Violence against women: Analysis of emergency department presentations

Kadına yönelik fiziksel şiddet: Acil servis başvurularının değerlendirilmesi

Kemalettin ACAR, Cem ŞENGÜL, Mustafa SERİNKEN, İbrahim TÜRKÇÜLER, Özgür KARCIOĞLU

Abstract

Objectives: The aim of this study was to investigate theepidemiological features of women exposed to physical force and provide data in order to develop preventing strategies. Materials and Methods: The charts of female patients admitted to the emergency department who were composed a forensic report between 2004 and 2006 were evaluated retrospectively. Results: A total of 182 female patients were found to be eligible for the study. The mean age of the study cases was 31.7+12.2. Partners proceeded violence in one third of patients (33%, n=60). 10 (62.5%) of 16 patients over 65 years old were attacked by unfamiliar. Blunt trauma was the most seen injury (70.9%, n=129). The most traumatized regions were head and upper extremities, respectively (28.6%, n=52; 22.5%, n=41; respectively). Fourteen cases (7.7%) were assigned to have potentially life threatening injuries and four (2.2%) dead (three of them were gunshot injuries and one was stabbing). Conclusion: Although the violence against women is high in our region, emergency department presentations are low. Strategies for preventing violence should develop by analyzing injury patterns and women under risk.

Özet

Giriş: Bu çalışmada acil servise başvuran fiziksel şiddete maruz kalan kadın olguların epidemiyolojik özellikleri araştırıldı ve önleme stratejileri için veri sağlanması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak 2004 - 31 Aralık 2006 yılları arasındaki üç yıllık zaman diliminde acil servise başvuran ve hakkında adli rapor düzenlenen tüm erişkin kadın olgular geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Çalışma kriterlerine uyan 182 olgu saptandı. Yaş ortalaması 31.7+12.2 bulundu. Olguların üçte birinde (%33.0, n=60), şiddeti uygulayan kişilerin eşler olduğu belirlendi. Altmış beş yaş ve üzeri gruptaki 16 olgunun en sık yabancı kişilerin şiddetine maruz kaldığı saptandı (%62.5, n=10). En sık görülen yaralanma mekanizmasının kunt yaralanma olduğu bulundu (%70.9, n=129). Vücut bölgeleri içerisinde şiddetin sıklıkla baş ve üst ekstremiteye uygulandığı saptandı (sırasıyla %28.6, n=52; %22.5, n=41). On dört olgunun (%7.7) adli raporunda hayati tehlike kararına varıldığı belirlendi. Toplam dört olgunun (ateşli silahla yaralanan üç olgu ve bir bıçaklanma olgusunun) hayatını kaybettiği saptandı (%2.2). Sonuç: Bölgemizde kadına yönelik fiziksel şiddet olguları sık görülmesine rağmen, bu olguların acil servislere başvuruları az sayıdadır. Ülkemizde yaralanma paternleri, yüksek riskli gruplar göz önünde tutularak koruyucu stratejiler geliştirilmelidir.