AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that seasonal migration increases absenteeism, reduces academic achievement, and weakens social adjustment among children.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the educational access processes of children from families engaged in seasonal agricultural labor in Turkey and the structural, social, and cultural dynamics that shape these processes through a qualitative research approach. Designed as a case study, the research employs document analysis to thematically classify data and identify four main problem areas: interruptions in educational continuity, inadequacies in physical and psychosocial learning environments, lack of institutional support, and the influence of family–cultural dynamics on education. The findings reveal that seasonal migration increases absenteeism, reduces academic achievement, and weakens social adjustment among children. Furthermore, inter-institutional coordination gaps, insufficient local practices, and policy-level inconsistencies emerge as structural barriers that hinder the realization of the right to education. Grounded in the theoretical frameworks of educational sociology and child rights, the study approaches access-to-education issues not merely as pedagogical challenges but as matters of social policy, equality, and inclusive education. By offering evidence-based and context-sensitive policy recommendations, the study aims to contribute both theoretically and practically to the literature, providing sustainable and holistic insights for policymakers, education administrators, and practitioners seeking to strengthen educational equity for children of seasonal agricultural workers.
Özet
Bu araştırma, Türkiye’de mevsimlik tarım işçiliği yapan ailelerin çocuklarının eğitime erişim süreçlerini ve bu süreçleri şekillendiren yapısal, sosyal ve kültürel etmenleri nitel araştırma yöntemiyle incelemektedir. Durum çalışması deseniyle yürütülen araştırmada, doküman analizi yoluyla elde edilen veriler tematik olarak çözümlenmiş ve dört temel sorun alanı belirlenmiştir: eğitimde sürekliliğin kesintiye uğraması, öğrenme ortamlarının fiziksel ve psiko-sosyal yetersizlikleri, kurumsal destek eksiklikleri ve aile–kültür dinamiklerinin eğitime etkisi. Bulgular, mevsimlik göçün çocuklarda devamsızlık oranlarını artırdığını, akademik başarıyı düşürdüğünü ve sosyal uyumu zayıflattığını göstermektedir. Ayrıca kurumlar arası koordinasyon eksikliği, yetersiz yerel uygulamalar ve politika düzeyindeki kopukluklar, eğitim hakkının hayata geçirilmesini güçleştiren yapısal engeller olarak öne çıkmaktadır. Araştırma, eğitim sosyolojisi ve çocuk hakları kuramsal çerçevelerinden hareketle, eğitime erişim sorununu yalnızca pedagojik değil, aynı zamanda sosyal politika, toplumsal eşitlik ve kapsayıcı eğitim bağlamında değerlendirmektedir. Çalışma, politika yapıcılar, eğitim yöneticileri ve uygulayıcılar için somut çözüm önerileri geliştirerek hem literatüre hem de saha uygulamalarına bütüncül ve sürdürülebilir bir katkı sağlamayı amaçlamaktadır.