Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 4

Türkiye Türkçesindeki bilgi kipliği işaretleyicileri üzerine: kesinlik dışılık

On the epistemic modality markers in Turkey Turkish: uncertainty

Sayfa
434–478
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İncelemede konuşurun önermeye dair bilgi ve güven eksikliğini işaretleyen işaretleyiciler belirlenmiş ve bu işaretleyicilerin kesinlik dışılık (uncertainty) bildirirken hangi anlamsal çerçeveler için kullanıldığı tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kiplik dilbilimin tartışmalı kavramlarından biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Farklı ölçülere göre farklı tanım ve tasnifleri yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İncelemede konuşurun önermeye dair bilgi ve güven eksikliğini işaretleyen işaretleyiciler belirlenmiş ve bu işaretleyicilerin kesinlik dışılık (uncertainty) bildirirken hangi anlamsal çerçeveler için kullanıldığı tartışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kiplik dilbilimin tartışmalı kavramlarından biridir. Farklı ölçülere göre farklı tanım ve tasnifleri yapılmıştır. Çeşitli görüşler olsa da iki temel kiplik türü üzerinde görüş birliğine varıldığı söylenebilir. Bunlardan ilki konuşurun önermeye dair bilgi ve güvenine dayanan bilgi kipliği (epistemic modality), diğeri ise konuşurun önermeye dair isteğine dayanan yükümlülük kipliğidir (deontic modality). Bu çalışmada Türkiye Türkçesiyle ilgili olarak bir bilgi kipliği araştırması yapılmıştır. İncelemede konuşurun önermeye dair bilgi ve güven eksikliğini işaretleyen işaretleyiciler belirlenmiş ve bu işaretleyicilerin kesinlik dışılık (uncertainty) bildirirken hangi anlamsal çerçeveler için kullanıldığı tartışılmıştır.

Abstract

Modality is one of the problematic concepts of linguistics. Various definitions and categorizations are made based on different criteria. Although there are different point of views linguists have agreed on the main kinds of modality. One of them is the epistemic modality which is based on the knowledge and belief of the speaker related with the proposition. The other one is the deontic modality based on the will of the speaker about the proposition. In this study, epistemic modality in Turkey Turkish has been examined. During this study, the markers which point out the lack of knowledge and belief of the speaker on the proposition are determined and the semantic purposes they used for are questioned when they report uncertainty.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kerimoğlu, C. (2010). Türkiye Türkçesindeki bilgi kipliği işaretleyicileri üzerine: kesinlik dışılık. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 5 - Sayı: 4, 434–478. https://ajindex.com/articles/96331

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. AKSU-KOÇ, Ayhan (1988). The Acquisition of Aspect and Modality: The Case of Past Reference in Turkish. Cambridge Studies in Linguistics, Cambridge: Cambridge University Press.
  2. ASLAN-DEMİR, Sema (2008).
  3. Türkçede İsteme Kipliği, Ankara:
  4. Grafiker. ATABAY, Neşe - Sevgi ÖZEL - İbrahim KUTLUK (2003). Sözcük Türleri. Ankara:
  5. Papatya. van der AUWERA, Johan - V. PLUNGIAN (1998). “Modality‟s Semantic Map”. Linguistics Typology 2: 79-124. van der AUWERA, Johan - A. KEHAYOV and A. VITTRANT. (2009). “Acquisitive Modals”. Cross-Linguistic Semantics of Tense, Aspect and Modality (eds. L. Hogeweg, H. De Hoop, A. Malchukov), Amsterdam: John Benjamins: 281- 302. AYDIN, Özgür (1996). Yabancı Dil Olarak Türkçe Dilbilgisi Öğretimi. Ankara.
  6. BACANLI, Eyüp (2006). “Türkçedeki Dolaylılık İşaretleyicilerinin Pragmatik Anlamları”. Modern Türklük Araştırmaları Dergisi 3/1: 35-47.
  7. BACANLI, Eyüp (2008). “Türkiye Türkçesindeki -miş Ekinin Dolaylılık ve Dolaylılık-dıĢı Kullanımlarında Zamansal Atıf”. Bilig (Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi) 44: 1- 24. BANGUOĞLU, Tahsin (1998). Türkçenin Grameri. Ankara:
  8. TDK. BARBIERS, Sjef (2002). “Current Issues in Modality”. Modality and Its Interaction with the Verbal System. (eds. S. Barbiers, F. Beukema, W. van der Wurff). Amsterdam and Philadephia: John Benjamins: 11-29.
  9. BASSARAK, Armin (1997). “New Considerations About the Turkish -dir Suffix”. International Journal of Central Asian Studies 2: 114-126.
  10. BYBEE, Joan - William PAGLIUCA (1985). “Cross-linguistic Comparison and the Develoment of Grammatical Meaning”. Historical Semantics and Historical Word Formation (eds. Fisiak, J.). Berlin: Mouton de Gruyter: 60-63.
  11. BYBEE, Joan - R. PERKINS - W. PAGLIUCA (1994). The Evolution of Grammar: Tense, Aspect and Modality in the Languages of the World. Chicago: University of Chicago Press.
  12. BYBEE, Joan - Susan FLEISCHMAN (eds.) (1995).
  13. Modality in Grammar and Discourse, Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins. BYBEE, Joan - Susan FLEISCHMAN (1995). “An Introductory Essay”. Modality in Grammar and Discourse, Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins:1-14.
  14. CINQUE, Guglielmo (2001). “A Note on Mood, Modality, T and Aspect Affixes in Turkish”. The Verb in Turkish, (eds. Eser Erguvanlı Taylan). Amsterdam: John Benjamins: 47- 59. COATES, Jennifer. (1983). The Semantics of the Modal Auxiliaries. London: Croom HElm. COATES, Jennifer (1995). “The Expression of Root and Epistemic Possibility in English”. The Evolution of Grammar: Tense, Aspect, and Modality in the