KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / HAYEF Journal of Education / 2006 / Cilt: 3 Sayı: 2

TÜRKİYE'DEKİ REHBERLİK HİZMETLERİNİN TARİHSEL GELİŞİMİ

Cengiz POYRAZ
Sayfa
187–209
Yayın Tarihi
2012-03-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunlardan bazıları şunlardır; her okulda psikolojik danışman bulunmaması veya az olması, çalışma koşullarının uygun olmaması, mesleğin standartlarının netleşmemesi, psikolojik danışmanların değişik sorun alanları konusunda yardım becerileri konusunda yeterliliğe sahip olmaması, alana personel seçiminde ve seçilen personelin ünvan ve kimliğinde netliğin olmaması gibi sorunlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada profesyonel bir yardım hizmeti olan rehberliğin Türkiyedeki gelişimi ve durumu incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Rehberlik hizmetleri dünyadaki gelişmelerden de esinlenerek 1950'li yıllarda Türk eğitim sisteminde yerini almaya başlamış, devamında eğitim şuralarında ve kalkınma planlarında rehberliğin önemi ve gereğine vurgular yapılmıştır. 1970'li yıllarda okullarda rehberlik servisleri kurulmuş, 1980'li yıllarda üniversiteler alana uzman yetiştirmeye başlamış, 1990'lı yıllarda alan uzmanları örgütlenerek alanın sorunlarını tartışmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bunlardan bazıları şunlardır; her okulda psikolojik danışman bulunmaması veya az olması, çalışma koşullarının uygun olmaması, mesleğin standartlarının netleşmemesi, psikolojik danışmanların değişik sorun alanları konusunda yardım becerileri konusunda yeterliliğe sahip olmaması, alana personel seçiminde ve seçilen personelin ünvan ve kimliğinde netliğin olmaması gibi sorunlardır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Rehberlik ve Psikolojik Danışma · Rehberlik Modelleri · Rehber Uzman ve Psikolojik Danışman

Özet

Bu çalışmada profesyonel bir yardım hizmeti olan rehberliğin Türkiyedeki gelişimi ve durumu incelenmiştir. Rehberlik hizmetleri dünyadaki gelişmelerden de esinlenerek 1950'li yıllarda Türk eğitim sisteminde yerini almaya başlamış, devamında eğitim şuralarında ve kalkınma planlarında rehberliğin önemi ve gereğine vurgular yapılmıştır. 1970'li yıllarda okullarda rehberlik servisleri kurulmuş, 1980'li yıllarda üniversiteler alana uzman yetiştirmeye başlamış, 1990'lı yıllarda alan uzmanları örgütlenerek alanın sorunlarını tartışmaya başlamıştır. Bu örneklerden de görüldüğü gibi geçen 50 yıllık süreç içerisinde oldukça önemli gelişmeler kat edilmiştir. Önemli gelişmeler yaşanmasına karşın rehberlik hizmetlerinin sürdürülmesinde bazı sorunlar hala güncelliğini korumaktadır. Bunlardan bazıları şunlardır; her okulda psikolojik danışman bulunmaması veya az olması, çalışma koşullarının uygun olmaması, mesleğin standartlarının netleşmemesi, psikolojik danışmanların değişik sorun alanları konusunda yardım becerileri konusunda yeterliliğe sahip olmaması, alana personel seçiminde ve seçilen personelin ünvan ve kimliğinde netliğin olmaması gibi sorunlardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

POYRAZ, C. (2012). TÜRKİYE'DEKİ REHBERLİK HİZMETLERİNİN TARİHSEL GELİŞİMİ. HAYEF Journal of Education, Cilt: 3 Sayı: 2, 187–209. https://ajindex.com/articles/992507

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Devlet Planlama Teşkilatı, (1998). Planlı Dönemde Temel Eğitim ve Lise Seviyeli Eğitimin Yeniden düzenlenmesi ile İlgili Politika ve Uygulamalar, Ankara DPT Sosyal Planlama Başkanlığı. Doğan, S. (1992). "Başlangıcından Bugüne Türk Resmi Dokümanlarında Rehberlik Kavramı ve Anlayışı", Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, Cilt 1, Sayı 2, Ankara, s.29. Erkan.S. (2002). "Rehberlik Nedir", İlköğretimde Rehberlik. (Ed: Yıldız Kuzgun), Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, s.1-16. Etik Kurallar Kitapçığı, (1995). pdr-der yay., Ankara.
  2. Erdem, M., Akman.Y. (2004). Gelişim ve Öğrenme. Arkadaş Kitapevi,13.Baskı,
  3. Ankara.
  4. Erdoğan, İ. (2000).
  5. Çağdaş Eğitim Sistemleri, Sistem Yayıncılık, İstanbul, 4. baskı. Öğrenmek Gelişmek Özgürleşmek, (2004).
  6. Sistem Yayıncılık, İstanbul. Eğitimde Değişim Yönetimi, (2002).
  7. Pegem Yayıncılık. Ankara.
  8. Gysbers, Norman C. (2001). School Guidance and Counselîng in The 21 st Century: Remember The Past Into The Future" Professional School Counseling. Dec 2001, www.FindArticles Pubüoations. (14.07.2006).
  9. Kalın, Ş. (1999). "Ankara İli İlköğretim Okullarında Görevli Rehber Öğretmenleri "İlköğretimde Rehberlik" Konusundaki Görüşleri", Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Karadeniz Teknik Üniversitesi sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon, Korkut, F. (2004). Okul Temelli Önleyici rehberlik ve Psikolojik Danışma, Anı Yayıncılık, Ankara.
  10. Kepçeoğlu, Muharrem (2001). Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Alkim Yayınevi.
  11. Ankara. (1976). "Okul Danışmanlarının Mesleki Problemleri", H.Ü. Sosyal ve beşeri Bilimler Dergisi, C.VIIİ. 1-2. (1986). "Okullardaki Psikolojik Danışma ve Rehberlik Uygulamalarının Temel Sorunları" Journal of Human Sciences/İnsan Bilimleri Dergisi, C.V1.0DTÜ. Koç, 2. (1998). "Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde Görev Yapan Rehber Öğretmenlerin İşdoyumlarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi", (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara,
  12. Kuzgun, Y. (1997).
  13. Rehberlik ve Psikolojik Danışma, Ankara: ÖSYM Yay.,.(2000).
  14. Meslek Danışmanlığı, Nobel Yay. Ankara.(1982). Mesleki Rehberliğin Bireylerin Yetenek ve İlgilerini Tanımalarına Etkisi. A.Ü. Eğitim Bilimleri Yay. No: 118 Ankara,. Milli Eğitim Bakanlığı, (1961)
  15. VII. Milli Eğitim Şurası Dokümanları, Orta Öğretim Komitesi raporu, Ankara M.E.B. Basımevi. Milli Eğitim Bakanlığı, (1970).W//. Milli Eğitim Şurası, Ankara Milli Eğitim Bakanlığı, (1981).
  16. X. Milli Eğitim Şurası, Ankara. Milli Eğitim Bakanlığı, (1982).
  17. XI. Milli Eğitim Şurası, Ankara. Milli Eğ