Dergiler / HAYEF Journal of Education / 2017 / Cilt: 14 Sayı: 1

Bir Prososyal Davranış Kaynağı Olarak Özgeci Motivasyonun İlgili Alan Yazını Işığında Değerlendirilmesi

Evaluation of Altruist Motivation, A Source of Prosocial Attitude, in the Light of Literature Concerned

Sayfa
105–126
Yayın Tarihi
2017-04-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, özgeci motivasyonu harekete geçiren önemli unsurların olduğu ve en önemli unsurun empatik kaygı olduğu görülmekte, ayrıca özgecilik kavramının gelişim ve eğitim paradigmaları içinde yer almasının önemi ve yardımsever olmanın öğretilebileceği anlaşılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, farklı disiplin alanlarının konularından biri olan prososyal davranışlar ve bu davranışların kaynağı olarak özgeci motivasyon kavramı değerlendirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Değerlendirme, özgeci motivasyonun diğer formları dahil edilmek suretiyle gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, özgeci motivasyonu harekete geçiren önemli unsurların olduğu ve en önemli unsurun empatik kaygı olduğu görülmekte, ayrıca özgecilik kavramının gelişim ve eğitim paradigmaları içinde yer almasının önemi ve yardımsever olmanın öğretilebileceği anlaşılmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:prososyal davranışlar · yardım etme davranışları · özgecilik

Özet

Bu çalışmada, farklı disiplin alanlarının konularından biri olan prososyal davranışlar ve bu davranışların kaynağı olarak özgeci motivasyon kavramı değerlendirilmektedir. Bu amaçla, bir kişinin kendi çıkarına dayanmayan bir motivasyona sahip olup olmadığı, başkalarının iyiliği için böyle bir motivasyona sahip olmak mümkünse bile insanların özgeci davranıp davranmayacakları ve eğer varsa bunların iç kaynaklarının ne olduğuna dair sorulara yanıt aranmıştır. Çözümlemelerde, öncelikle yardım etme davranışlarının ve özgecilik kavramının açıklanmasında literatürdeki kavramsallaştırılma süreçleri içinde nasıl oluştuğuna ilişkin olarak Platon ve Kant’tan başlayarak konunun önemli araştırmacılarının görüşleri ortaya konmuştur. Değerlendirme, özgeci motivasyonun diğer formları dahil edilmek suretiyle gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, özgeci motivasyonu harekete geçiren önemli unsurların olduğu ve en önemli unsurun empatik kaygı olduğu görülmekte, ayrıca özgecilik kavramının gelişim ve eğitim paradigmaları içinde yer almasının önemi ve yardımsever olmanın öğretilebileceği anlaşılmaktadır. Makalede son olarak probleme ilişkin perspektif ve öneriler sıralanmıştır.

Abstract

This study has intended to evaluate the pro-social attitudes, one of the subjects of different disciplinary fields, and the concept of altruist motivation as the source of these attitudes. For this purpose, answers have been sought for to the questions of whether one has a motivation not depending on his/her own benefit, whether they will behave selflessly even if it is possible to have such a motivation for the good of others and what are their inner sources, if any. In the analyses, the views of the important research from Plato and Kant regarding the way the attitudes of helping and how the concept of altruism have emerged in the conceptualization processes in literature have been given. The evaluation has been conducted by including the altruist motivation as well as its other forms. As a result, it is seen that there are important points that trigger the altruist motivation and the most important point is emphatic concern; also, it is understood that the importance of the fact that the concept of altruism should take place in development and education paradigms and that one should be benevolent can be taught. Lastly, perspectives and recommendations on the problem have been listed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAVUZER, N. (2017). Bir Prososyal Davranış Kaynağı Olarak Özgeci Motivasyonun İlgili Alan Yazını Işığında Değerlendirilmesi. HAYEF Journal of Education, Cilt: 14 Sayı: 1, 105–126. https://ajindex.com/articles/992271

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Adorno, T. W. (2012). Ahlak felsefesinin sorunları (Çev. T. Birkan). İstanbul:
  2. Metis Yayınları.
  3. Akarsu, B. (1999). Immanuel Kant’ın ahlak felsefesi, İstanbul:
  4. İnkılap Yayınları.
  5. Aronson, E., Wilson, T., & Akert, R. (2010). Sosyal Psikoloji (Çev. O. Gündüz). İstanbul:
  6. Kaknüs Yayınları.
  7. Aydın, A. ve Sol, A. (2006). Olgu ve değer ayrımı temelinde farklı bir evrimsel etik yaklaşımı. II. Ulusal Uygulamalı Etik Kongresi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  8. Ankara.
  9. Batson, C. D. (1987). Prosocial motivations: Is it ever truly altruistic? In L. Berkowitz (Ed.) Advances in experimental social psychology (pp.65-122). New York: Academic Press.
  10. Batson, C. D., Duncan, Bruce D., Ackerman, P., Buckley, T., Birch, K. (1981). Is empathic emotion a source of altruistic motivation?. Journal of Personality and Social Psychology, 40(2), 290-302.
  11. Batson, C. D., Daniel, Klein, Tricia, R., Highberger, Lori, Shaw, & Laura, L. (1995). Immorality from empathy-induced altruism: When compassion and justice conflict. Journal of Personality and Social Psychology, 68(6), 1042-1054.
  12. Batson, C. D., Ahmad, N., Yin, J., Bedell, S. J., Johnson, J. W., Templin, C. M., & Whiteside, A. (1999). Two threats to the common good: Self- interested egoism and ehpathy-induced altruism. Personal and Social Psychology Bulletin, 25, 3-16.
  13. Batson, C. D., & Powel, A. A. (2003). Altruism and prosocial behavior. Handbook of Psychology. Retrieved July 01, 2015, from http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10
  14. Batson, C. D. (2008). Empathy-induced altruistic motivation. “ Prosocial Motives, Emotions, and Behavior”, Inaugural Herzliya Symposium, March 24-27.
  15. Batson, C. D. (2010). How social an animal? The human capacity for coring. In T. Nadelhoffer, E. Nahmias, S. Nichols (Eds.), Moral psychology: Historical and contemporary readings (pp. 117-123). UK: Wiley-Blackwell. Berkowitz, L., & Friedman, P. (1967). Some social differences in helping behavior. Personal Social PsyPsychology. 5: 217-25.
  16. Butler. J. (2010). Human nature and other sermons excerpts from sermon 5. T. Nadelhoffer, E. Nahmias, S. Nichols (Eds.). Moral psychology: Historical and contemporary readings (ss.103-110). UK: Wiley-Blackwell. Cohen, T. R., Panter, A. T., Turan, N., Morse, L., & Kim, Y. (2014). Moral character in the workplace. Journal of Personality and Social Psychology, 107(5), 943-963.
  17. Deleuze, G. (2008). Spinoza üzerine on bir ders (Çev. U. Baker). İstanbul:
  18. Kabalcı Yayınevi.
  19. Dovidio, J. F., Allen, J. L., & Schroeder, D. A. (1990). Specificity of