Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2023 / Cilt: 23 Sayı: 4

Mathematics Curriculums in the World and Turkey: A Comparative Review

Dünyada ve Türkiye’de Matematik Öğretim Programları: Karşılaştırmalı Bir İnceleme

Bedirhan Teke(KİLİS 7 ARALIK ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8565-215X
Soner Durmuş(BOLU ABANT İZZET BAYSAL ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3978-1580
Pages
2187–2212
Publication Date
2023-12-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Based on the findings of the study and considering the strengths identified in the mathematics curricula of Singapore, the United States, Ireland, Shanghai, and Germany, which have been more successful than Turkey in PISA reports, it is suggested to use these strengths to improve the weaknesses of the Turkish mathematics curricula.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to compare the Mathematics Education Curricula (for grades 1-8) of Turkey, Singapore, the United States (North Carolina), Ireland, China (Shanghai), and Germany in terms of goals, content, teaching-learning processes, and assessment elements.
📊
Key Findings & Data:The data sources for the study were the Mathematics Education Curricula for primary and middle schools in Turkey, Singapore, the United States, Ireland, Shanghai, and Germany in the academic year 2021-2022.
💡
Conclusion & Impact:Based on the findings of the study and considering the strengths identified in the mathematics curricula of Singapore, the United States, Ireland, Shanghai, and Germany, which have been more successful than Turkey in PISA reports, it is suggested to use these strengths to improve the weaknesses of the Turkish mathematics curricula.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2021-2022 Verileri
⚙️Variables:Almanya Matematik Öğretim Müfredatı (AMÖP) · İrlanda Matematik Öğretim Müfredatı (İMÖP) · Matematik Eğitimi

Abstract

This study aims to compare the Mathematics Education Curricula (for grades 1-8) of Turkey, Singapore, the United States (North Carolina), Ireland, China (Shanghai), and Germany in terms of goals, content, teaching-learning processes, and assessment elements. Based on the identified similarities and differences, the analysis of curricula is done. The research utilized a qualitative research method, specifically the comparative educational research model. The data sources for the study were the Mathematics Education Curricula for primary and middle schools in Turkey, Singapore, the United States, Ireland, Shanghai, and Germany in the academic year 2021-2022. The document analysis method was employed to analyze the curricula. The data obtained from the analysis were descriptively tabulated and presented according to the elements of the curricula. The analysis of the educational curricula revealed both similarities and differences in terms of goals, content, teaching-learning, and assessment processes among the six curricula. While the importance of the problem-solving process was considered in all curricula, Singapore, Ireland, and Germany, which achieved success in the last three PISA exams, carried out this process more meticulously. Regarding content, it was determined that there were similar learning domains in the curricula, but differences in the ways these domains were presented. While Turkey and the United States did not provide information about the assessment processes in their mathematics curricula, it was observed that Singapore, Shanghai, and Ireland left this process to the discretion of teachers. Based on the findings of the study and considering the strengths identified in the mathematics curricula of Singapore, the United States, Ireland, Shanghai, and Germany, which have been more successful than Turkey in PISA reports, it is suggested to use these strengths to improve the weaknesses of the Turkish mathematics curricula.

