Zihinsel yetersizliği olan öğrencilere selam verme becerisinin öğretiminde videoyla model olmanın etkililiği

Effectiveness of video modelling in training students with ıntellectual disabilities to greet people when they meet

Özet

Bu çalışmada, zihinsel yetersizliği olan öğrencilere videoyla model olma yöntemi aracılığıyla selam verme becerisinin öğretilmesi planlanmıştır. Bunun için bu araştırmada, videoyla model olma uygulamasının zihinsel yetersizliği olan öğrencilere selam verme becerisini öğrenmeleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada, tek denekli araştırma modellerinden yoklama denemeli denekler arası çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya yaşları 10-11 arasında değişen zihinsel yetersizliği olan dört öğrenci ve yetersizliği olmayan 5 akran öğrenci katılmıştır. Araştırma bulguları; videoyla model olmayla öğretim sonucunda zihinsel yetersizliği olan öğrencilerin selam verme becerisini kazandıklarını ve bu becerileri kazanan öğrencilerin uygulama sona erdikten sonra da kullanmaya devam ettiklerini ve farklı ortam ve kişilere genellediklerini göstermiştir. Uygulama sona erdikten sonra, öğrencilerin anneleri ve devam ettikleri okuldaki öğretmenleri ile yapılan görüşmeler sonucunda, bu becerinin öğretiminden memnuniyet duyduklarını ve öğrencilerin çevrelerindeki arkadaşlarıyla öncekinden daha fazla etkileşime girdikleri yönünde bilgiler de elde edilmiştir. Bu bilgilerden, selam verme becerisinin öğrencilerin sosyal yeterliklerine katkı sağlayacak önemli bir sosyal beceri olduğunu ve akran etkileşimine önemli katkılar sağlayacağını söylemek mümkün olabilmektedir.

Abstract

This practice aims to teach students who have intellectual disabilities how to greet people when they meet them. The purpose of this research is to see the effects of video modelling practice over the mental retarded students, when they meet people. In this research, teaching the social skills to the students with mental retardations were evaluated with the effectiveness of teaching with video modelling, model of multiple probe design between subjects from research models of single subject design. In this research four students, whose ages ranged from ten to eleven attending a special education class at a primary school in Ankara and who had intellectual disabilities were participated. The peers group consisted of 3 girls and 2 boys who studied at the same elementary school with the target students (all of them were 11 years old and continue their studied at 5th grade class). Research findings showed that using the video modelling in teaching students with intellectual disabilities help them to acquire the skill of greeting people and after gaining those skills they continued to use the skills and have shown that they continue to use in different situation and to different people. After the interviews done with the mothers and the teachers of the students about the results of teaching the skill of greeting when meet people through video modelling, it was seen that they were satisfied with these skills to have been taught to the students. They also expressed that the students had more interaction with their friends around them in much earlier time.