Journals / Folklor/Edebiyat / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 100

Beslenme Antropolojisi Bağlamında Hatay Ovakent Özbek Türklerinde Pilav ve Kimliğin İnşası

Pages
953–969
Publication Date
2019-11-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada, pilavın pişirilmesinden tüketilmesine uzanan süreçteki ritüeller beslenme antropolojisi ve tüketim bağlamında ele alınmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Afganistan’da yaşanan sorunlardan dolayı 1982 yılında önce Pakistan’a oradan Türkiye’ye göç eden Özbek Türklerinin bir kısmı, Türkiye Cumhuriyeti devleti tarafından Hatay ilinde iskân edilmişlerdir.
📊
Key Findings & Data:Hatay iline gelen Özbekler Antakya kent merkezine 20 kilometre mesafede bulunan Ovakent’te ikamet etmektedirler.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada, pilavın pişirilmesinden tüketilmesine uzanan süreçteki ritüeller beslenme antropolojisi ve tüketim bağlamında ele alınmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hatay · Ovakent · Özbek pilavı

Özet

Afganistan’da yaşanan sorunlardan dolayı 1982 yılında önce Pakistan’a oradan Türkiye’ye göç eden Özbek Türklerinin bir kısmı, Türkiye Cumhuriyeti devleti tarafından Hatay ilinde iskân edilmişlerdir. Hatay iline gelen Özbekler Antakya kent merkezine 20 kilometre mesafede bulunan Ovakent’te ikamet etmektedirler. Afganistan’da yaşadıkları sosyal ve kültürel ortamdan koparak farklı bir coğrafyada ikamet etmek zorunda kalan Özbek toplumunun göç ettikleri tarihten günümüze geçen 37 yıllık süre zarfında geleneklerini korumaya gayret ettikleri gözlenmektedir. Ovakent’te yaşayan Özbek toplumunun düğün, ölüm, asker uğurlama gibi hemen hemen tüm önemli sosyal ve kültürel etkinliklerinde yer alan Özbek pilavı, Özbekler için kimliğin bir göstereni olarak görünmektedir. Saha araştırmasını ve katılımlı gözlemi kapsayan etnografik çalışmada, Özbek pilavı, Özbek kimliğinin korunması ve aynı zamanda inşasında bir maddi kültür unsuru olarak ele alınmaktadır. Çalışmada, pilavın pişirilmesinden tüketilmesine uzanan süreçteki ritüeller beslenme antropolojisi ve tüketim bağlamında ele alınmaktadır.

🔖

Cite This Article

CENGİZ, A. K. (2019). Beslenme Antropolojisi Bağlamında Hatay Ovakent Özbek Türklerinde Pilav ve Kimliğin İnşası. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 - Sayı: 100, 953–969. https://ajindex.com/articles/102022

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Altunbay, M. (2016). Temel bir değer olarak Dede Korkut’ta misafirperverlik ve izzeti ikram. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi. S.56,ss. 359-371.
  2. Anderson, E.N. (2014). Everyone eats: Understanding food and culture. NYU. Appadurai, A. (1988). Introduction: Commodities and the politics of value. The social life of things: Commodities in cultural perspective.(ss. 3-63). New York: Cambridge University. Baudrillard, J. (2016). Tüketim toplumu söylenceleri yapıları. İstanbul:
  3. Ayrıntı. Bauman, Z. (2007). Consuming life. Malaysia: Polity. Bourdieu, P. (2015). Ayrım: Beğeni yargısının toplumsal eleştirisi. Ankara:
  4. Heretik. Cengiz, A.K. (2006). Dil kültür ilişkisi açısından Hatay’da iki dillilik. Yüksek Lisans Tezi. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi SBE Antropoloji ABD. Certeau, M., Giard, L., Mayol, P. (2009). Gündelik hayatın keşfi-II. (Ç.Eroğlu, E. Ataçay, Çev.). Ankara:
  5. Dost. Cohen, A.P. (1999), Topluluğun simgesel kuruluşu. (M. Küçük, Çev.). Ankara:
  6. Dost. Counihan, C.M. (2005). Introduction - Food and gender: Identity & Power. Food and Gender: Identity and Power. (C. Counihan and S.L. Kaplan, Edit.). (pp.1-11).India: Taylor &Francis. Çeltikci, O. (2010). Türk dünyası kültüründe doğum üzerine ortak uygulamalar. Journal of Azarbaijani Studies. S.6, ss. 511-521.
  7. Çetin, B. ve Gün, İ. (2015). Türkiye'ye göçen Özbeklerde iktisadi kültür ve adaptasyon süreci: Ovakent örneği (Hatay). Coğrafyaya adanmış bir ömür Prof. Dr. Hayati Doğanay - Atatürk Üniv. Yay. (1056), Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesi Yay. 131. Araştırmalar Serisi. S. 56, ss.535-570.
  8. Dietler, M. (2007). Culinary encounters: Food, identity, and colonialism. The archaeology of food and identity. Edit. K.C. Twiss. Center for Archaeological Investigations, Occasional. No. 34, pp. 218-242.
  9. Doğan, C. (2007). Kazak Türklerinde konukseverlik ve konuk ağırlama. Sosyoloji Konferansları. S. 36, ss. 27-44.
  10. Duymaz, A. (2005). Oğuz Kağan Destanı'ndan Dede Korkut'a toy geleneğinin simgesel anlamı ve Türk paylaşım modeli. Karadeniz Araştırmaları. S.5, ss. 37-60.
  11. Eraslan, A. (2015). Antakya’da yaşayan Özbeklerde Nevruz bayramı ve Nevruz tatlısı: Sümelek. folklor/edebiyat. (21. cilt). S. 84, ss.109-129.
  12. Eraslan, A. (2016). Antakya’da yaşayan Özbeklerde ‘Tüvekli Beşik’ geleneği. Çukurova Araştırmaları Dergisi. (2. cilt). S.1, ss. 39-51.
  13. Farquhar, J. (2006). Food, eating and the good life. Handbook of material culture. Great Britain: Sage. Fieldhouse, P. (1995). Food and nutrition: customs and culture