Ortopedi Doktorlarında Osteoporoz Farkındalığı

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı ülkemizde çalışan ortopedi doktorlarının primer osteoporozun tanı ve takibindeki farkındalığı ortaya koymaktır.Gereç ve Yöntem: Bu çalışma açık erişimli, web tabanlı, çevrimiçi anket çalışması olarak planlandı. Üniversite hastanesi, eğitim araştırma hastanesi, devlet ve özel hastanelerde çalışan 166 ortopedi doktoru çalışmaya dahil edildi.Bulgular: Doktorların %30,1’i postmenopozal hastalardan, %41,02’si 65 yaş üstü hastalardan, %38,6’sı kalça kırığı ile gelen hastalardan, %34,9’u vertebra kırığı ile gelen hastalardan, %4,8’i ön kol kırığı ile gelen hastalardan dual enerji X-ray absorbsiyometri (DXA) isterken, doktorların %30,1’i hiçbir hastadan DXA istemediklerini belirtti. Doktorların %63,9’u 65 yaş üstü kırıkla gelen hastayı osteoporoz açısından değerlendirmediğini söyledi. Frajilite kırığı tespit ettikleri hastalardan ortopedi doktorlarının %36,1’i D vitamini seviyesini istemediğini belirtti. Primer osteoporozda tedaviyi ortopedi doktorlarının %79,5’i DXA’nın T-skoruna, %15,7’si DXA’nın Z-skoruna, %55,4’ü yaşa, %37,7’si cinsiyete, %51,8’i frajilite kırığı varlığına, %37,3’ü daha önce kullandığı osteoporoz ilaçlarına, %13,3’ü FRAX risk sınıflamasına göre planladıklarını söyledi. Primer osteoporozda D vitamini düşüklüğü olan hastalara doktorların %22,9’u 300,000 IU 25 hidroksi vitamin D’yi [25(OH)D] içeren ampülleri oral olarak, %1,2’si bu ampülleri intramüsküler olarak verdiğini; doktorların %15,7’si 50,000 IU 25(OH)D içeren şişenin tümünü haftada bir oral olarak, %10,8’i bu şişeyi her gün damla olarak verdiğini söyledi.Sonuç: Ortopedi doktorlarının osteoporoz hastalarının tanı ve takibindeki bilgi düzeyi ve farkındalığı beklenenden daha düşüktür. Kırık tedavisinden sorumlu olan ortopedi doktorlarında bu durumu iyileştirmek için ek çalışmalar ve müdahale programları gereklidir.

Abstract

Objective: In this study, we aimed to evaluate the awareness of orthopaedic surgeons working in Turkey regarding the diagnosis and follow-up of primary osteoporosis. Materials and Methods: In this study designed as an open-access, web-based, online survey, 166 orthopaedic surgeons working in university hospitals, educational research hospitals and public and private hospitals were included. Results: Overall, 30.1% doctors stated that they request for a dual-energy X-ray absorptiometry (DXA) scan in postmenopausal patients, 41.02%, 38.6%, 34.9% and 4.8% in patients aged >65 years, those with hip fractures, with vertebral fractures and with forearm fracture, respectively, whereas 30.1% doctors stated that they did not request for a DXA scan from any patient. Further, 63.9% doctors reported that they did not evaluate patients aged >65 years with fractures for osteoporosis. Of the patients with fragility fractures, 36.1% orthopaedic doctors stated that they did not request for vitamin D results. In primary osteoporosis, 79.5% orthopaedic surgeons stated that they treated with DXA’s T-score, 15.7% with DXA’s Z-score, 55.4% with age, 37.7% with gender, 51.8% in fragility fractures, 37.3% of the osteoporosis drugs previously used and 13.3% according to the FRAX risk classification. In primary osteoporosis, 22.9% doctors stated that they administered patients low vitamin D ampoules containing 300,000 IU 25 (OH) vitamin D orally and 1.2% administered it intramuscularly; moreover, 15.7% doctors administered these patients 50,000 IU 25 (OH) vitamin D bottle orally once a week, and 10.8% prescribed the vitamin to be taken as drops daily. Conclusion: The knowledge and awareness of orthopaedic doctors in the diagnosis and follow-up of primary osteoporosis is lower than expected. Orthopaedic doctors involved in the treatment of fractures require additional studies and intervention programmes to improve their knowledge regarding this condition.