Riskli Gebeliklerde Gebelerin Ruhsal Durumları ve Stresle Başa Çıkma Biçimleri

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı; riskli gebelik tanısıyla kliniklerde tedavileri sürdürülen gebelerin, ruhsal durumları ve stresle başa çıkma biçimlerinin belirlenmesidir. Yöntem: Tanımlayıcı-kesitsel tipteki çalışma, Mayıs-Ağustos 2017 tarihlerinde, 66 gebenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. “Tanımlayıcı Bilgi Formu”, “Kısa Semptom Envanteri” ve “Stresli Durumlarla Başa Çıkma Envanteri-Kısa Formu” kullanılarak toplanan veriler, bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmada sıklıkla gestasyonel diyabet (%24,24) ve preeklempsi (%15,15) ile karşılaşıldığı belirlenmiştir. Duygusal sorunların paylaşımı, çalışma durumu, gebeliğin planlanma durumu, küretaj deneyimleme ve çocuk sahibi olma ruhsal durumun belirlenmesinde; çalışma durumu, doğum aralığı ve küretaj deneyimleme başa çıkma biçimlerinin belirlenmesinde etkili olduğu bulunmuştur (p≤0,05). Ayrıca, ruhsal durum ile başa çıkma biçimleri arasında anlamlı ilişki vardır (p≤0,05). Sonuç: Gestasyonel diyabet ve preeklempsi tanılarının öne çıktığı; gebenin ruhsal durumunun ve başa çıkma biçimlerinin belirlenmesinde, bazı bireysel ve ailesel özellikler ile obstetrik öykünün etkili olduğu bulunmuştur. Gebelerin eşleriyle birlikte değerlendirildiği sosyal destek sistemlerinin güçlendirilmesine yönelik planlamalar yapılabilir.

Abstract

Aim: Determining of the mental state and coping styles of pregnant women who were treated in clinics with the diagnosis of high-risk pregnancy is the aim. Methods: Descriptive-cross-sectional study was conducted between May-August 2017 with the participation of 66 pregnant women at risk. The data collected by using “Descriptive Information Form”, “Brief Symptom Inventory” and “Coping Inventory for Stressful Situations-Short Form” were analized on computer environment. Results: In the study, it was determined that gestational diabetes (24.24%) and preeclampsia (15.15%) diagnoses were prevalent . Sharing of emotional problems, working condition, planning of pregnancy, experiencing curettage, having a child were in determining of mental state; working condition, interbirth interval and experiencing curettage were in determining of coping styles found to be effective (p≤0,05). In addition, there were significant correlations between mental state and coping styles (p≤0,05). Conclusion: Gestational diabetes and preeclampsia diagnoses came to the fore; some individual, familial characteristics and obstetric history were found to be effective in determining mental state and coping styles of high-risk pregnant. Plans can be made for support system where pregnant women are evaluated with their spouses.