Dergiler / Humanities Sciences / 2018 / Cilt: 13 Sayı: 3

KÜLTÜR MİRASININ SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİNDE ALAN TANIMI: TAŞKALE KAYA OYMA TAHIL AMBARLARI ÖRNEĞİ

Sayfa
36–56
Yayın Tarihi
2018-07-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anadolu’nun geçmişteki çok kültürlülüğüne, Anadolu'nun ve Rumeli’nin Türkleştirilmesine tanıklık etmesi ve Atatürk'ün ata yurdu olması, köyün sosyal ve kültürel boyutlardaki değerini de açıklamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı 2000’li yıllarla koruma politikalarındaki yeni(lenen) açılımlardan, “değer odaklı alan tanımı” yaklaşımın taşınmaz kültür mirasını yaşatma sürecindeki etkinliğini ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda, UNESCO’nun (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütünün) son onlu yıllarla, elitist yaklaşımlarla göz ardı edilen ya da kaybedilmek üzere olan doğal ve kültürel miras değerlerini önemsemek için oluşturduğu tematik çalışmalardan kaya sanatı ve kaya oyma mekânları incelenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Anadolu’nun geçmişteki çok kültürlülüğüne, Anadolu'nun ve Rumeli’nin Türkleştirilmesine tanıklık etmesi ve Atatürk'ün ata yurdu olması, köyün sosyal ve kültürel boyutlardaki değerini de açıklamaktadır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Kültür Miras · Sürdürülebilirlik · Koruma Alanı

Özet

Bu çalışmanın amacı 2000’li yıllarla koruma politikalarındaki yeni(lenen) açılımlardan, “değer odaklı alan tanımı” yaklaşımın taşınmaz kültür mirasını yaşatma sürecindeki etkinliğini ortaya koymaktır. Böylece alan tanımının, bütünleşik ve sürdürülebilir koruma yaklaşımıyla öngörülen miras yönetim modeline göre koruma sürecindeki ya da başarısındaki önemi vurgulanmaktadır. Bu kapsamda, UNESCO’nun (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütünün) son onlu yıllarla, elitist yaklaşımlarla göz ardı edilen ya da kaybedilmek üzere olan doğal ve kültürel miras değerlerini önemsemek için oluşturduğu tematik çalışmalardan kaya sanatı ve kaya oyma mekânları incelenmektedir. Dünya Mirası Kapadokya bölgesine sınırdaş konumda ve bu bölgede yer alan kaya oyma mekânlara eşdeğer nitelikteki taşınmaz kültür mirasına sahip olan Taşkale Köyü ve köydeki kaya oyma tahıl ambarları çalışma alanı olarak belirlenmiştir. Bu köy taşınmaz değerleriyle birlikte somut olmayan kültür mirasıyla sadece bulunduğu yerin değil, bölgenin ve ülkenin sosyal tarihine de ışık tutmaktadır. Anadolu’nun geçmişteki çok kültürlülüğüne, Anadolu'nun ve Rumeli’nin Türkleştirilmesine tanıklık etmesi ve Atatürk'ün ata yurdu olması, köyün sosyal ve kültürel boyutlardaki değerini de açıklamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLTEKİN, N. T., UYSAL, M. (2018). KÜLTÜR MİRASININ SÜRDÜRÜLEBİLİRLİĞİNDE ALAN TANIMI: TAŞKALE KAYA OYMA TAHIL AMBARLARI ÖRNEĞİ. Humanities Sciences, Cilt: 13 Sayı: 3, 36–56. https://ajindex.com/articles/992573

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Angillis, V., (2005). Mesa Verde National Park. whc.unesco.org/en/documents/116756 (Erişim Tarihi: 19.05.2018). • Anzerlioğlu, Y., (2003). Karamanlı Ortodoks Türkler. Ankara: Phoenix Yayınları. • Anzerlioğlu, Y., (2009). Tarihi Verilerle Karamanlı Ortodoks Türkler. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, 51:170-188. • Aydın, M., (2002). Bizans Kilisesinde İkonoklast (Tasvir Kırıcı) Hareketin Kökenleri, Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 13:15-14. • Bandarin, F., (2005). Rock-Hewn Churches Lalibela. https://whc.unesco.org/en/list/18/gallery/, Erişim Tarihi: 29.06.2018). • Çetin, M., (2017). Taşkale Tahıl Ambarları Farklı Mimarisi İle İlgi Odağı. https://www.aa.com.tr/tr/kultur-sanat/taskale-tahil-ambarlari-farkli-mimarisi-ile-ilgi-odagi/892624 (Erişim Tarihi: 15.06.2018). • Chiu, V.K.H., (2010). Rock-Hewn Churches Lalibela. https://whc.unesco.org/en/list/18/gallery/, Erişim Tarihi: 29.06.2018). • Çiçek, A., (2013). Türklerde İskân Siyaseti. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2.2:29-46. • Doğan, M.S. ve Doğan, C., (2004). Tarihsel Gelişim Sürecinde Yörükler. Sosyoloji Konferansları Dergisi, 30:15-29. • Ekin, C., (2017). Karamanlıların Soy Kütükleri Karamanlıca (Grek Harfli Türkçe) Kitabeli Mezar Taşları. Sanat Tarihi Dergisi, 26.2:221-241. • Eröz, M., (1991). Yörükler. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı. • Feilden, B.M. and Jokilehto, J., (1993). Management Guidelines for World Cultural Heritage Sites. (First edition).Rome: ICCROM. • Gray, M., (2008). Rock-Hewn Churches Lalibela. https://whc.unesco.org/en/list/18/gallery/, Erişim Tarihi: 29.06.2018). • Güler, A., (2017). Atatürk'ün Soyu Kızıl Oğuzlar ve Konyaklar. 2. baskı, İstanbul: Berikan Basımevi. • Gültekin, N., (2010-a). Kültürel Miras Alanlarının Yönetimi. Yasal ve Yönetsel Boyutlarıyla Planlama, Prof.Dr. Feral Eke Anısına, Ankara: GÜ. Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü, 258-269. • Gültekin, N., (2010-b). Kültür Mirasını Korumada Alan Yönetimi ve Kent Planlama. Dünya Şehircilik Günü 34. Kolokyumu Bildiriler Kitabı: Planlamanın Dili, Kayseri: TMMOB-ŞPO,237-250. • ICOMOS, (1999). Burra Charter. https://australia.icomos.org/wp-content/uploads/BURRA_CHARTER.pdf, (Erişim Tarihi:16.04.2018). • ICOMOS, (2010).
  2. Rock Art, Pre nomination Guidelines. http://openarchive.icomos.org/268/1/ICOMOS_Rock_Art_Guidelines_2010_EN.pdf, (Erişim Tarihi:11.02.2018). • ICOMOS, (2017). Thematic Studies for the World Heritage Convention. https://