Kadına yönelik fiziksel şiddet: Acil servis başvurularının değerlendirilmesi

Kemalettin ACAR, Cem ŞENGÜL, Mustafa SERİNKEN, İbrahim TÜRKÇÜLER, Özgür KARCIOĞLU

Özet

Giriş: Bu çalışmada acil servise başvuran fiziksel şiddete maruz kalan kadın olguların epidemiyolojik özellikleri araştırıldı ve önleme stratejileri için veri sağlanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2004 - 31 Aralık 2006 yılları arasındaki üç yıllık zaman diliminde acil servise başvuran ve hakkında adli rapor düzenlenen tüm erişkin kadın olgular geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Çalışma kriterlerine uyan 182 olgu saptandı. Yaş ortalaması 31.7+12.2 bulundu. Olguların üçte birinde (%33.0, n=60), şiddeti uygulayan kişilerin eşler olduğu belirlendi. Altmış beş yaş ve üzeri gruptaki 16 olgunun en sık yabancı kişilerin şiddetine maruz kaldığı saptandı (%62.5, n=10). En sık görülen yaralanma mekanizmasının kunt yaralanma olduğu bulundu (%70.9, n=129). Vücut bölgeleri içerisinde şiddetin sıklıkla baş ve üst ekstremiteye uygulandığı saptandı (sırasıyla %28.6, n=52; %22.5, n=41). On dört olgunun (%7.7) adli raporunda hayati tehlike kararına varıldığı belirlendi. Toplam dört olgunun (ateşli silahla yaralanan üç olgu ve bir bıçaklanma olgusunun) hayatını kaybettiği saptandı (%2.2). Sonuç: Bölgemizde kadına yönelik fiziksel şiddet olguları sık görülmesine rağmen, bu olguların acil servislere başvuruları az sayıdadır. Ülkemizde yaralanma paternleri, yüksek riskli gruplar göz önünde tutularak koruyucu stratejiler geliştirilmelidir.

Abstract

Objectives: The aim of this study was to investigate theepidemiological features of women exposed to physical force and provide data in order to develop preventing strategies. Materials and Methods: The charts of female patients admitted to the emergency department who were composed a forensic report between 2004 and 2006 were evaluated retrospectively. Results: A total of 182 female patients were found to be eligible for the study. The mean age of the study cases was 31.7+12.2. Partners proceeded violence in one third of patients (33%, n=60). 10 (62.5%) of 16 patients over 65 years old were attacked by unfamiliar. Blunt trauma was the most seen injury (70.9%, n=129). The most traumatized regions were head and upper extremities, respectively (28.6%, n=52; 22.5%, n=41; respectively). Fourteen cases (7.7%) were assigned to have potentially life threatening injuries and four (2.2%) dead (three of them were gunshot injuries and one was stabbing). Conclusion: Although the violence against women is high in our region, emergency department presentations are low. Strategies for preventing violence should develop by analyzing injury patterns and women under risk.