Dergiler / Acta Veterinaria Eurasia / 2011 / Cilt: 37 Sayı: 2

Türkiye'de Veteriner Fakültelerindeki Öğrencilerin Öğretim Üyelerinden Sağladıkları Sosyal Fayda Düzeylerinin Atkinson Eşitsizlik Endeksi Yaklaşımıyla Ölçümü

Sayfa
89–96
Yayın Tarihi
2011-11-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hesaplanan endeks katsayıları, öğretim üyelerinin fakültelere dağılımlarının öğrenci sayılarına göre ciddi düzeyde dengesiz olduğunu ve öğrencilerin öğretim üyelerinden sağladıkları sosyal faydadan ciddi kayıplarının mevcut olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, Türkiye'de Veteriner Fakültelerinde öğrenim gören öğrencilerin, öğretim üyelerinden sağladıkları sosyal fayda düzeylerini Atkinson endeksi vasıtasıyla araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada hem 2000-2001 hem de 2006-2007 öğretim yıllarında üç farklı kategorideki öğretim üyeleri için Atkinson endeksleri hesaplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Hesaplanan endeks katsayıları, öğretim üyelerinin fakültelere dağılımlarının öğrenci sayılarına göre ciddi düzeyde dengesiz olduğunu ve öğrencilerin öğretim üyelerinden sağladıkları sosyal faydadan ciddi kayıplarının mevcut olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2000-2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Atkinson endeksleri · veteriner hekimliği eğitimi · eğitim politikası

Özet

Bu araştırmanın amacı, Türkiye'de Veteriner Fakültelerinde öğrenim gören öğrencilerin, öğretim üyelerinden sağladıkları sosyal fayda düzeylerini Atkinson endeksi vasıtasıyla araştırmaktır. Çalışmada hem 2000-2001 hem de 2006-2007 öğretim yıllarında üç farklı kategorideki öğretim üyeleri için Atkinson endeksleri hesaplanmıştır. Hesaplanan endeks katsayıları, öğretim üyelerinin fakültelere dağılımlarının öğrenci sayılarına göre ciddi düzeyde dengesiz olduğunu ve öğrencilerin öğretim üyelerinden sağladıkları sosyal faydadan ciddi kayıplarının mevcut olduğunu göstermektedir. Hesaplanan sosyal fayda düzeyleri 2000-2001 öğretim yılı için profesörlerden %65,9, doçentlerden %84,9, yardımcı doçentlerden %47,1 olmuş, 2006-2007 öğretim yılında ise bu oranlar %56,9, %51,6 ve %42,5'e düzeylerinde gerçekleşmiştir. Bu sonuçsa 2000-2001 öğretim yılı için veteriner fakültelerinde görev yapan profesör başına düşen 36,5, doçent başına düşen 39,4 ve yardımcı doçent başına düşen 32,6 öğrencilik düzeyin aynı sırayla 55,4; 46,5; 69,3 öğrenci şeklinde hissedildiği şeklinde yorumlanabilir. Buna ek olarak 2006-2007 öğretim yılı için ise aynı sırayla 23,0; 37,3; 26,8 öğrencilik düzeyleri 40,5; 72,3; 62,9 öğrenci gibi hissedilmiştir. Anahtar Kelimeler: Atkinson endeksleri, veteriner hekimliği eğitimi, eğitim politikası, sosyal politika, kalkınma ekonomisi

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİFTÇİ, M. (2011). Türkiye'de Veteriner Fakültelerindeki Öğrencilerin Öğretim Üyelerinden Sağladıkları Sosyal Fayda Düzeylerinin Atkinson Eşitsizlik Endeksi Yaklaşımıyla Ölçümü. Acta Veterinaria Eurasia, Cilt: 37 Sayı: 2, 89–96. https://ajindex.com/articles/980998

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Atkinson, A.B., 1970. On the measurement of inequality. Journal of Economic Theory 2, 244ı 263. Bhide, S., Shand, R., 2000. Inequalities in income growth in India before and after reforms. South Asia Economic Journal 1(1), 19-51.
  2. Chakravarty, S., 1996. A measurement of spatial disparity: The case of income inequality. Urban Studies 33 (9), 1671-1686.
  3. Çiftçi, M., 2008. Ülkelerarası küresel eşitsizlikte uzun dönemli bozulma (1950-1998/ Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 1 (5), 156-179.
  4. Çiftçi, M., 2009a. Türkiye'de Orman Fakültelerindeki Öğrencilerin Öğretim Üyelerinden Sağladıkları Sosyal Fayda Düzeylerinin Atkinson Eşitsizlik Endeksi Yaklaşımıyla Ölçümü. Bartın Orman Fakültesi Dergisi 11 (16), 13-23.
  5. Çiftçi, M., 2009b. Türkiye'de Eczacılık Fakültelerindeki Öğrencilerin Öğretim Üyelerinden Sağladıkları Sosyal Fayda Düzeylerinin Atkinson Eşitsizlik Endeksi Yaklaşımıyla Ölçümü. Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi 29 (1), 45-59.
  6. Duro, J.A., Esteban, J., 1998. Factor decomposition of cross-country income inequality, 1960-1990. Economics Letters 60, 269-275. García, I., Molina, J.A., 2001. The effects of region on the welfare and monetary income of Spanish families. Urban Studies 38 (13), 2415-2424.
  7. Harvey, J., 2005. A note on the 'natural rate of subjective inequality'hypothesis and the approximate relationship between the Gini coefficient and the Atkinson index. Journal of Public Economics 89, 1021-1025, 2005.
  8. Justino, P., 2004. Empirical applications of multidimensional inequality analysis. Prus WP, 23, Brighton. Justino, P., Litchfield, J., Niimi, Y., 2004. Multidimensional inequality analysis: An empirical application to Brazil. Prus WP, 24, Brighton. Klasen, S., 2008. Economic growth and poverty reduction: Measurement issues using income and non-income indicators. World Development 36 (3), 420-445.
  9. Lanzi, D., 2007. Capabilities, human capital and education. Journal of Socio-Economics 36, 424ı 435. Öztürk, L., 2005. Bölgelerarası gelir eşitsizliği: İstatistikî bölge birimleri sınıflandırması'na (İBBS) göre eşitsizlik indeksleri ile bir analiz, 1965-2001. Akdeniz Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 10, 95-110.
  10. Pedersen, A.W., 2004. Measurement inequality as relative deprivation: A sociological approach to inequality. Acta Sociologica 47, 31-49.
  11. Regidor, E., Calle, M.E., Navarro, P., Dominguez, V., 2003. Trends in the association between average income, poverty and income inequality and life expectancy in Sp