AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe also claim that as of the 2010s, there has been a transformation in this capacity of forming a qualified relationship, which has led to a critical split within conservative politics.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Conservative politics, which has left its mark on the last two decades of Turkish politics, has been one of the main carriers of the historical-institutional transformation in the political structure of Türkiye in that period. In the same period, conservative politics has undergone critical transformations within itself; in its internal interaction processes, it has evolved to a different point in the way that it formulates the relationship between society, politics and power. This article aims to analyze how the transformation in conservative politics took place. To this end, the authors start from the total politics analysis, which provides the opportunity to analyze Türkiye’s politics through social group behaviors. Total politics analysis argues that politics in Türkiye is shaped around in-group and inter-group power relations among the social groups at the levels of civil society, political sphere and power sphere. In this article, based on the aforementioned conceptual model, we argue that conservative politics developed a qualified relationship based on mutual interaction and autonomy between the social sphere, the political sphere and the power domains during the 2000s. We also claim that as of the 2010s, there has been a transformation in this capacity of forming a qualified relationship, which has led to a critical split within conservative politics.
Özet
Türkiye siyasetinin son 20 yılına damgasını vuran muhafazakâr siyaset, bu dönemde Türkiye siyaset yapısındaki tarihi - kurumsal dönüşümün ana taşıyıcılarından biri olmuştur. Aynı dönemde muhafazakâr siyaset, kendi içerisinde de kritik dönüşümler geçirmiş; kendi iç etkileşim süreçlerinde, toplum – siyaset – iktidar ilişkisini formüle etme biçiminde farklı bir noktaya evrilmiştir. Bu makale, muhafazakâr siyasette yaşanan söz konusu dönüşümün nasıl gerçekleştiğini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bunun için de Türkiye siyasetini sosyal grup davranışları üzerinden analiz etme imkanı sunan total siyaset analizinden hareket etmeyi önermektedir. Total siyaset analizi, Türkiye’de siyasetin sosyal gruplar arasında sivil toplum, siyasal alan ve iktidar alanı düzeylerinde yaşanan grup içi ve gruplar arası iktidar ilişkileri etrafında şekillendiğini öne sürmektedir. Makalede, söz konusu kavramsal model etrafında, muhafazakâr siyasetin, 2000’ler boyunca toplumsal alan, siyasal alan ve iktidar alanları arasında, karşılıklı etkileşime ve özerkliğe dayalı, nitelikli bir ilişki geliştirdiği öne sürülmektedir. 2010’lar itibariyle ise bu nitelikli ilişkilendirme kapasitesinde bir dönüşümün yaşandığı, bunun da muhafazakâr siyaset içerisinde kritik bir bölünmeye yol açtığı iddia edilmektedir.