KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Akademik Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2022 / Cilt: 5 Sayı: 2

Muhammed Hayât es-Sindî ve Tuhfetü’l-enâm Risâlesi

Şerafeddin Aktaş0000-0001-5405-1426
Hikmet Gültekin(UŞAK ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9634-4681
Sayfa
156–162
Yayın Tarihi
2023-01-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalede müellifin, hadisle amel konusu etrafında kaleme aldığı Tuhfetü’l-enâm adlı risâlesini el alıp, Sindî’nin ilmî kimliğine ışık tutmaya çalışacağız.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yaşadığı 18.yy. alimleri arasında özellikle de Hicâz bölgesi alimleri arasında önemli bir yeri olan Muhammed Hayât es-Sindî, farklı dallarda eserler kaleme almış olsa da şüphesiz onun belirgin bir şekilde temeyyüz edip ün sahibi olduğu alan hadistir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gerek rivayet gerekse dirayet olarak hadis ilmine vakıf olan Sindî’nin, dönemin diğer hadis bilginleri arasında öne çıkmasında, sahip olduğu ilmi birikimle birlikte mezhebî taassuptan uzak ve tahkik ehli diyebileceğimiz bir ilmi şahsiyet olmasının da etkisi büyüktür.
💡
Sonuç & Katkı:Makalede müellifin, hadisle amel konusu etrafında kaleme aldığı Tuhfetü’l-enâm adlı risâlesini el alıp, Sindî’nin ilmî kimliğine ışık tutmaya çalışacağız.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · es-Sindî · Mezhep

Abstract

Yaşadığı 18.yy. alimleri arasında özellikle de Hicâz bölgesi alimleri arasında önemli bir yeri olan Muhammed Hayât es-Sindî, farklı dallarda eserler kaleme almış olsa da şüphesiz onun belirgin bir şekilde temeyyüz edip ün sahibi olduğu alan hadistir. Gerek rivayet gerekse dirayet olarak hadis ilmine vakıf olan Sindî’nin, dönemin diğer hadis bilginleri arasında öne çıkmasında, sahip olduğu ilmi birikimle birlikte mezhebî taassuptan uzak ve tahkik ehli diyebileceğimiz bir ilmi şahsiyet olmasının da etkisi büyüktür. Nitekim kendisinin hocaları ve öğrencileri arasında farklı mezhep ve meşreplere müntesip isimlerin olması bunun bir göstergesidir. Bu yönüyle onun Kütüb-i sitte ve Ahmed bin Hanbel’in Müsned’i üzerine yazdığı haşiyelerle tanınan hocası Muhammed bin Abdilhâdi es-Sindî’den etkilendiği açıktır. Makalede müellifin, hadisle amel konusu etrafında kaleme aldığı Tuhfetü’l-enâm adlı risâlesini el alıp, Sindî’nin ilmî kimliğine ışık tutmaya çalışacağız.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aktaş, Ş., Gültekin, H. (2023). Muhammed Hayât es-Sindî ve Tuhfetü’l-enâm Risâlesi. Türk Akademik Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 156–162. https://ajindex.com/articles/965650

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Biligrâmî, Ğ. (2015). Sibhatü’l-Mercan. Beyrut: Dâru’r-râfideyn.
  2. Ebû Dâvûd, S. (2014). Sünen. Beyrut: el-Mektebetü’l-asrıyye.
  3. Fûde, S. (2011). Fethu’l-Vedûd. Amman: Menşûrâtü’l-asleyn.
  4. Hasenî, A. (1999). el-İ’lâm. Beyrut: Dâru İbn Hazm.
  5. İbn Hacer, A. (1983). Fethu’l-Bârî. Beyrut: Dâru’l-marife.
  6. İbnü’l-Hümâm, K. (1315). Fethu’l-Kadîr. Mısır: et-Tab’atu’l-Emîriyye.
  7. İbn Kayyım, M. (2019). Kitâbu’r-Rûh. Cidde: Dâru âlemi’l-fevâid.
  8. İbn Mâce, M. (ts.). Sünen. Beyrut: Tab’atu ihyâu’t-turâs.
  9. Kevserî, M. (1386). el-Hâvî. Kahire: el-Mektebetü’l-Ezheriyye.
  10. Kevserî, M. (2002). Fıkhu Ehli’l-Irâk. Kahire: el-Mektebetü’l-Ezheriyye.
  11. Mushakov, O. (2018). Fethu’l-Vedûd Tahkîki ve Eleştirisi. (Akid) Kocatepe İslami İlimler Dergisi.
  12. Müslim, H. (ts.). Sahîh. Beyrut: Tab’atu ihyâu’t-turâs.
  13. Sindî, M. (1986). Hâşiyetü’s-Sindî ale’n-Nesâî. Halep: Mektebü’l-matbûati’l-İslâmiyye.
  14. Sindî, M. (1993). Tuhfetü’l-Enâm. Beyrut: Dâru İbn Hazm.
  15. Sindî, M. (ts.). Şerhu Mukaddimeti Akâidi Ehli’s-Sünne.
  16. Şevkânî, M. (ts.). el-Bedru't-Tâli'. Beyrut: Dâru'l-kitâb el-İslâmî.
  17. Tirmizî, M. (ts.). el-Câmiu’s-Sahîh.Beyrut: Tab’atu ihyâu’t-turâs.
  18. Türkî, A. (1995). et-Temhîd mukaddimesi. Beyrut: Dâru’l-ğarbi’l-İslâmî.
  19. Ubûd, S. (2002). Akîdetü’ş-Şeyh Muhammed b. Abdilvehhâb. Medine: el-Câmiatü’l-İslâmiyye.
  20. Zehebî, M. (1985). es-Siyer. Beyrut: Müessesetür’r-risâle.
  21. Zirikli, H. (2002). el-A’lam. Beyrut: Dâru’l-ilm li’l-melâyîn.