Okul Psikolojik Danışmanlarının Penceresinden Türk ve Suriyeli İlkokul Öğrencilerinin Gruplararası Empati Deneyimlerinin İncelenmesi

Intergroup Emphathy Levels of Turkish and Syrian Primary School Students from the Perspective of School Psychological Counselors

Özet

Araştırmanın genel amacı, aynı sınıflarda eğitim ve öğretim gören Türk ve Suriyeli ilkokulöğrencilerinin, birbirleri ile ne ölçüde empati kurabildiklerini, okul psikolojik danışmanlarınınpenceresinden incelemektir. Araştırma nitel bir çalışma olarak yapılandırılmıştır. Araştırmada nitel veritoplamak için standartlaştırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırma, 40 okul psikolojik danışmanıyla(8 erkek, 32 kadın) yüz yüze derinlemesine görüşmeler yapılarak gerçekleştirilmiştir. Türk ve Suriyeliilkokul öğrencilerinin, diğer sosyal kimliğe sahip, sıkıntı çeken, haksızlığa uğrayan ve üzgün olan birarkadaşlarını gördüklerinde hissettiklerinin ve gösterdikleri davranışların niteliğinin belirlenmesinde,birbirleriyle yaşadıkları arkadaşlık ilişkilerinin etkili olduğu saptanmıştır. Aynı zamanda, farklı sosyalkimliklere sahip kişiler arasında, ortak dil yeterliğinin, iletişimin, gruplararası temasın ve arkadaşlığınempati açısından belirleyici olduğu saptanmıştır. Üçüncü olarak en temel sonuç ise, Türk ve Suriyeliöğrenciler arasında arkadaşlık, sevgi, iletişim ve birbirlerine yönelik karşılıklı olumlu bir bakış açısı varsa,birbirlerinin yaşadıkları sıkıntılara, haksızlıklara ve üzüntüye karşı, daha duyarlı oldukları ve daha fazlayardım ve destek vermeye yöneldikleri saptanmıştır.

Abstract

Purpose of the study was to examine, through school psychological counselors’ perspective, the extent to which Turkish and Syrian primary school students show empathy towards each other. The study utilized qualitative research method. Interviews were conducted with 40 school counselors (8 males, 32 females). Friendship relations between Turkish and Syrian primary school students were found to influence the feelings and behavior of the students upon seeing a friend from the other group who was troubled, wronged and saddened. At the same time, proficiency in a common language, communication, intergroup contact and friendship were found to determine the quality and quantity of empathy between students from different social identities. Finally, the most fundamental result is that Turkish and Syrian students were more sensitive and more helpful and supportive of the hardships, wrongful treatment and sadness they experience if there was friendship, fondness, communication and a positive view of each other.