Mental States and Coping Styles with Stress of Women in High-Risk Pregnancy

Riskli Gebeliklerde Gebelerin Ruhsal Durumları ve Stresle Başa Çıkma Biçimleri

Abstract

Aim: Determining of the mental state and coping styles of pregnant women who were treated in clinics with the diagnosis of high-risk pregnancy is the aim. Methods: Descriptive-cross-sectional study was conducted between May-August 2017 with the participation of 66 pregnant women at risk. The data collected by using “Descriptive Information Form”, “Brief Symptom Inventory” and “Coping Inventory for Stressful Situations-Short Form” were analized on computer environment. Results: In the study, it was determined that gestational diabetes (24.24%) and preeclampsia (15.15%) diagnoses were prevalent . Sharing of emotional problems, working condition, planning of pregnancy, experiencing curettage, having a child were in determining of mental state; working condition, interbirth interval and experiencing curettage were in determining of coping styles found to be effective (p≤0,05). In addition, there were significant correlations between mental state and coping styles (p≤0,05). Conclusion: Gestational diabetes and preeclampsia diagnoses came to the fore; some individual, familial characteristics and obstetric history were found to be effective in determining mental state and coping styles of high-risk pregnant. Plans can be made for support system where pregnant women are evaluated with their spouses.

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı; riskli gebelik tanısıyla kliniklerde tedavileri sürdürülen gebelerin, ruhsal durumları ve stresle başa çıkma biçimlerinin belirlenmesidir. Yöntem: Tanımlayıcı-kesitsel tipteki çalışma, Mayıs-Ağustos 2017 tarihlerinde, 66 gebenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. “Tanımlayıcı Bilgi Formu”, “Kısa Semptom Envanteri” ve “Stresli Durumlarla Başa Çıkma Envanteri-Kısa Formu” kullanılarak toplanan veriler, bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmada sıklıkla gestasyonel diyabet (%24,24) ve preeklempsi (%15,15) ile karşılaşıldığı belirlenmiştir. Duygusal sorunların paylaşımı, çalışma durumu, gebeliğin planlanma durumu, küretaj deneyimleme ve çocuk sahibi olma ruhsal durumun belirlenmesinde; çalışma durumu, doğum aralığı ve küretaj deneyimleme başa çıkma biçimlerinin belirlenmesinde etkili olduğu bulunmuştur (p≤0,05). Ayrıca, ruhsal durum ile başa çıkma biçimleri arasında anlamlı ilişki vardır (p≤0,05). Sonuç: Gestasyonel diyabet ve preeklempsi tanılarının öne çıktığı; gebenin ruhsal durumunun ve başa çıkma biçimlerinin belirlenmesinde, bazı bireysel ve ailesel özellikler ile obstetrik öykünün etkili olduğu bulunmuştur. Gebelerin eşleriyle birlikte değerlendirildiği sosyal destek sistemlerinin güçlendirilmesine yönelik planlamalar yapılabilir.