Bu bağlamda gelişen, yaygınlaşan ve çok sayıda aktörün rahatlıkla ulaşabildiği SİHA ve diğer insansız savaş araçları, askeri alanda devrimin yeni bir ayağı olma potansiyeline sahiptir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:İnsansız hava araçları (İHA) ve silahsız insansız hava araçları (SİHA) günümüzdeki devletler arası ve devlet içi çatışmalarda ön plana çıkmaya başlayan araçlar olmuştur. 2000’lerin başında ABD tarafından sıkça kullanılmaya başlayan bu teknoloji, zamanla İsrail ve İran gibi çatışma alanlarında aktif rol oynayan aktörlerin de ilgisini çekmiştir. 2010’lu yıllarda ise hem teknolojik gelişmeler hem de dünya genelinde ortaya çıkan çok sayıdaki çatışma alanları, bu teknolojiyi birçok aktör için cazip hale getirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üretim ve kullanım maliyetleri düşen SİHA teknolojisi farklı aktörler tarafından çatışma alanlarında kullanılan popüler bir araç haline gelmiştir. 2010’lu yıllarda ABD ve Rusya gibi büyük güçlerin yanı sıra Türkiye ve İran gibi orta büyüklükteki güçler ve hatta silahlı devlet dışı aktörlerin adı gerek üretim gerekse kullanım açısından SİHA’larla sıkça anılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda gelişen, yaygınlaşan ve çok sayıda aktörün rahatlıkla ulaşabildiği SİHA ve diğer insansız savaş araçları, askeri alanda devrimin yeni bir ayağı olma potansiyeline sahiptir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Silahlı İnsansız Hava Aracı · ABD · Rusya
Özet
İnsansız hava araçları (İHA) ve silahsız insansız hava araçları (SİHA) günümüzdeki devletler arası ve devlet içi çatışmalarda ön plana çıkmaya başlayan araçlar olmuştur. 2000’lerin başında ABD tarafından sıkça kullanılmaya başlayan bu teknoloji, zamanla İsrail ve İran gibi çatışma alanlarında aktif rol oynayan aktörlerin de ilgisini çekmiştir. 2010’lu yıllarda ise hem teknolojik gelişmeler hem de dünya genelinde ortaya çıkan çok sayıdaki çatışma alanları, bu teknolojiyi birçok aktör için cazip hale getirmiştir. Üretim ve kullanım maliyetleri düşen SİHA teknolojisi farklı aktörler tarafından çatışma alanlarında kullanılan popüler bir araç haline gelmiştir. 2010’lu yıllarda ABD ve Rusya gibi büyük güçlerin yanı sıra Türkiye ve İran gibi orta büyüklükteki güçler ve hatta silahlı devlet dışı aktörlerin adı gerek üretim gerekse kullanım açısından SİHA’larla sıkça anılmıştır. Giderek otonomlaşan ve yapay zekâ ile entegre olan İHA’ların yanı sıra son dönemlerde gelişmeye başlayan insansız kara ve deniz araçları da savaşın dönüşümüne etki etmektedir. Bu bağlamda gelişen, yaygınlaşan ve çok sayıda aktörün rahatlıkla ulaşabildiği SİHA ve diğer insansız savaş araçları, askeri alanda devrimin yeni bir ayağı olma potansiyeline sahiptir.
Çağlar, M. T., Gülmez, L. (2023). Savaşın Yeni Araçları: Silahlı İnsansız Hava Araçlarının (SiHA) Yayılması ve Büyük Güçlerden Devlet Dışı Aktörlere SİHA Kullanımı. Social Review of Technology and Change, Cilt: 1 Sayı: 2, 23–47. https://ajindex.com/articles/978062
Albayrak, Gökhan (2013). Uluslararası Hukukta Hedef Alarak Öldürme. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık.
Almohammad, Asaad ve Speckhard, Anne (2017). ISIS Drones: Evolution, Leadership, Bases, Operations and Logistics. The International Center for the Study of Violent Extremism.
Ateş, Barış (2020). “Askeri Değişim: Soğuk Savaş Sonrası Dönem Üzerine Bir İnceleme”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10 (1): 15-42.
Bin Saeed Al-Moghedi, Mohammed ve Ibrahim Aljuhani, Ashour (2023). Drones: (UAVS) Terrorıst Groups’ Arms Race, Islamic Military Counter Terrorism Coalition.
