Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Cilt: 8 - Sayı: 28

KÜRESEL ÇEVRE YÖNETİŞİMİNİN EVRİMLEŞMESİ: SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA POLİTİKASINA GEÇİŞ

THE EVOLUTION OF THE GLOBAL ENVIRONMENTAL GOVERNANCE: THE TRANSITION TO POLITICS OF SUSTAINABLE DEVELOPMENT

Sayfa
299–317
Yayın Tarihi
2009-02-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalede hem küresel çevre yönetişiminin evrimi ele alınacak hem de çevrenin nasıl perde arkasına atıldığı ve kalkınma çerçevesine yerleştirildiği irdelenecektir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çevre bütüncül bir söylemdir. 21 yy. güçlü bir çevresel tahribata tanıklık etmektedir ve işbirliğine daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buradaki tartışmanın temelini oluşturacak durum budur.
💡
Sonuç & Katkı:Makalede hem küresel çevre yönetişiminin evrimi ele alınacak hem de çevrenin nasıl perde arkasına atıldığı ve kalkınma çerçevesine yerleştirildiği irdelenecektir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Küresel Çevre Yönetişimi · Evrim · Sürdürülebilirlik

Özet

Çevre bütüncül bir söylemdir. 21 yy. güçlü bir çevresel tahribata tanıklık etmektedir ve işbirliğine daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır. Doğla kaynaklar tükenmekte; hava, su ve kara gitgide kirlenmektedir. İnsanoğlu çevreye sürekli zarar vermekte ve çevresel söylemi ekonomik bir tabanda şekillendirmektedir. Gelişmekte (Güney ülkeleri) ve gelişmiş (Kuzey ülkeleri) olan ülkeler arasındaki ekonomik ve endüstriyel rekabet küresel çevre yönetişimini, aslen çevreyi gözeten bir süreç gibi gösterse de temel mücadele daha fazla kazanç elde etmek adınadır. Buradaki tartışmanın temelini oluşturacak durum budur. Makalede hem küresel çevre yönetişiminin evrimi ele alınacak hem de çevrenin nasıl perde arkasına atıldığı ve kalkınma çerçevesine yerleştirildiği irdelenecektir

Abstract

-

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAZI, F. (2009). KÜRESEL ÇEVRE YÖNETİŞİMİNİN EVRİMLEŞMESİ: SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA POLİTİKASINA GEÇİŞ. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 28, 299–317. https://ajindex.com/articles/97890

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Adede, A. O. (1992). “International Environmental Law from Stockholm to Rio”. Environmental Policy and Law. Vol. 22(2). pp.88-105.
  2. Andresen, S. (2007). “The Effectiveness of UN Environmental Institutions”. International Environmental Agreements: Politics, Law and Economics, Vol 7(4), pp. 317- 336. Asselt, H.( 2007). “Dealing with the Fragmentation of Global Climate Governance. Legal and Political Messages in Interplay Management”. Global Governance Working Paper No: 30 Amsterdam et al. The Global Governance Project http://www.glogov.org, [Access Date:16.02.2009]
  3. Breton, A.,Scott, A. Fraschini, A. (2007). “Explaining Differences in Environmental Governance Patterns between Canada, Italy and the United States”. P.O.L.I.S. Department's Working Papers 87, Department of Public Policy and Public Choice. http://polis.unipmn.it/pubbl/RePEc/uca/ucapdv/fraschini96.pdf, [Access Date: 16.02.2009].
  4. Brühl, T and Udo, E. S.( 2000). “World Ecology and Global Environmental Governance”. Berlin: WZB paper FS II 01-402. http://www.wz-berlin.de/uta, [Access Date:16.02.2009].
  5. Conca, K.(2005 ) “Environmental Governance After Johannesburg: From Stalled Legalization to Environmental Human Rights?”. Journal of International Law and International Relations, Vol. 1(1-2) pp. 121-138.
  6. Chazournes, L. B. (2003). “The GEF as a Pioneering Institution: Lessons Learned and Looking Ahead”. Working Paper No:19, October. Washington DC: Global Environment Facility. http://www.gefweb.org/Outreach/outreach- PUblications/2003- 11WP19.pdf, [Access Date:16.02.2009]
  7. Fisher, D. and Jessica, F. G. (2004). “Understanding Disenfranchisement: Civil Society and Developing Countries’ Influence and Participation in Global Governance For Sustainable Development”, Global Environmental Politics Vol. 4(3), pp. 65-84.
  8. Durant, R. F., Young-Pyoung, C., Byungseob, K., and Lee, S. (2004). “Toward a New Governance Paradigm For Environmental and Natural Resource Management in the 21st Century?”, Administration and Society, Vol.35(6), pp. 643-682.
  9. Dauvergne, P. (2005). “Research in Global Environmental Politics: History and Trends”. In Peter Dauvergne(ed) Handbook of Global Environmental Politics. Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing. Jonas, A E. and Bridge, G. (2003). “Governing Nature: The Re-Regulation of Resources, Land-Use Planning, and Nature Conservation”. Social Science Quarterly, Vol. 84(4), pp. 958-962.
  10. Esty, D. C., and Ivanova, M. (2002), “Revitalizing Global Environmental Governance: A Function-Drive