Dergiler / Türk Üstün Zeka ve Eğitim Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 1
Açık Yönergeler & Yaratıcılığın Değerlendirilmesi
- Sayfa
- 33–46
- DOI
- —
Özet
Yaratıcılığı ölçme anlamında uzman görüşlerini metot olarak kabul eden yöntemler (ör. Konsensus Değerlendirme Tekniği) kaynak kullanımı bakımından maddi ve manevi açıdan oldukça külfetlidir. Ayrıca, değerlendirmeyi yapan uzmanların kişisel eğilimleri ve objektif tercihleri yapılan değerlendirmeler üzerinde önemli bir rol oynamaktadır. Konsensus Değerlendirme Tekniği bu şekilde uzman görüşleri temelli yaratıcılığın değerlendirilmesinde kullanılan metotlardan biridir. Bu durumlardan yola çıkarak, değerlendirmeyi yapacak olan uzmanların eğitilmesi ve bu eğitimlerinin diğer farklı alanlara da transfer edilebilmesi yaratıcılıkta uzman görüşüne bağlı değerlendirme sistemlerinin maddi ve manevi yükünü hafifletmek adına bir başka çözüm yoludur. Burada sunulan çalışma yaratıcılıkta değerlendirme yapacak olan kişilere hazırlanan bir eğitim sonucunda Açık Yönergeler kullanılarak kişilerin yaratıcılığın önemli boyutlarından biri olan özgünlük hakkında daha derin bilgi sahibi olmaları ve yaratıcı düşünme sisteminin içine dâhil olan diğer yapıların farkında olunması durumunu incelemiştir. Idea Density ve Keywords isimli yaratıcılığın ölçümünde kullanılan iki farklı objektif ölçme metodu kullanılarak, bu çalışma içinde kullanılan Açık Yönergeler ve kişilerin aldıkları eğitimlerin etkisi araştırılmıştır. Çalışma sonucuna göre konusunda uzman olmayan kişilerin eğitilerek yaratıcılıkta konusunda uzman olan kişiler gibi değerlendirmeler yapabileceği ve öğrenilen bilgilerin farklı alanlara da transfer edilebileceğini ortaya çıkmıştır
Abstract
Creativity assessment methods that rely on expert judges (i.e., the Consensual Assessment Technique) are resource intensive and particularly difficult to find expert judges, time intensive, and project costs are often obstacles to consider. Additionally, individual tendencies and subjective preferences play important roles in the assessments submitted by creativity judges. The CAT is one example of a system that used such judges; however, the CAT does not provide a solution for these resource requirements and CAT does not include training or norming for the expert judges. Furthermore, the transferability of the judges’ training to another subject or domain is another avenue to minimize the resource requirement for these assessment measures. The present study investigated workshop training of creativity judges by providing Explicit Instructions (EIs) in order to make them better informed about originality and more aware of the processes involved in creative production. Idea Density and Keywords quantitative methods were used to objectively observe the EIs and the effects of such training in the study. The results demonstrated that non-expert judges can be trained, and showed that the judges’ acquired knowledge can be transferred to other domains.