KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / HAYEF Journal of Education / 2015 / Cilt: 12 Sayı: 2

SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETMEN ADAYLARININ SİYASİ KARARLARINDA MEDYANIN ETKİLİLİĞİ

Nihal BALOGLU UGURLU
Sayfa
99–115
Yayın Tarihi
2015-07-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmadan elde edilen bulgular, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının neredeyse yarısının kendi siyasi görüşlerini kendilerinin yapılandırdıklarını, medyayı siyasi kararlarını şekillendirirken etkili bir faktör olarak görmediklerini, bu etkisizliğin temelinde de medyaya olan güvensizliğin yer aldığını göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının herhangi bir demokratik süreç içerisinde aldıkları siyasi kararlarda medya etkililiğini belirlemek için, onların görüşlerine başvurmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarama modelinin kullanıldığı araştırma, 2014-2015 öğretim yılının Bahar döneminde Türkiye’nin farklı üniversitelerindeki Eğitim Fakültelerinde öğrenim gören toplam 411 Sosyal Bilgiler öğretmen adayı ile birlikte yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilen bulgular, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının neredeyse yarısının kendi siyasi görüşlerini kendilerinin yapılandırdıklarını, medyayı siyasi kararlarını şekillendirirken etkili bir faktör olarak görmediklerini, bu etkisizliğin temelinde de medyaya olan güvensizliğin yer aldığını göstermiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2014-2015 Verileri
⚙️Değişkenler:medya · medya okuryazarlığı · sosyal bilgiler öğretmen adayları

Özet

Bu araştırmanın amacı, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının herhangi bir demokratik süreç içerisinde aldıkları siyasi kararlarda medya etkililiğini belirlemek için, onların görüşlerine başvurmaktır. Tarama modelinin kullanıldığı araştırma, 2014-2015 öğretim yılının Bahar döneminde Türkiye’nin farklı üniversitelerindeki Eğitim Fakültelerinde öğrenim gören toplam 411 Sosyal Bilgiler öğretmen adayı ile birlikte yürütülmüştür. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından geliştirilmiş, medyaya yönelik tutum ölçeği ile elde edilmiştir. Verilerin analizi SPSS 16.0 istatistik paket programı ile çözümlenmiş ve betimsel istatistik yöntemleri ile yorumlanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının neredeyse yarısının kendi siyasi görüşlerini kendilerinin yapılandırdıklarını, medyayı siyasi kararlarını şekillendirirken etkili bir faktör olarak görmediklerini, bu etkisizliğin temelinde de medyaya olan güvensizliğin yer aldığını göstermiştir. Aslında, Sosyal Bilgiler öğretmen adayları, medyanın siyasal anlamda toplum üzerinde etkili olabilecek bir potansiyelinin de olduğunu düşünmektedirler. Araştırmanın en genel sonucu ise, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının, siyasi konularla ilgili medyaya yönelik tutumlarının olumsuz düzeye daha yakın olduğudur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UGURLU, N. B. (2015). SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETMEN ADAYLARININ SİYASİ KARARLARINDA MEDYANIN ETKİLİLİĞİ. HAYEF Journal of Education, Cilt: 12 Sayı: 2, 99–115. https://ajindex.com/articles/992376

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Altun, A. (2009). 21. yüzyıl vatandaşlığı için gerekli bir beceri olarak medya okuryazarlığı: UNESCO, AB ve Türkiye Örnekleri, I. Uluslararası Avrupa Birliği, Demokrasi, Vatandaşlık ve Vatandaşlık Eğitimi Sempozyumu, Uşak. Altun, A. (2010). Medya okuryazarlığının Sosyal Bilgiler programlarıyla ilişkilendirilmesi ve öğretimi, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Gazi Üniversitesi,
  2. Ankara,
  3. Türkiye. Apospori, E., Avlonitis G. & Zisouli, M. (2010). Political culture and perception of political marketing tools: a cross-generational comparison, Journal of Political Marketing, 9, 111–134.
  4. Arslan, A. (2002). Medyanın birey, toplum ve kültür üzerine etkileri, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-12.
  5. Arslan, A. (2005). Türkiye’de medya-toplum ilişkisi ve medyanın profesyonellik etiği üzerine sosyolojik bir değerlendirme, Akademik Bakış, Türk Dünyası Celalabad İşletme Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 1-9.
  6. Asrak Hasdemir, T. (2012). Gelenekselden yeni medya okuryazarlığına: Türkiye örneğinde bir değerlendirme, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (2), 23-40.
  7. Aufderheide, P. (1993). Media literacy: a report of the national leadership conference on media literacy. Aspen: Aspen Institute, ERIC Document Reproduction Service No. ED 365 294. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32, 470-483.
  8. Cangöz, İ. (2012). İletişim kuramları, (s. 51-71), Medya ve İletişim, (Ed. H. İbrahim Gürcan), Eskişehir: Anadolu Ünv. Yayınları.
  9. Deveci, H. ve Çengelci, T. (2008). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarından medya okuryazarlığına bir bakış, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 25-43.
  10. Dilber, F. (2014). Kitle iletişim araçları ve suç olgusu, Sosyal ve Ekonomı̇k Arastırmalar Dergı̇si, 16 (Özel Sayı I): 60-66.
  11. Doğan, N. K. ve Taşköprülü, Ş. S. (2008). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin medya okuryazarlığı kavramı bağlamında medyayı kullanmaya yönelik tutumlarının belirlenmesi, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 32, 81-96.
  12. Güllüoğlu, Ö. (2012). Bir kitle iletişim aracı olarak televizyonun popüler kültür ürünlerini benimsetme ve yayma işlevi üzerine bir değerlendirme, Global Media Journal Turkish Edition, 2(4), 64-86.
  13. Kalaycı, Ş. (Ed). (2006). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (2. Baskı), Ankara:
  14. Asil Yayın Dağıtım. Kara, T. (2011). Görsel medyanın aile bireyleri üzerindeki etkisi üzerine bir araştırma, TÜİK Uzmanlık Tezi, [Çevrimi