Journals / Tarih Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 39 - Sayı: 68

TİMUR’UN SEFERİNE KADAR KAFKASYA’DA KATOLİK RAHİPLER VE KİLİSELERİ ÜZERİNE

Pages
206–224
Publication Date
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmamızda Timur’un XIV. yüzyılın sonlarındaki seferine kadar Kafkasya’daki Katolik din adamları ve kiliselerinin varlığını ele alacak ve Kafkasya’daki teşkilatlanmaları üzerinde duracağız.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kafkasya Avrupa için asırlar boyunca merak edilen bir bölge olsa da Haçlı seferlerine kadar bilinmeyen bir ülke olarak kalmıştı.
📊
Key Findings & Data:Belki bundan sonraki yıllarda da bilinmeyen bir bölge olarak kalabilirdi.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmamızda Timur’un XIV. yüzyılın sonlarındaki seferine kadar Kafkasya’daki Katolik din adamları ve kiliselerinin varlığını ele alacak ve Kafkasya’daki teşkilatlanmaları üzerinde duracağız.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kafkasya · Katolik rahipler · Misyonerlik

Özet

Kafkasya Avrupa için asırlar boyunca merak edilen bir bölge olsa da Haçlı seferlerine kadar bilinmeyen bir ülke olarak kalmıştı. Belki bundan sonraki yıllarda da bilinmeyen bir bölge olarak kalabilirdi. Ancak Ortadoğu’daki Haçlıların askerî desteğe ihtiyaç duymaları Katolik din adamlarının gözlerini Kafkasya’daki güçlü Gürcü Krallığı’na doğru çeviriyordu. Bu vaziyet kısa süre içerisinde Papalık ile Gürcüler arasında diplomatik bir temasa neden olurken diğer taraftan Katolik din adamları da Kafkasya’da kiliseler kurabilecekleri bir imkâna sahip oldular. Onlar burada güvenilir bir ortam bulmuşlardı. Bu güvenilir ortam bir süre sonra Kafkasya’nın Moğol egemenliği altına alınmasıyla sarsılsa da Moğollar bir süre sonra Katolik din adamlarını desteklediler. Bu sayede de onlar sadece Gürcü Krallığı egemenliğindeki topraklarda değil, aynı zamanda Kafkasya’nın diğer bölgelerinde de kiliselerini kurdular. Aynı zamanda birbirleri arasında irtibat halindelerdi ve bu irtibat onların bir teşkilat olarak giderek güçlenmelerine de kapı aralıyordu. Artık onlar sadece Katolikliği vaaz eden bir kilise teşkilatı olmaktan çıkarak bölgede misyonerlik faaliyetlerinde bulunan ve bunda da başarı sağlayan bir teşkilat haline gelmişlerdi. Bu çalışmamızda Timur’un XIV. yüzyılın sonlarındaki seferine kadar Kafkasya’daki Katolik din adamları ve kiliselerinin varlığını ele alacak ve Kafkasya’daki teşkilatlanmaları üzerinde duracağız.

🔖

Cite This Article

ÖZCAN, A. T. (2020). TİMUR’UN SEFERİNE KADAR KAFKASYA’DA KATOLİK RAHİPLER VE KİLİSELERİ ÜZERİNE. Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 68, 206–224. https://ajindex.com/articles/104994

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. “Ad Rusudem Reginam Georgiae Auxilia Contra Tartaros”, Annales Ecclesiastici, ab Augustino Theiner, Tomus 21, Parisiis 1870, s.224-226. “Dominiken Misyoner Julian’ın Seyahati ile ilgili Metinler”, Moğollar Avrupa’da, Moğolların Avrupa Seferinin Üç Tanığı, Hazırlayan, Çeviren ve Notlandıran, A.T. Özcan, Kronik kitap, İstanbul 2020, s.51-85.
  2. Josaphat Barbaro, Anadolu’ya ve İran’a Seyahat, Çeviri ve Notlar: Tufan Gündüz, Yeditepe yay., İstanbul 2005
  3. Girolamo Golubovich, Biblioteca Bio-Bibliografica Della Terra Santa Dell Oriente Francescano, Tomo II, Firenze 1913.
  4. Plano Carpini, Moğolistan Seyahatnamesi, Tercüme ve Notlar E. Ayan, Kronik kitap, İstanbul 2018. “Praecones Evangelici in Georgia”, Annales Ecclesiastici, ab Augustino Theiner, Tomus 21, Parisiis 1870, s.74-75. “Rogat Georgiae Regem, ut Fratrem Jacobum de Russano redeuntem cum aliis Francibus Ordinis Minorum besigne recipiat”, Bullarium Franciscanum Romanorum Pontificum, Studio et Labore Fr. Joannis Hyacinthi Sbaraleae, Tomus I (Ab Honorio III ad Innocentium IIII), Romae 1759, s.101-102.
  5. Ruysbroeckli Willem, Mengü Han’ın Sarayına Yolculuk (1253–1255), ed. P. Jackson, D. Morgan, çev. Z. Kılıç, Kitap yay, İstanbul 2010.
  6. Simon de Saint Quentin, Bir Keşişin Anılarında Tatarlar ve Anadolu 1245–1248, çev. E. Özbayoğlu, Daktav yay, Antalya 2006.
  7. Sultaniyeli Johannes, Timur’un Sarayında, Eski Fransızca Aslından Çeviren ve Notlandıran A.D. Altunbaş, Kronik kitap, İstanbul 2020.
  8. Arzhantseva, I., “The Christianization of the North Caucasus”, Die Christianisierung des Kaukasus, Werlag der Osterreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2002, s.17-26. Assays from the History of Georgia Abkhazia, eds. J. Gamakharia, T. Beradze, T. Gvantseladze, Tbilisi 2011.
  9. Baldwin, M.W., “Missions to the East in the Thirteenth and Fourteenth Century”, A History of the Crusades, Vol.V, eds. N.P. Zacour, H.W. Hazard, The University of Wisconsin Press 1985, s.452-518.
  10. Beazley, C.R., The Dawn of Modern Geography, Vol. III, Oxford 1906.
  11. Brooke, R.B., Early Franciscan Goverment Elias to Bonaventure, Cambridge University Press, Cambridge 1959. Delacroix‒Bestier, C., Les Dominicains et la Chrétienté Grecque aux XIVe et XVe Siécles, Ecole Française de Rome, Rome 1997.
  12. Felitsın, E.D., “Nekotorıe Svedeniya o Srednevekovıh Genuezskih Poseleniyah v Krımu i Kubanskoy Oblasti”, Kubanskoy Sbornik, T.5/ 1899, s.1-32.
  13. Gadlo, A.V., Etniçeskaya İstoriya Severnogo Kavkaza IV-X vv., İzdatel’stvo Leningradskogo Universitete, Leningrad 1979. Glazik