Özet

Bu çalışmada Türkiye, Singapur, ABD (North Carolina), İrlanda, Çin (Şangay) ve Almanya ülkelerine ait Matematik Öğretim Programlarının (1-8. Sınıflar) hedef, içerik, öğrenme-öğretme süreci ve değerlendirme öğeleri açısından karşılaştırılması ve bu doğrultuda tespit edilen benzerlikler ve farklılıklar çerçevesinde öğretim programlarının yorumlanması amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış olup model olarak karşılaştırmalı eğitim araştırması kullanılmıştır. Çalışmada veri kaynağı olarak 2021-2022 eğitim öğretim döneminde yürürlükte olan Türkiye, Singapur, ABD, İrlanda, Şangay ve Almanya ilkokul ve ortaokul Matematik Öğretim Programları esas alınmıştır. Kullanılan programların çözümlenme aşamasında ise doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Çözümleme sürecinde elde edilen veriler, betimsel olarak tablolaştırılarak eğitim programının öğeleri kapsamında sırasıyla sunulmuştur. Öğretim programlarının çözümlenmesi sonucunda, altı öğretim programının hedef, içerik, öğrenme-öğretme ve değerlendirme sürecinde benzerliklerinin yanında farklılıklarının da olduğu görülmüştür. Tüm öğretim programlarında problem çözme sürecinin önemi dikkate alınırken son üç PISA değerlendirmesinde başarılı olan Singapur, İrlanda ve Almanya’da bu süreç daha titiz yürütülmektedir. İçerik öğesi kapsamında öğretim programlarında benzer öğrenme alanlarının olduğu ancak öğrenme alanlarının sunuş yollarında farklılıklarının olduğu belirlenmiştir. Türkiye ve ABD matematik öğretim programlarında değerlendirmenin nasıl yapılması gerektiği hakkında bilgi verilmezken Singapur, Şangay ve İrlanda’da bu sürecin öğretmenlere bırakıldığı gözlenmiştir. Çalışma sonucunda uluslararası karşılaştırma sınavlarında Türkiye’ye kıyasla daha başarılı olan Singapur, ABD, İrlanda, Şangay ve Almanya’nın matematik öğretim programlarında tespit edilen güçlü yönleri dikkate alınarak Türkiye Matematik Öğretim Programının zayıf yönlerini geliştirmek amacıyla kullanılması önerilebilir.

🔖

Cite This Article

Teke, B., Durmuş, S. (2023). Mathematics Curriculums in the World and Turkey: A Comparative Review. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 Sayı: 4, 2187–2212. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2023..-1329279

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (72)

