KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / HAYEF Journal of Education / 2016 / Cilt: 13 Sayı: 2

ERGENLER İÇİN SOSYAL DIŞLANMA ÖLÇEĞİ: TÜRKÇE GEÇERLİK VE GÜVENİRLİĞİ

Ostracism Experience Scale for Adolescents: Turkish Validity and Reliability

Çare SERTELİN MERCAN
Sayfa
175–186
Yayın Tarihi
2016-10-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dış ölçüt geçerliliğini sınamak amacıyla UCLA yalnızlık ölçeği farklı bir gruba (n= 343) uygulanmış, korelasyon katsayısı görmezden gelinme alt boyutu için .55, dışlanma alt boyutu için .45 olarak elde edilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı Gilman, Carter-Sowell, DeWall, Adams, and Carboni (2013) tarafından geliştirilen Ergenler İçin Sosyal Dışlanma Yaşantısı Ölçeği (SDYÖ)’nin Türkçe uyarlama çalışmasını yapmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma Istanbul ilinde 14-17 yaş aralığında toplam 461 ergen ile yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Dış ölçüt geçerliliğini sınamak amacıyla UCLA yalnızlık ölçeği farklı bir gruba (n= 343) uygulanmış, korelasyon katsayısı görmezden gelinme alt boyutu için .55, dışlanma alt boyutu için .45 olarak elde edilmiştir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2013 Verileri
⚙️Değişkenler:ergenlik · dışlanma yaşantısı ölçeği · görmezden gelinme dışlanma

Özet

Bu çalışmanın amacı Gilman, Carter-Sowell, DeWall, Adams, and Carboni (2013) tarafından geliştirilen Ergenler İçin Sosyal Dışlanma Yaşantısı Ölçeği (SDYÖ)’nin Türkçe uyarlama çalışmasını yapmaktır. Çalışma Istanbul ilinde 14-17 yaş aralığında toplam 461 ergen ile yürütülmüştür. Doğrulayıcı ve Açımlayıcı faktör analizleri sonucunda ölçeğin orijinal çalışmadaki faktör yapısını koruyarak Türkiye’de de kullanılabilecek bir ölçme aracı niteliği taşıdığı görülmüştür. Toplam 11 maddeden oluşan ölçekte iki alt boyut mevcuttur. Öz-değerlendirme biçiminde, 5’li likert tipinde bir ölçek olup, sosyal dışlanmanın iki alt boyutunu değerlendirmektedir. Birinci boyut görmezden gelinme (5 madde) ikinci boyut ise dışlanma (6 madde) deneyimini ölçmektedir. Maddelerin faktör yükleri .83 ile .59 arasında değişmektedir. Ölçeğin madde toplam korelasyon katsayıları .83 ile .75 arasında değişmektedir. Ölçeğin iç tutarlılık Cronbach alfa katsayıları görmezden gelinme alt boyutu için.82, dışlanma alt boyutu için .83 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin test tekrar test güvenirlilik katsayıları görmezden gelinme alt boyutu için .65, dışlanma alt boyutu için .63 olarak hesaplanmıştır. Dış ölçüt geçerliliğini sınamak amacıyla UCLA yalnızlık ölçeği farklı bir gruba (n= 343) uygulanmış, korelasyon katsayısı görmezden gelinme alt boyutu için .55, dışlanma alt boyutu için .45 olarak elde edilmiştir

Abstract

Purpose of the study is to realize the Turkish adaptation, validity and reliabilitystudy of Ostracism Experience Scale for Adolescents (OES-A), which was developed by Gilman, Carter-Sowell, DeWall, Adams, and Carboni (2013). The study was conducted with 461 adolescents aged between 14 and 17, in Istanbul. Exploratory and Confirmatory Factor analyses revealed that Turkish version of the scale has preserved the two factor construct of the original scale. OES-A consists of totally 11 items, distributed in two subscales. OES-A is a self-report, five point likert type instrument that measures two ostracism subtypes: Exclusion (6 items) and Ignorance (5 items). Factor loadings of the items are ranged from .83 to .59. All item-total correlations coefficients fell with the range of .75 and .83. Cronbach Alpha Coefficients were calculated as .82 for Ignorance Scale, and .83 for Exclusion Scale. Test re-test coefficients were found to be .65 for Ignorance Scale, and .63 for Exclusion Scale. In order to test the convergent validity of the instrument UCLA Loneliness Scale was administrated to another group of participants (n=343), correlations between two scales is calculated .55 for Ignorance Scale, and .45 for exclusion Scale.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MERCAN, Ç. S. (2016). ERGENLER İÇİN SOSYAL DIŞLANMA ÖLÇEĞİ: TÜRKÇE GEÇERLİK VE GÜVENİRLİĞİ. HAYEF Journal of Education, Cilt: 13 Sayı: 2, 175–186. https://ajindex.com/articles/992302

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Arı, R., & Hamarta, E. (2000). Investigation of social skills and loneliness levels of university students with respect to their personal characteristics. Selçuk University Journal of Faculty of Education, 10, 121-134.
  2. Asher, S., Hymel, S., & Renshaw, P. (1984). Loneliness in children. Child Development, 55, 1456-1464.
  3. Avcı, F. A. (2009). İlköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin arkadaş ilişkileri ve cinsiyete göre öfke düzeyleri ve öfke ifade tarzlarının incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.) Bahar, H. H. (2010). The effects of gender, perceived social support and sociometric status on academic success. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 3801-3805.
  5. Bakkaloğlu, H. (2010). A comparison of the loneliness levels of mainstreamed primary students according to their sociometric status. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 330-336.
  6. Bierman, K. L., & Wargo, J. B. (1995) Predicting the longitudinal course associated with aggressive-rejected, aggressive (non-rejected), and rejected (non-aggressive) status. Development and Psychopathology,7, 669–682.
  7. Baumeister, R. F., & Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117, 497–529.
  8. Cacioppo, J. T., & Hawkley, L. C. (2003). Social isolation and health, with an emphasis on underlying mechanisms. Perspectives in Biology and Medicine, 46, 39-52.
  9. Cacioppo, J., & Patrick, W. (2008). Loneliness: Human nature and the need for social connection. New York: W.W. Norton. Case, T. I., & Williams, K. D. (2004). Ostracism: A metaphor for death. In J. Greenberg, S. L. Koole & T. Pyszczynski (Eds.), Handbook of Experimental Existential Psychology (pp. 336-351). New York: Guilford Press.
  10. Çeçen, A. R. (2008). Öğrencilerinin cinsiyetlerine ve anababa tutum algılarına göre yalnızlık ve sosyal destek düzeylerinin incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 415-431.
  11. Çevik, G. B. (2007). Lise 3. sınıf öğrencilerinin arkadaşlık ilişkileri ve benlik saygılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.) Choudhury, S., Blakemore, S. J., & Charman, T. (2006). Social cognitive development during adolescence. Social Cognitive and Affective Neuroscience, 1(3), 165-174.
  12. Çivitci, A. (2015). Sürekli öfkenin yordayıcıları olarak benlik saygısı ve sosyal destek: sosyal desteğin aracı ve düzenleyici rolü. Aban