Boyle, Michael J. (2013). “The Costs and Consequences of Drone Warfare”, International Affairs, 89 (1): 1-29.
Brose, Christian (2019). “The New Revolution in Military Affairs: War's Sci-Fi Future”, Foreign Affairs, (98): 122-134.
Bruno Oliveira Martins et al, (2023). “Turkish Drones as a Foreign Policy Tool”, PRIO Middle East Center, 1(1): 1-4.
Butler, Michael J. (2009). International Conflict Management. Routledge.
Cassingham, Grant J. (2016). Remotely Effective: Unmanned Aerial Vehicles, the Information Revolution in Military Affairs, and the Rise of the Drone in Southeast Asia (Doctoral dissertation, Monterey, California: Naval Postgraduate School).
Chapman, Gary (2003). “An Introduction to the Revolution in Military Affairs”. XV Amaldi Conference on Problems in Global Security: 1-21.
Çakan, Seher (2018). “Uluslararası Hukuk Bağlamında Silahlı İnsansız Hava Araçları ve Hukuki Düzenlemeleri”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 10(37): 203-225.
Dalby, Simon (2009). “Geopolitics, the Revolution in Military Affairs and the Bush Doctrine”, International Politics, 46 (2/3): 234-252.
Doctor, A. C., & Walsh, J. I. (2021). “The Coercive Logic of Militant Drone Use”, The US Army War College Quarterly: Parameters, 51 (2): 73-84.
Erdinçler, Rahmi Erkut (2021). "Türkiye’nin Askeri Alanda Devrim (RMA) Hipotezine Katkısı: Sürü SİHA Tarruzları Üzerine Bir Analiz", Kamu Yönetimi ve Teknoloji Dergisi, 2 (2): 47-56.
Eslami, Mohammad (2022). “Iran’s Drone Supply to Russia and Changing Dynamics of the Ukraine War”, Journal for Peace and Nuclear Disarmament, 5 (2): 507-518.
Haider, André (2021). “Introduction”, Claudio Palestini (ed.), A Comprehensive Approach to Countering Unmanned Aircraft Systems, (11-24). Germany: Joint Air Power Competence Centre.
Hudson, Leila, et al. (2011) “Drone Warfare: Blowback from the New American Way of War”, Middle East Policy, 18(3): 122-132.
Karakoç, Ercan ve Yılmaz, Bahadır (2020). “Askeri Güç ve Teknolojik Dönüşüm”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(72): 229-241.
Koslowski, Rey ve Schulzke, Marcus (2018). Drones along Borders: Border Security UAVs in the United States and the European Union. International Studies Perspectives, 19(4): 305-324.
Kowrach, Jason M. (2018). US Army Counter-Unmanned Aerial Systems: More Doctrine Needed. School of Advanced Military Studies US Army Command and General Staff College, Fort Levenworth.
Kınık, Hülya ve Çelik, Sinem (2021). “The Role of Turkish Drones in Azerbaijan’s Increasing Military Effectiveness: An Assessment of the Second Nagorno-Karabakh War”, Insight Turkey, 23(4): 169-191.
Rossiter, Ash (2020). “Bots on the Ground: An Impending UGV Revolution in Military Affairs?”, Small Wars & Insurgencies, 31(4): 851-873.
Sarkees, Meredith Reid, Wayman, Frank Whelon ve Singer, J. David (2003). "Inter-state, Intra-state, and Extra-state Wars: A Comprehensive Look at their Distribution over Time, 1816–1997", International Studies Quarterly, 47(1): 49-70.
Sheehan, Michael (2014). “The Changing Character of War”, John Baylis, Steve Smith ve Patricia Owens, (ed.) The Globalization of World Politics: An Introduction to International Relations, (215-228). United Kingdom: Oxford University Press.
Sloan, Elinor C. (2002). The Revolution in Military Affairs Implications for Canada and NATO. McGill-Queen’s University Press.
US Department of the Treasury (2022). “Treasury Targets Actors Involved in Production and Transfer of Iranian Unmanned Aerial Vehicles to Russia for Use in Ukraine”, 15 Kasım. https://home.treasury.gov/news/press-releases/jy1104 (Erişim Tarihi: 1 Ağustos 2023).
Van Evera, Stephen (1998). “Offense, Defense, and the Causes of War”, International Security, 22(4): 5-43.