  1. Alkan, V. (2011). Etkili matematik öğretiminin gerçekleştirilmesindeki engellerden biri: Kaygı ve nedenleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29), 89-107.
  2. Almanya (2022). Almanya’da Okul Sistemi: İlkokuldan Üniversiteye Alman Okulları. Erişim adresi: https://www.avrupayolunda.com/almanyada-okul-sistemi/
  3. Altıkardeş, E., & Yiğit Koyunkaya, M. (2022). Matematik öğretmenliği lisans öğrencilerinin geometrik alışkanlıklarının incelenmesi: Trigonometri örneği. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 9(2), 514-540. https://doi.org/10.21666/muefd.1032938
  4. Altun, M., & Arslan, Ç. (2006). İlköğretim öğrencilerinin problem çözme stratejilerini öğrenmeleri üzerine bir çalışma. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 1-21.
  5. Anderson, J. O., Lin, H. S., Treagust, D. F., Ross, S. P., & Yore, L. D. (2007). Using large-scale assessment datasets for research in science and mathematics education: Programme for International Student Assessment (PISA). International Journal of Science and Mathematics Education, 5(4), 591–614. https://doi.org/10.1007/s10763-007-9090-y
  6. Baki, A., & Bektaş Baki, B. (2016). Türkiye ve Almanya’nın ortaokul Matematik Öğretmeni yetiştirme programlarının karşılaştırılması. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 7(1), 229-239. https://doi.org/10.16949/turcomat.30594
  7. Bal İncebacak, B. (2022). Türkiye ve Singapur İlkokul Matematik Öğretim Programlarının Matematik İçeriklerinin Karşılaştırılması. Trakya Eğitim Dergisi, 12(3), 1403-1425. https://doi.org/10.24315/tred.984222
  8. Bishop, A. J. (2000). Critical challenges in researching cultural issues in mathematics learning. Journal of Intercultural Studies, 23(2), 119-131. https://doi.org/10.1080/07256860220151041
  9. Bozkurt, A., Şapul, Y., & Dizman, T. H. Ş. (2020). Türkiye ve Singapur okul öncesi eğitim programlarının matematik içeriklerinin karşılaştırılması. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(3), 444-468. https://doi.org/10.24130/eccd-jecs.1967202043235
  10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  11. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Sage Publications, Inc.
  12. Creswell, J.W. (2013). Qualitative Inquiry & Research Design: Choosing among Five Approaches. Los Angeles, CA: Sage.
  13. Çelenk, S. (2002). İlkokuma-yazma öğretiminde karşılaşılan sorunlara ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 1(2), 40-47.
  14. Çiçek, Y., Kuzu, O., & Çalışkan, N. (2021). Türkiye ve Almanya matematik dersi öğretim programlarının geometri öğrenme alanı bağlamında karşılaştırılması. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 225-260. https://doi.org/10.17932/IAU.IAUD.2757.7252/iaud_v13i1008
  15. Çoban, A., & Aşçı, M. (2022). Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve Türkiye İlköğretim Matematik Programlarının İçeriklerinin Karşılaştırılması. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 1-15. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.489571
  16. Delice, A., & Sevimli, E. (2016). Matematik Eğitiminde Çoklu Temsiller. İçinde E. Bingölbali, S. Arslan ve İ. Ö. Zembat (Ed.), Matematik Eğitiminde Teoriler (ss.519-537). Ankara: Pegem Akademi.
  17. Demir, M. (2015). Türkiye ve ABD'de ilkokul 4. sınıf matematik dersi öğretim programında kullanılan alternatif değerlendirme yöntemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi (Adıyaman ve Pittsburgh örneği) (Doktora tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü). Yüksek Öğretim Kurulu tez merkezi veri tabanından erişildi (426410).
  18. Demirel, Ö. (2012). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. 19. Baskı. Ankara: PegemA Yayıncılık. Deveci, H. (2005). Sosyal bilgiler dersinde gazete kullanımı. TOJET, 4(3), 159-166.
  19. Diker Coşkun, Y., & Öztürk, E. (2022). Türkiye ve Ontario Ortaöğretim Matematik Dersi Öğretim Programlarının Karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (AUJEF), 6(2), 188-202. https://doi.org/10.34056/aujef.1014046
  20. Doruk, B. K., & Umay A. (2011). Matematiği günlük yaşama transfer etmede matematiksel modellemenin etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(41), 124-135.
  21. Dündar, H. (2011). Sosyal bilgilerde kavram öğretimi. İçinde B. Tay ve A. Öcal (Ed.), Özel Öğretim Yöntemleriyle Sosyal Bilgiler Öğretimi (s. 309-342). Ankara: Pegem A Yayınevi.
  22. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD). (2019). PISA 2018 Results (Volume I): What Students Know and Can Do, PISA, OECD Publishing, Paris. https://doi.org/10.1787/5f07c754-en.
