SavedAdd your journal

Journals / Hitit Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 8 - Sayı: 2

ARAŞTIRMA GÖREVLİLERİNİN KENDİNİ SABOTAJ EĞİLİMLERİNİN İNCELENMESİ

Hilal BÜYÜKGÖZE
Feyza GÜN
Pages
0–0
Publication Date
2016-01-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonucunda, araştırma görevlilerinin kendini sabotaj eğilimlerinin görece düşük olduğu ve çalışma kapsamında incelenen demografik değişkenlere göre ise eğilimlerinin anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın öncelikli amacı, araştırma görevlilerinin kendini sabotaj düzeylerinin belirlenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma kapsamında, katılımcıların kendini sabotaj düzeylerinin cinsiyet, medeni durum, kıdem ve kadro durumu gibi kategorik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesi de amaçlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonucunda, araştırma görevlilerinin kendini sabotaj eğilimlerinin görece düşük olduğu ve çalışma kapsamında incelenen demografik değişkenlere göre ise eğilimlerinin anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2012 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmanın öncelikli amacı, araştırma görevlilerinin kendini sabotaj düzeylerinin belirlenmesidir. Çalışma kapsamında, katılımcıların kendini sabotaj düzeylerinin cinsiyet, medeni durum, kıdem ve kadro durumu gibi kategorik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesi de amaçlanmıştır. Nicel araştırma yaklaşımının benimsendiği bu araştırmanın çalışma grubunu İstanbul ve Ankara’da devlet üniversitelerinde istihdam edilen araştırma görevlileri (N=408) oluşturmaktadır. Veriler, Jones ve Rhodewalt (1982) tarafından geliştirilen ve Türkçe adaptasyon çalışması Akın (2012) tarafından gerçekleştirilen 6lı Likert tipi 25 maddeden oluşan “Kendini Sabotaj Ölçeği-KSÖ” ile toplanmıştır. Veriler, 2014-2015 akademik yılının bahar döneminde online olarak toplanmıştır. Çalışma kapsamında toplanan verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma, t testi ve ANOVA’dan yararlanılmıştır. Kullanılan ölçeğin yapı geçerliği AMOS’ta yürütülen doğrulayıcı faktör analizi ile, güvenirliği ise Cronbach alfa değeri ile incelenmiştir. Araştırma sonucunda, araştırma görevlilerinin kendini sabotaj eğilimlerinin görece düşük olduğu ve çalışma kapsamında incelenen demografik değişkenlere göre ise eğilimlerinin anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

BÜYÜKGÖZE, H., GÜN, F. (2016). ARAŞTIRMA GÖREVLİLERİNİN KENDİNİ SABOTAJ EĞİLİMLERİNİN İNCELENMESİ. Hitit Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 0–0. https://ajindex.com/articles/102864

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akça, F. (2012). An investigation into the self-handicapping behaviors of undergraduates in terms of academic procrastination, the locus of control and academic success. Journal of Education and Learning, 1(2), 288-298. doi: 10.5539/jel.v1n2p288 Akın, A. (2011). Academic locus of control and self-handicapping. Procedia, Social and Behavioral Sciences, 30, 812-816.
  2. Akın, A. (2012). Kendini sabotaj ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim Dergisi, 37(164), 176-187.
  3. Alter, A. L., & Forgas, J. P. (2007). On being happy but fearing failure: The effects of mood on self-handicapping strategies. Journal of Experimental Social Psychology, 43, 947-954. doi: 10.1016/j.jesp.2006.07.009 Anlı, G. (2011). Kendini sabotaj ile psikolojik iyi olma arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi,
  4. Sakarya. Arbuckle, J. L. (2006). AMOS 7.0 User’s guide. Chicago: SPSS. Brown, C. M., & Kimble, C. E. (2009). Personal, interpersonal, and situational influences on behavioral self-handicapping. The Journal of Social Psychology, 149(6), 609-626.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (14.baskı). Ankara:
  6. Pegem Yayıncılık. Chorba, K., Was, C. A., & Isaacson, R. M. (2012). Individual differences in academic identity and self-handicapping in undergraduate college students. Individual Differences Research, 10(2), 60-68.
  7. Dietrich, D. (1995). Gender differences in self-handicapping: Regardless of academic or social competence implications. Social Behavior and Personality: An International Journal, 23(4), 403-410.
  8. Doebler, T. C., Schick, C., Beck, B. L., & Astor-Stetson, E. (2000). Ego protection: The effects perfectionism and gender on acquired and claimed self-handicapping and self-esteem. College Student Journal, 34(4). Eblin, J. J. (2009). Gender differences in claimed self-handicapping: The role of group status and effort prime (Unpublished senior honors thesis). The Ohio State University: Ohio, USA. Elliot, A. J., & Church, M. A. (2003). A motivational analysis of defensive pessimism and self-handicapping. Journal of Personality, 71(3), 369-396.
  9. Forgas, J. P. (1994). Sad and guilty? Affective influences on explanations of conflict episodes. Journal of Personality and Social Psychology, 66, 56–68.
  10. Forgas, J. P., Bower, G. H., & Moylan, S. J. (1990). Praise or blame? Mood effects on attribution for success or failu