KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / HAYEF Journal of Education / 2015 / Cilt: 12 Sayı: 1

3B SENKRON ORTAMLARA ÖĞRETİCİNİN GÖRÜNTÜLÜ VEYA AVATARLA KATILIMININ ÖĞRENCİLERİN MEMNUNİYET DÜZEYİNE ETKİSİ

-

Murat ÇOBAN
Arif TOPUZ
Embiya ÇELİK
Selçuk KARAMAN
Sayfa
35–51
Yayın Tarihi
2015-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırmadan elde edilen bulguların, 3B sanal ortamlarda öğretici-öğrenci ve öğrenci-öğrenci etkileşiminin arttırılması konusunda yapılacak çalışmalar için yararlı olabileceği düşünülmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Uzaktan eğitimde en önemli konulardan birisi etkileşimdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Etkileşim sayesinde öğ- renciler birbirleriyle ve öğreticiyle daha verimli iletişim kurabilirler.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırmadan elde edilen bulguların, 3B sanal ortamlarda öğretici-öğrenci ve öğrenci-öğrenci etkileşiminin arttırılması konusunda yapılacak çalışmalar için yararlı olabileceği düşünülmektedir
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Uzaktan Eğitim · 3B Sanal Dünyalar · Avatar Öğretici

Özet

Uzaktan eğitimde en önemli konulardan birisi etkileşimdir. Etkileşim sayesinde öğ- renciler birbirleriyle ve öğreticiyle daha verimli iletişim kurabilirler. Bu çalışmada 3B senkron ortamlarda öğreticinin öğrencilerle ve öğrencilerin birbirleriyle olan etkileşimi incelenmiştir. Bu araştırmanın amacı; öğreticinin 3B senkron ortama canlı web kamera görüntüsüyle veya avatarıyla katılımının öğrencilerin memnuniyet düzeyine olan etkisini araştırmaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması modelinin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubunu Atatürk Üniversitesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü’nde öğrenim gören üçüncü sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. 25 öğrencinin katıldığı çalışma sonunda rastgele dokuz öğrenci seçilmiş ve bu öğrencilerle odak grup görüşmesi yapılmıştır. Toplanan veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Elde edilen kod ve temalar betimlenerek özet tablolarla görselleştirilmiştir. Araştırma sonucunda öğrenciler; öğreticinin ders sürecine avatarıyla katılmasından ziyade canlı görüntüsüyle katılmasının daha etkili olduğunu ifade etmişlerdir. Bu araştırmadan elde edilen bulguların, 3B sanal ortamlarda öğretici-öğrenci ve öğrenci-öğrenci etkileşiminin arttırılması konusunda yapılacak çalışmalar için yararlı olabileceği düşünülmektedir

Abstract

One of the most important issues in distance education interaction. The effectiveness of the interaction enables students to communicate more effectively with each other and supervised. Students, and students in sync with each other tutorial 3D environments in this study examined the interaction. The purpose of this study, tutorial, 3D synchronous environment, participation in a live web camera image or with avatar investigate the effect of the level of students’ satisfaction. The population of the study used qualitative research methods, case studies, model, Ataturk University, Department of Computer Education and Instructional Technology students are studying in

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇOBAN, M., TOPUZ, A., ÇELİK, E., KARAMAN, S. (2015). 3B SENKRON ORTAMLARA ÖĞRETİCİNİN GÖRÜNTÜLÜ VEYA AVATARLA KATILIMININ ÖĞRENCİLERİN MEMNUNİYET DÜZEYİNE ETKİSİ. HAYEF Journal of Education, Cilt: 12 Sayı: 1, 35–51. https://ajindex.com/articles/992325

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Anderson, R., Beavers, J., VanDeGrift, T., & Videon, F. (2003, November). Videoconferencing and presentation support for synchronous distance learning. In Frontiers in Education, 2003. FIE 2003 33rd Annual (Vol. 2, pp. F3F-13). IEEE. Baddeley, A. (1993). Your Memory: A User’s Guide. New York: Avery Publishing Group. Berge, Z.L. (1999). Interaction in post-secondary web-based learning. Educational Technology, 31(1), 5–11.
  2. Bouhnik, D., & Marcus, T. (2006). Interaction in distance‐learning courses. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 57(3), 299-305.
  3. Can, T. (2012). Yabancı dil öğretimi bağlamında öğrenen özerkliğinin sanal öğrenme ortamları yoluyla desteklenmesi. Hasan Âli Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 72-85.
  4. Carrell, L. J. & Menzel, K. E. (2001). Variations in learning, motivation, and perceived immediacy between live and distance education classrooms.Communication Education, 50(3), 230-240.
  5. Christou, C. (2009). Virtual Reality in Education. Affective, Interactive, and Cognitive Methods for E-Learning Design: Creating an Optimal Education Experience, 228. Dalgarno, B., & Hedberg, J. (2001). 3D learning environments in tertiary education. In Ascilite’01: Meeting at the crossroads (pp. 33-36).
  6. Dannenberg, R. A. (2010, March). Computer Games and Virtual Worlds: A New Frontier in Intellectual Property Law. American Bar Association: USA. Dehn, D. M., & van Mulken, S. (2000). The impact of animated interface agents: A review of empirical research. International Journal of Human–Computer Studies, 52, 1–22.
  7. Dickey, M.D. (2003). 3D Virtual Worlds: An Emerging Technology for Traditional and Distance Learning. Proceedings of Ohio Learning Network. OH: Columbus. Dunsworth, Q., & Atkinson, R. K. (2007). Fostering multimedia learning of science: Exploring the role of an animated agent’s image. Computers & Education, 49(3), 677-690.
  8. Ekiz, D. (2003). Eğitimde araştırma yöntem ve metotlarına giriş: Nitel, nicel ve eleştirel kuram metodolojileri. Ankara:
  9. Anı yayıncılık. Fırat, M. (2010). Learning in 3D virtual worlds and current situation in Turkey.Procedia-Social and Behavioral Sciences, 9, 249-254.
  10. Godwin, R. (2003). Tools for Distance Education: Toward Convergence and Integration. Language Learning & Technology, 7 (3), 18-22.
  11. Green, J.M, Draper A.K & Dowler E.A (2003) Short cuts to safety: risk and ‘rules of thumb’ in accounts of food choice. Health, Risk and Society, 5, 33–52.
  12. Guynup, S., & Carlson, K. (2000). Avatar as content