  23. Erdoğan, F., Hamurcu, H., & Yeşiloğlu, A. (2017). Türkiye, Singapur TIMSS 2011 sonuçlarının matematik programı açısından değerlendirilmesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi (CIJE), 5(1), 31-43. https://doi.org/10.30703/cije.321423
  24. Gündoğdu, K., Albayrak, M., Ozan, C., & Çelik, N. (2012). Müfettişlerin İlköğretim Matematik Öğretim Programı Hakkındaki Görüşleri. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 21-37.
  25. Güzel, İ., Karataş, İ., & Çetinkaya, B. (2010). Ortaöğretim Matematik Öğretim Programlarının Karşılaştırılması: Türkiye, Almanya ve Kanada. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT), 1(3), 309-325.
  26. Hannula M. (2005). Affect in mathematical thinking and learning. The future of mathematics education and mathematics learning. Strobl, Austria: BIFEB.
  27. Hayduk, L.A. (1987). Structural Equation Modeling with LISREL, Essentials and Advances. Baltimore: The John Hopkins University Press
  28. Hickman, R., & Huckstep, P. (2003). Art and mathematics in education. Journal of Aesthetic Education 37(1), 1-12. https://doi.org/10.1353/jae.2003.0001
  29. Hook, W., Bishop, W., & Hook, J. (2007). A Quality Math Curriculum in Support Of Effective Teaching for Elementary Schools. Educational Studies in Mathematics, 65(2), 125-148. https://doi.org/10.1007/s10649-006-9050-4
  30. İlhan Beyaztaş, D., Kaptı, S. B., & Senemoğlu, N. (2013). Cumhuriyetten Günümüze İlkokul/İlköğretim Programlarının İncelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 46(2), 319-344. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000001308
  31. İnce, M., Bilgin, O., & Tombak, Z. (2018). Türkiye ve Şangay (Çin) Matematik Öğretim Programlarının Karşılaştırılması. III. Ines International Education and Social Science Congress, 28 April-01 May 2018, Alanya Antalya. https://books.incescongress.com/dl/ESS-2018-Abstracts-book.pdf
  32. İnce, M., Bilgin, O., Sarıcı, H., & Yıldırım, M. (2018). Türkiye ve New York (ABD) İlköğretim Matematik Öğretim Programlarının Karşılaştırılması. IVSS 2018 - 2nd International Vocational Science Symposium, (26 - 29 Nisan 2018). https://hdl.handle.net/11511/75850
  33. Jessen, B. (2017). What is Inquiry Based Mathematics Teaching? In C. Winslow (Ed.), Meria Practical Guide to Inquiry Based Mathematics Teaching (pp. 4–16). Project MERIA.
  34. Joannon Bellows, F. (1999). The relationship between high school mathematics teachers’ leadership behavior and students’ mathematics anxiety. Eric Document Reproduction Service No. ED 431628.
  35. Karataş, İ., & Güven, B. (2004) Fonksiyon Kavramının Farklı Öğrenim Düzeyinde Olan Öğrencilerdeki Gelişimi. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 16, 64-73.
  36. Krajcik, J. (2011). Learning Progressions Provide Road Maps for The Development and Validity of Assessments and Curriculum Materials. Measurement: Interdisciplinary Research and Perspective, 9(2-3), 155-158. https://doi.org/10.1080/15366367.2011.603617
  37. Kul, Ü., & Aksu, Z. (2016). Türkiye, Singapur, Güney Kore Matematik Öğretim Programlarının Pedagojik Alan Bilgisi Bileşenleri Bağlamında Karşılaştırılması. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 900-921. https://doi.org/10.17556/jef.35203
  38. Lauterbach, U., & Mitter, W. (1998). Theory and methodology of international comparisons vocational education and training the European research field background report (c. II). Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities. ISBN 92-828-3614-2.
  39. Ma, X. (1999). A Meta-Analysis of the Relationship between Anxiety toward Mathematics and Achievement in Mathematics. Journal for Research in Mathematics Education, 30(5), 520-540. https://doi.org/10.2307/749772
  40. Merriam, S. B. (2018). Nitel Araştırma Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber. (Çev. S. Turan). Ankara: Nobel Yayınları (Orijinal yayın tarihi, 2009).
  41. Miles, M.B., & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis. Thousand Oaks, CA: Sage.
  42. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2020). TIMSS 2019 Türkiye Ön Raporu. Milli Eğitim Bakanlığı
  43. MOE (2021). Secondary School Educatıon Guiding Your Child İn The Next Phase Of Learning. Erişim Adresi: https://www.moe.gov.sg/secondary/courses
  44. Mullis, I. V. S., Martin, M. O., Foy, P., Kelly, D. L., & Fishbein, B. (2020). TIMSS 2019 International Results in Mathematics and Science. Retrieved from Boston College, TIMSS & PIRLS International Study Center. https://timssandpirls.bc.edu/timss2019/international-results/
  45. NCEE. (2021). Shanghai-China Overwiev. Erişim adresi: https://ncee.org/country/shanghai-china/
  46. NCES. (2023). PISA Results. Erişim adresi: https://nces.ed.gov/surveys/international/
  47. NCTM. (2000). Principles and standards for school mathematics. Va: National Council of Teachers of Mathematics Pub.
