AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe aim of this study is to answer these questions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The epistemic regress problem, raised regarding the structure of epistemological justification, arises from the need to search for a reason to justify any belief, then another reason to justify that reason, and so on, indefinitely. The skeptical conclusion drawn from this problem is that the chain of justifications for belief cannot be anchored at any point, thereby demonstrating the impossibility of knowledge. In response to this claim of impossibility, approaches have been developed that seek to establish the possibility and structure of knowledge. In contemporary period, these approaches were called foundationalism, coherentism and infinitism. This study will first address this debate, which forms a significant line of contemporary epistemological discussions and concerns the structure of knowledge. Specifically, two approaches focusing on this debate will be evaluated: foundationalism and coherentism. Following this evaluation, the question of how Hegel can be positioned within this debate will be raised. This question raises another question such as where and how Hegel’s philosophy is positioned between foundationalist and anti-foundationalist positions; how his philosophical approach relates to skepticism and where this relationship stands within his philosophy; and whether a Hegelian solution to the epistemic regress problem, a central issue in contemporary epistemological discussions, is possible. The aim of this study is to answer these questions.
Özet
Epistemik gerekçelendirmenin yapısına dair ortaya atılan epistemik gerileme (regress) problemi; herhangi bir inancın gerekçelendirilmesi için bir neden, o nedenin gerekçelendirilmesi için bir başka neden ve bu şekilde sonsuza kadar gidebilecek bir gerekçelendirme arayışı ihtiyacından ortaya çıkmaktadır. Bu problemin yarattığı şüpheci sonuç, inanca dair gerekçeler zincirinin bir noktaya bağlanamayacağını ve bu nedenle de bilginin olanaksızlığını ortaya koymaktadır. Bu olanaksızlık iddiasına karşın bilginin olanağını ve yapısını ortaya koymaya çalışan yaklaşımlar geliştirilmiştir. Çağdaş dönemde bu yaklaşımlar; temelcilik (foundationalism), bağdaşımcılık (coherentism) ve sonsuzculuk (infinitism) yaklaşımları olarak adlandırılmıştır. Bu çalışmada, ilk olarak çağdaş epistemoloji tartışmalarının önemli bir hattını oluşturan ve bilginin yapısına dair şekillenen bu tartışma ele alınacaktır. Bu noktada özel olarak gerileme sorununa odaklanan iki yaklaşım değerlendirilecektir. Bunlar temelcilik ve bağdaşımcılıktır. Bu değerlendirmeyi takiben Hegel’in bu tartışma içerisinde ne şekilde konumlanabileceği sorusu ortaya atılacaktır. Bu soru, Hegel’in temelcilik ve temelcilik karşıtı pozisyonlar arasında nerede ve ne şekilde konumlandığı; onun felsefe yaklaşımının şüphecilikle kurduğu ilişkinin nasıl olduğu ve bu ilişkinin onun felsefesinin neresinde durduğu; çağdaş epistemoloji tartışmaları açısından merkezi bir problem olan sonsuz gerileme problemine Hegelci bir çözümün olanaklı olup olmadığı sorularını beraberinde getirmekte ve çalışma içerisinde de bu soruların cevaplanması hedeflenmektedir.