AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn line with expert opinions, the findings indicate that the use of Western music etudes in kabak kemane education provides significant benefits in terms of methodological contribution, technical development, theory-based learning, and educational diversity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigates the adaptability of etudes written for Western string instruments to the kabak kemane in terms of technique, theory, and performance. In this context, a descriptive model, one of the qualitative research methods, was adopted. The study is based on selected etudes from J. J. F. Dotzauer’s cello etude books, Opus 47, 54, 70, 120, 158, and 160, which are widely used in Western music. The cello was selected because it is the instrument most similar to the kabak kemane in terms of bow grip and left-hand position. The research was limited to Etudes No. 2, 4, 5, and 7 from the specified books. The selected etudes were rewritten by considering the pitch range, holding position, and technical capacity of the kabak kemane, through theoretical adaptations including transposition, octave modifications, clef transfers, and scale arrangements. Following the completion of the notation transfer process, these etudes were performed on the kabak kemane and recorded on video. In line with expert opinions, the findings indicate that the use of Western music etudes in kabak kemane education provides significant benefits in terms of methodological contribution, technical development, theory-based learning, and educational diversity.
Özet
Bu araştırmada, Batı müziği yaylı çalgıları için yazılmış etütlerin kabak kemane çalgısına teknik, teorik ve icra yönünden uyarlanabilirliği araştırılmaktadır. Bu bağlamda çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden betimsel model benimsenmiştir. Araştırma kapsamında, Batı müziğinde yaygın olarak kullanılan J. J. F. Dotzauer’e ait Opus 47, 54, 70, 120, 158 ve 160 numaralı çello etüt kitaplarından yapılan seçkiler temel alınmıştır. Çello enstrümanının seçilme nedeni ise yay tutuşu ve sol el pozisyonu bakımından kabak kemane çalgısına en yakın enstrüman olmasıdır. Araştırma, söz konusu kitaplardaki 2., 4., 5. ve 7. etütlerle sınırlandırılmıştır. Seçilen etütler, kemane çalgısının ses genişliği, tutuş pozisyonu ve teknik kapasitesi göz önünde bulundurularak; teorik açıdan transpozisyon, oktav değişiklikleri, anahtar aktarımları ve dizi düzenlemeleri yoluyla yeniden yazılmıştır. Notasyon aktarımı tamamlanan bu etütler, kemane çalgısında çalınarak uygulamaya geçirilmiş ve video kayıtları alınmıştır. Uzman görüşleri doğrultusunda, Batı müziği etütlerinin kabak kemane eğitiminde kullanılmasının; metodolojik katkı, teknik gelişim, teoriye dayalı kazanımlar ve eğitimsel çeşitlilik açısından belirgin yararlar sağladığı bulgular dâhilinde görülmektedir.