KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 1

ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİĞE YÖNELİK TUTUMLARINI ETKİLEYEN FAKTÖRLER: BİR YAPISAL EŞİTLİK MODELİ (YEM) YAKLAŞIMI

Deniz KAYA
Sayfa
201–220
Yayın Tarihi
2020-03-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre, matematiğe yönelik tutumu matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematik öğrenme yaklaşımları doğrudan, algılanan ebeveyn etkisi de dolaylı olarak etkilemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma altıncı sınıf öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarını etkileyen birtakım faktörlerin doğrudan, dolaylı ve toplam etkilerini belirlemek için tasarlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda algılanan ebeveyn etkisi, matematik öğrenme yaklaşımları, matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematiğe yönelik tutum arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkiler incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre, matematiğe yönelik tutumu matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematik öğrenme yaklaşımları doğrudan, algılanan ebeveyn etkisi de dolaylı olarak etkilemektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:matematik · tutum · yapısal eşitlik modeli

Özet

Araştırma altıncı sınıf öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarını etkileyen birtakım faktörlerin doğrudan, dolaylı ve toplam etkilerini belirlemek için tasarlanmıştır. Bu doğrultuda algılanan ebeveyn etkisi, matematik öğrenme yaklaşımları, matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematiğe yönelik tutum arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkiler incelenmiştir. Tarama modelinin benimsendiği araştırmanın çalışma grubunu İzmir şehir merkezinde yer alan bir devlet ortaokulundaki 416 öğrenci oluşturmaktadır. Yaşları 10-12 aralığında değişen öğrencilerin %54,3’ü (n=226) kız, %45,7’si (n=190) erkektir. Araştırmada veri toplama araçları olarak; Algılanan Ebeveyn Etkisi, Matematik Öğrenme Yaklaşımları, Matematiksel İlişkilendirme Öz-Yeterlik, Temel Psikolojik İhtiyaçlar ile Matematiğe Yönelik Tutum ölçekleri kullanılmıştır. Toplanan veriler dışsal ve içsel değişkenler arasındaki doğrudan ve dolaylı nedenselliği yapısal denklemler aracılığı ile ortaya koymak için yapısal eşitlik modellerinden Path (yol) ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, matematiğe yönelik tutumu matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematik öğrenme yaklaşımları doğrudan, algılanan ebeveyn etkisi de dolaylı olarak etkilemektedir. Matematiğe yönelik tutumu doğrudan etkileyen değişkenler toplam varyansın %76’sını açıklamaktadır. Matematiğe yönelik tutuma (R2=0,76; f2=1,36) ait yapısal eşitliklerin etki değerleri ise geniş düzeydedir. Öğrencilerde matematiğe yönelik olumlu algı oluşturmada matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik düzeylerinin artırılması, temel psikolojik ihtiyaçlarının karşılanması, uygun öğrenme yaklaşımlarının benimsenmesi ve olumlu ebeveyn etkisinin oluşturulması öneri olarak sunulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, D. (2020). ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİĞE YÖNELİK TUTUMLARINI ETKİLEYEN FAKTÖRLER: BİR YAPISAL EŞİTLİK MODELİ (YEM) YAKLAŞIMI. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 201–220. https://ajindex.com/articles/96

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Abalı-Öztürk, Y. ve Şahin, Ç. (2015). Matematiğe ilişkin akademik başarı, öz-yeterlilik ve tutum arasındaki ilişkilerin belirlenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 31, 343-366.
  2. Aiken, L. R. (1970). Attitudes toward mathematics. Review of Educational Research, 40(4), 551-596.
  3. Akdemir, Ö. (2006). İlköğretim öğrencilerinin matematik dersine yönelik tutumları ve başarı güdüsü. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi,
  4. İzmir.
  5. Akgün, L. (2002). Matematiğe karşı olumlu tutum geliştirme faktörleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi,
  6. Erzurum. Alcı, B. (2001). İlköğretim dördüncü sınıf öğretmenlerinin matematiğe karşı tutumlarının öğrencilerin matematik başarısı üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi,
  7. Erzurum. Andersen, S. (2000). Fundamental human needs: Making social cognition relevant. Psychological Inquiry, 11(4), 269-276.
  8. Avcı, E., Çoşkuntucel, O. ve İnandı, Y. (2011). Ortaöğretim on ikinci sınıf öğrencilerinin matematik dersine karşı tutumları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 50-58.
  9. Baard, P., Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2004). Intrinsic need satisfaction: A motivational basis of performance and well-being in two work settings. Journal of Applied Social Psychology, 34, 2045-2068.
  10. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman. Başaran, İ. E. (2000). Eğitim yönetimi ve nitelikli okul. Ankara:
  11. Feryal Matbaası. Baykul, Y. (1990). Matematikle ilgili düşünceler anketi. Ankara:
  12. ÖSYM Yayınları.
  13. Baykul, Y. (2014). Ortaokulda matematik öğretimi (5-8. sınıflar için) (2. Baskı). Ankara:
  14. PegemA Yayıncılık. Bayram, N. (2010). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Amos Uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  15. Bentler, P. M. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological Bulletin, 107(2), 238-246.
  16. Beswick, K. (2006). Changes in pre-service teachers’ attitudes and beliefs: The net impact of two mathematics education units and intervening experiences. School Science and Mathematics, 106(1), 36-47.
  17. Biggs, J. (1979). Individual differences in study processes and the quality of learning outcomes. Higher Education, 8(4), 381-394.
  18. Bloom, B. S. (2012). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (2. Baskı). (P. D. Özçelik, Çev.) Ankara:
  19. PegemA Akademi. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Ankara:
  20. Bilim Sanat Yayınları.
  21. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri