UNESCO Dünya Miras Listelerinin Turizm Arzına Etkisi: Diyarbakır Örneği

The Impact of the UNESCO World Heritage Lists on Tourism Supply: Diyarbakır Case

Özet

2015 yılında Diyarbakır, Surları ve Hevsel Bahçeleri ile Dünya Miras Listesine girmiştir. Kültürel ya da doğal varlıkları Dünya Miras Listelerine kabul edilen destinasyonlarda, turizm açısından önemli değişimler görülebilmektedir. Bu çalışma, UNESCO Dünya Miras Listelerinin turizm arzına etkisini, Diyarbakır özelinde ve yerel paydaşlar üzerinden araştırmıştır. Çalışma nitel bir araştırma olup örnek olay yöntemini kullanmış ve birincil kaynaklardan görüşme tekniği ile veri toplamıştır. Bu bağlamda yerel turizm arzının paydaşları olan Diyarbakır'daki seyahat acentaları, konaklama işletmeleri ve kamu kurumlarının temsilcileriyle görüşülmüştür. Araştırmada UNESCO Dünya Miras Listesine girmek, turizmin yerel unsurları tarafından olumlu algılanmış olsa da Diyarbakır'da yaşanan terör olayları sebebiyle turizm arzı üzerinde olumlu yönde çok etkisi olmadığı anlaşılmıştır. Bununla birlikte Diyarbakır Kalesi ve Hevsel Bahçelerinin UNESCO Dünya Miras Listesine girmesi konusunda yerel paydaşların bilgi ve farkındalığının yeterli düzeyde olmadığı ortaya çıkmıştır. UNESCO Dünya Miras Listesine girdikten sonra kentin turizm arz kaynaklarında önemli bir gelişme olmadığı; ilgili paydaşlar tarafından hali hazırda kentin turizm olanaklarını güçlendirecek düzeyde çalışmaların yürütülmediği görülmüştür. Dünya Miras Listesi’ne girmenin yerelde çok önemsenmediği, gerek tanıtım gerekse pazarlama stratejisi olarak da bundan yeterli düzeyde yararlanılmadığı anlaşılmıştır.

Abstract

In 2015 Diyarbakır entered the World Heritage List with its ¨Diyarbakır Walls and Hevsel Gardens¨. The significant changes can be seen in the destinations that are accepted to the World Heritage Lists with cultural or natural assets, in terms of tourism. This study investigated the impact of the UNESCO World Heritage Lists on tourism supply specifically Diyarbakır and through local stakeholders. As a qualitative research, this study used the case study method and collected data from the primary sources by interview technique. In this context, representatives of travel agencies, accommodation businesses, and public institutions in Diyarbakır, which are stakeholders of local tourism, were interviewed. Although the process was perceived positively by the local stakeholders of tourism, it was understood that there was no positive effect on tourism supply due to the terror events in Diyarbakir. On the other hand, it has been revealed that the knowledge and awareness of the local stakeholders about the UNESCO World Heritage List and Diyarbakır are not sufficient. After entering the UNESCO World Heritage List, there is no significant development in the tourism supply sources of the city; it has been observed that the relevant stakeholders have not carried out efficient studies to strengthen the tourism opportunities of the city. It has also been understood that access to the World Heritage List has not been taken into consideration as a promotional and marketing strategy, which is not very important at the local level.