunutulmamasına yardımcı olmak ve zengin sözlü edebi ürünlerinin tanıtılmasınısağlamak amacıyla atılan bir adımdır.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, M., KIZILDAĞ, S. H. (2019). Ankara ve Konya’da Yaşayan Nogay Türklerinde Şınlar Üzerine Bir Araştırma. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 99, 501–510. https://ajindex.com/articles/105929

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Arat, R. R. (1979). Kutadgu bilig III (İndeks). (haz. K. Eraslan, O. F. Sertkaya, N. Yüce). İstanbul:
  2. T.K.A.E. Aydın, E. (2013). Tariat ve Xi’an (Karı Çor Tegin) yazıtları ışığında sın ‘mezar’ sözcüğü üzerine. Belleten, Ankara: 61-2, s.161-166.
  3. Azar, B. (2007). Sözlü kültür geleneği açısından Türk saz şiiri. F. Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, Elazığ:17-2, s. 119-133.
  4. Baskakova, N. A. (1968). Nogaysko – Russkiy Slovar, Moskova. Clauson, S.G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon. Ergin, M. (1969). Dede Korkut kitabı. İstanbul:
  5. Milli Eğitim. Gabain, A. V. (1988). Eski Türkçenin grameri. (çev. M. Akalın). Türk Tarih Kurumu, Ankara.
  6. Kalenderoğlu, İ. (2010). Mamay Nogay Türklerinin kahramanlık destanı. Ankara:
  7. Ena Grup. Kaşgarlı M., Divanu lugati’t-Türk (Giriş-Metin-Çeviri-Notlar-Dizin), (2015). haz. A.B. Ercilasun ve Z. Akkoyunlu, Ankara:
  8. Türk Dil Kurumu. Köprülü, F. (1989).
  9. Edebiyat araştırmaları I. Ötüken, İstanbul.
  10. Mabrufaz, Z. B. (1981).
  11. Özbek tilinin izahlı lügati. C.II, Moskova; s. 53’ten aktaran, Temur, N. (2014). Kırgız Türklerinde sınçılık geleneği ve Kırgız sınçıları, Ankara:
  12. Türk Dil Kurumu. Mevdudi, M. S., (2004). Tefhimu’l Kur’an meali. Konya: Yediveren. Pekarskiy, E. K., (1945). Yakut dili sözlüğü. s. 221’den aktaran, Temur, N., (2014). Kırgız Türklerinde sınçılık geleneği ve Kırgız sınçıları. Ankara:
  13. Türk Dil Kurumu. Siqaliyev, A. (1975). Sïnap qarap sïrlasïp, Çerkessk. s. 8’den aktaran: Akbaba, D. E., (2009),
  14. Nogay Türkçesi grameri, Ankara:
  15. Grafiker. Tekin, T. (2003). Orhon Türkçesi grameri. (2. Baskı), İstanbul:
  16. Sanat. Temur, N. (2014). Kırgız Türklerinde sınçılık geleneği ve Kırgız sınçıları. Ankara:
  17. Türk Dil Kurumu. Yudahin, K. K. (1985). Kırgzsko-Russkiy Slovar1-2. Frunze; s. 180’den aktaran, Temur, N., (2014). Kırgız Türklerinde sınçılık geleneği ve Kırgız sınçıları. Ankara: Türk Dil Kurumu. Kaynak Şahıslar Atılgan, Necmettin, dy: Doğankaya köyü/ Şereflikoçhisar/ Ankara, dt:1945, ilkokul mezunu. Aytar, Nurettin, dy: Doğankaya köyü/ Şereflikoçhisar/ Ankara, dt: 1939, okur-yazar. Benli, Hasan, dy: Seyitahmetli köyü/ Kulu/ Konya, dt: 1960, lisans mezunu. Çağdaş, Raziye, dy: Akin köyü/ Şereflikoçhisar/ Ankara, dt:1937, okur-yazar. Dağtekin, Mehan, dy: Doğankaya köyü/ Şereflikoçhisar/ Ankara, ilkokul mezunu. Göçer, Ayşe, dy: Akin köyü/ Şereflikoçhisar/ Ankara, dt:1940, okur-yazar. Kızıldağ, Hamza, dy: Akin köyü/ Şereflikoçhisar/ Ankara, dt:1960, ilkokul mezunu. Kutlu, Şevki, dy: Doğankaya köyü/ Şe