  48. Neff, K., A. Lauwerys, J. A., & Varış, F. (1979). Mukayeseli eğitim. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
  49. Özerbaş, M. A., & Bulut, M. (2007). Öğretmen adaylarının algıladıkları iletişim becerisi düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 123-135.
  50. Özerbaş, M. A., & Safi, B. N. (2022). İngiltere, Japonya, Norveç, Finlandiya, Singapur, Rusya ve Türk eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(1), 63-80. https://doi.org/10.33206/mjss.991068
  51. Özsoy, G. (2005). Problem çözme becerisi ile matematik başarısı arasındaki ilişki. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(3), 179-190.
  52. Özyurt, M., & Kuşdemir Kayıran, B. (2021). Ortaokul Matematik Öğretim Programları Tarihsel Bir İnceleme. M. F. Özmantar, H. Akkoç, B.Kuşdemir Kayıran ve M. Özyurt (Ed.), Program Geliştirme Süreci Bağlamında Ortaokul Matematik Öğretim Programlarının Temel Bileşenleri (s. 1-27) içinde. Ankara: Pegem Akademi.
  53. Pala, Ş. M., & Başıbüyük, A. (2019). Matematik becerisinin sosyal bilgiler derslerindeki harita grafik ve tablo okuma becerilerine etkisi. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 3(1), 41-56.
  54. Savaş, E., Taş, S., & Duru, A. (2010). Matematikte öğrenci başarısını etkileyen faktörler. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 113–132.
  55. Schmidt, W. H., Houang, R., & Cogan, L. (2002). A Coherent Curriculum: The Case of Mathematics. American Educator, 26, 1-18.
  56. Schoen, R., Erbilgin, E., & Hacıömeroğlu, S. E. (2011). Analyzing the Next Generation Sunshine State Standards for mathematics: Is the State Curriculum still a mile wide and an inch deep? Dimensions in Mathematics, 31(1), 30-39.
  57. Schoenfeld, A. H. (1992). Learning to Think Mathematically: Problem Solving, Metacognition, and Sense-Making in Mathematics. İçinde D. A. Grouws (Ed.). Handbook for Research on Mathematics Teaching and Learning (ss.334-370). New York: MacMillan
  58. Seah, W. T. (2001). Exploring issues of control over values tenching in the mathematics classroom. Paper presented at the Annual Conference of the Australian Association for Research in Education, Fremantle, Australia.
  59. Street, C. (2002). Teaching with the newspaper. Social Studies, 93(3), 131-134. https://doi.org/10.1080/00377990209599897
  60. Şekerci, R., Gök, R., & Özçetin, S. (2019). Türk eğitim sistemi ile diğer ülkelerin eğitim sistemlerinin karşılaştırılmasına ilişkin öğretmen adaylarının görüşleri. Journal of Global Sport and Education Research, 2(1), 10-23.
  61. Tan, C. (2012). Learning from Shanghai: Lessons on achieving educational success (Vol. 21). Springer Science & Business Media.
  62. TIMMS (2019a). TIMSS 2019 Encyclopedia: Education Policy and Curriculum in Mathematics and Science. Erişim adresi: https://timssandpirls.bc.edu/timss2019/encyclopedia/turkey.html
  63. TIMMS (2019b). TIMSS 2019 Encyclopedia: Education Policy and Curriculum in Mathematics and Science. Erişim adresi: https://timssandpirls.bc.edu/timss2019/encyclopedia/united-states.html
  64. TIMMS (2019c). TIMSS 2019 Encyclopedia:Education Policy and Curriculum in Mathematics and Science. Erişim adresi: https://timssandpirls.bc.edu/timss2019/encyclopedia/singapore.html
  65. TIMMS (2019d). TIMSS 2019 Encyclopedia: Education Policy and Curriculum in Mathematics and Science. Erişim adresi: https://timssandpirls.bc.edu/timss2019/encyclopedia/ireland.html
  66. TIMMS (2019e). TIMSS 2019 Encyclopedia: Education Policy and Curriculum in Mathematics and Science. Erişim adresi: https://timssandpirls.bc.edu/timss2019/encyclopedia/germany.html
  67. Tura, B., & Akbaşlı, S. (2021). Öğretmen yenilikçiliğini etkileyen faktörler. Uluslararası Temel Eğitim Çalışmaları Dergisi, 2(1), 15-28.
  68. Türkoğlu, A. (1998). Karşılaştırmalı eğitim “Dünya ülkelerinden örneklerle”. Adana: Baki Kitabevi.
  69. Wiles, J., & Bondi, J. (2007). Curriculum development. 7th Edition. A guide to practice. Ohio Pearson Education. Yenen, E. T., Kartal, Ş., & Bulut, A. (2018). Türkiye ve Şangay eğitim sistemlerinin karşılaştırılması. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 9(22), 1-24. https://doi.org/10.17823/gusb.2526
  70. Yıldırım, C., & Türkoğlu, A. (2018). Karşılaştırmalı Eğitim Yansımaları: ’’On yıl sonra’’. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 31-45. https://doi.org/10.30803/adusobed.323374
  71. Yücel, Z., & Koç, M. (2011). İlköğretim Öğrencilerinin Matematik Dersine Karşı Tutumlarının Başarı Düzeylerini Yordama Gücü ile Cinsiyet Arasındaki İlişki. İlköğretim Online, 10(1), 133-143.
  72. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.